Afhankelijk van de mate waarin gesteente meerdere instabiele (radioactieve) isotopen bevat, kunnen verschillende radiometrische methoden om de ouderdom te bepalen worden toegepast. In de regel wordt (vanwege de kosten) slechts één enkele methode toegepast. Wordt echter hetzelfde gesteente met verschillende methoden gemeten, dan kan men heel vaak aanzienlijke en systematische afwijkingen vaststellen.

Basaltpilaren.pixabay

Tegenwoordig worden verschillende methoden voor ouderdomsbepaling (die op radio-isotopen berusten) toegepast. Willen de resultaten van deze methoden geloofwaardig zijn, moeten zij minstens binnen de  gebruikelijk geschatte foutmarges overeenstemmen. In de regel doen zij dat echter in de verste verte niet.  Aangezien de afwijkingen van de meetresultaten systematisch en herhaalbaar zijn, moet er bij de meetmethoden en/of hun waardebepaling een systematische fout aanwezig zijn.

Om deze waarnemingen te bevestigen werd onder anderen Cardenas Basalt (lava-gesteente in de  Grand Canyon), die een conventionele ouderdom van naar men zegt 1,1 miljard jaar heeft, met vier verschillende methoden geanalyseerd.1 Hier de resultaten:

kalium-argon: 516 miljoen jaar (foutmarge ± 30 miljoen) van 14 monsters (β-verval)
rubidium-strontium: 892 miljoen jaar (foutmarge ± 82 miljoen) van 22 monsters (β-verval)
samarium-neodymium: 1588 miljoen jaar (foutmarge ± 170 miljoen) van 8 monsters (α-verval)
lood-lood: 1385 miljoen jaar (foutmarge ± 950 miljoen) van 4 monsters (α-verval)

Bij deze onderzoeken kon men vaststellen, dat de monsters, die een α-verval hebben, meestal een hogere ouderdomswaarde tonen, dan die met een β-verval. (Bij α-verval ontstaan heliumkernen, terwijl bij β-verval elektronen vrijkomen). Dit toont, dat de schijnbare ouderdom hoger ligt naarmate de atomen van de moederisotoop zwaarder zijn.

Helaas zijn tot op heden slechts weinig vergelijkende metingen uitgevoerd. Daarom is de statistische relevantie verhoudingsgewijs gering. Bij andere monsters uit tien verschillende vindplaatsen varieerden de meetresultaten zo sterk, dat waardebepaling niet mogelijk was. Andere echter lieten zich goed bepalen, gaven echter aanzienlijke en systematische verschillen.2 basalt-pixabay

Versneld radioactief verval

Een mogelijke verklaring voor de systematische verschillen is, dat het radioactieve verval bij verschillende materialen onderling verschillend sterk versneld was in het verleden. Het is denkbaar, dat onze aardkorst gedurende haar ontstaan en/of een catastrofale gebeurtenis voor een beperkte tijd aan een massieve neutronen-straling was onderworpen, hetgeen tot een toegenomen productie van dochterisotopen zou kunnen leiden.

Conclusie

Bij de materialen, waarbij verschillende methoden toegepast kunnen worden, zou het wenselijk zijn, dat aan de universiteiten meer vergelijkende metingen zouden worden uitgevoerd. Omdat dit tot op heden nauwelijks het geval is, rijst de verdenking, dat men de resultaten van de radiometrie niet zonder meer wil toetsen. Wanneer een gesteente op zijn leeftijd wordt onderzocht, dan wordt in de regel slechts één van de mogelijke methoden toegepast. Het probleem op dit gebied van onderzoek is, dat de radiometrische ouderdomsbepalingen zonder commercieel nut zijn en daarom niet aan economische concurrentie onderworpen zijn.

