Een proteïne bevat gemiddeld ongeveer 1000 letters (aminozuren). Nadat een proteïne in de cel is gefabriceerd, moet het naar de plaats getransporteerd worden, waar het moet worden ingezet. Om dit te bereiken bevat elke proteïne een complexe adressering. Een toevallig ontstaan van deze adressering is niet voor te stellen. Daarbij komt, dat fout geadresseerde proteïnen in veel gevallen niet alleen nutteloos, maar ook schadelijk kunnen zijn.

rode_brievenbus_adressering.pixabay

Proteïnen worden niet op de plaats vervaardigd, waar zij uiteindelijk gebruikt worden. Er zijn zeer veel verkeerde plaatsen, waar een nieuw gevormd proteïne kan terecht komen, maar slechts weinig plaatsen (dikwijls slecht één enkele) waar het zijn doel vervult.

Hoe vinden de proteïnen echter hun juiste eindbestemming?

Nieuw gevormde ketens van aminozuren bevatten een gedeelte, waarin het “adres” is vastgelegd, waar zij haar functie moet vervullen. Dit gedeelte zit normaal gesproken aan het einde van de lange keten, die het proteïne vormt. Elk correct opgevouwen proteïne zal op een bepaalde plaats passen en moet zodoende juist geadresseerd zijn. Een proteïne, dat op een foute plaats vastgezet wordt, is echter gevaarlijker dan een zoekgeraakte brief, omdat het daardoor ziekten kan veroorzaken.1

Opdat een cel kan functioneren, moeten niet slechts de juiste proteïnen gefabriceerd worden, maar moet ook het complexe probleem van de juiste adressering zijn opgelost.2 Ter verduidelijking van de problematiek: In elke minuut van ons menselijk bestaan moeten niet één, niet twee, maar miljoenen(!) correct geadresseerde proteïnen in ons lichaam geproduceerd, getransporteerd en correct ingebouwd worden. De voorstelling, dat zulke processen in een door toeval gestuurd, stapsgewijs proces geleidelijk ingebouwd zouden zijn, is niet realistisch.

Voetnoten

  1. John Travis, Zip Code plan for proteins wins Nobel, Science News 156, 16 oktober 1999, blz. 246.
  2. Guenter Blobel, Britannica Biography Collection.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

95 Stellingen

Written by

Weliswaar zijn sinds de eerste uitgave van Charles Darwins boek "Het ontstaan van soorten" op 24 november 1859 ontelbare feiten bekend geworden, die heel duidelijk tegen de evolutietheorie spreken, maar het geloof in evolutie, oerknal en een vele miljoenen jaren oude aarde heeft zich diep in het bewustzijn van de moderne maatschappij ingenesteld. Hierbij heeft deze wereldbeschouwing langzamerhand een fundamentalistisch karakter aangenomen. In geen ander gebied van de wetenschap worden kritische stemmen zo onzakelijk en heftig aangevallen als op dit gebied van onderzoek. Wie twijfelt, wordt uit het debat over de oorsprongsvragen uitgesloten en niet zelden bestreden. De eigenwijsheid van de leidende disciplines in wetenschap, onderwijs en media doet denken aan de koppigheid, waarmee de Rooms Katholieke kerk in de Middeleeuwen haar toenmalige wereldbeeld verdedigd heeft. Op 31 oktober 1517 heeft de hervormer Maarten Luther 95 stellingen gepubliceerd, waarmee hij de toenmaals wijdverbreide aflaatpraktijk ter discussie stelde. Deze bemoeienis heeft een kettingreactie veroorzaakt, die uiteindelijk tot de Reformatie leidde. Op gelijke wijze moeten de hier aanwezige 95 stellingen tot een verandering van denken in het oorsprongsdebat bijdragen. Met deze publicatie willen wij ons ervoor inzetten, dat in de discussie over de oorsprong van de mensheid, het aardse leven en de kosmos een open omgang met wetenschappelijke gegevens, interpretaties en wereldbeschouwelijke stellingnamen* mogelijk wordt.

1 Comment

Peter

Het argument hier is alleen maar: “De voorstelling, dat zulke processen in een door toeval gestuurd, stapsgewijs proces geleidelijk ingebouwd zouden zijn, is niet realistisch.” Dus, “ik kan me dit niet voorstellen dus het is niet zo”. Een wetenschappelijke opstelling is een andere. Hier valt onderzoek aan te doen ,bv:
Melnikov et al 2015 Insights into the origin of the nuclear localization signals in conserved ribosomal proteins. Nature Communications 6, Article number: 7382 (2015) https://www.nature.com/articles/ncomms8382
Martin et al 2015 Principles of protein targeting to the nucleolus NUCLEUS 6: 314-325

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over