Voetnoten

  1. Don DeYoung, Thousands. not Billions, Challenging an Icon of Evolution, Master Books, 2005, p. 126.
  2. Larry Vardiman, Andrew A. Snelling, Eugene F. Chaffin, Radioisotopes and the age of the Earth, Vol. 2, Institute for Creation Research, El Cajon, CA, 2005, p. 422.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

95 Stellingen

Written by

Weliswaar zijn sinds de eerste uitgave van Charles Darwins boek "Het ontstaan van soorten" op 24 november 1859 ontelbare feiten bekend geworden, die heel duidelijk tegen de evolutietheorie spreken, maar het geloof in evolutie, oerknal en een vele miljoenen jaren oude aarde heeft zich diep in het bewustzijn van de moderne maatschappij ingenesteld. Hierbij heeft deze wereldbeschouwing langzamerhand een fundamentalistisch karakter aangenomen. In geen ander gebied van de wetenschap worden kritische stemmen zo onzakelijk en heftig aangevallen als op dit gebied van onderzoek. Wie twijfelt, wordt uit het debat over de oorsprongsvragen uitgesloten en niet zelden bestreden. De eigenwijsheid van de leidende disciplines in wetenschap, onderwijs en media doet denken aan de koppigheid, waarmee de Rooms Katholieke kerk in de Middeleeuwen haar toenmalige wereldbeeld verdedigd heeft. Op 31 oktober 1517 heeft de hervormer Maarten Luther 95 stellingen gepubliceerd, waarmee hij de toenmaals wijdverbreide aflaatpraktijk ter discussie stelde. Deze bemoeienis heeft een kettingreactie veroorzaakt, die uiteindelijk tot de Reformatie leidde. Op gelijke wijze moeten de hier aanwezige 95 stellingen tot een verandering van denken in het oorsprongsdebat bijdragen. Met deze publicatie willen wij ons ervoor inzetten, dat in de discussie over de oorsprong van de mensheid, het aardse leven en de kosmos een open omgang met wetenschappelijke gegevens, interpretaties en wereldbeschouwelijke stellingnamen* mogelijk wordt.

5 Comments

Hetty Dolman

Het gaat helemaal niet om ‘systematische verschillen’. Over het algemeen kloppen verschillende methoden keurig met elkaar. Dateringsmethoden worden geijkt en met elkaar vergeleken. Radiometrische methoden komen overeen met niet-radiometrische methoden. Bovenstaand stuk doet voorkomen alsof er slordig gedateerd wordt, terwijl men eigenlijk voortdurend bezig is met ijken en vergelijken. De eilanden groep Hawaii, gevormd op een plaat die langzaam over een hete plek (hotspot) in de bodem schuift waardoor de eilanden om beurten ontstaan door vulkanisme. Radiometrische datering van elk eiland klopt met de snelheid waarmee de plaat beweegt. Creationisten hebben nog geen idee hoe Hawaii kan bestaan!

“The age of the archipelago has been estimated using potassium-argon dating methods.[18] From this study and others,[19][20] it is estimated that the northwestern most island, Kure Atoll, is the oldest at approximately 28 million years (Ma); while the southeastern most island, Hawaiʻi, is approximately 0.4 Ma (400,000 years). https://en.wikipedia.org/wiki/Hawaiian_Islands#Geology

Reply
BK

Beste Hetty,

Ik ben geen geoloog, ook niet afgestudeerd op wat dan ook, maar wel geschapen met een stel hersens die begrijpend kunnen lezen.

Als ik het hoofdartikel begrijpend lees, dan staat er: Als je van A naar B wilt komen kun je verschillende richtingen kiezen. Elke richting heeft een andere lengte. We willen graag honderd kilometer rijden, daarom kiezen we richting C bijvoorbeeld. Want dit is de enige route die 100 kilometer is.

Jij antwoord daarop: je kan ook richting A kiezen, maar dan moet je wel eerst je kilometer teller ijken en vergelijken. Doe bij route A een factor 1.2 want dan kom je ook op 100 kilometer uit.

En dit is precies hetgeen de schrijver probeert duidelijk te maken. Je zou zonder aanpassingen, met elke radiometrische datering, op dezelfde leeftijd uit moeten komen. Immers de halfwaardetijd is toch vele miljoenen jaren hetzelfde gebleven?

Daarnaast lijkt jou voorbeeld van Hawaii precies het ultieme voorbeeld. We kiezen hier namelijk potassium-argon datering, want dit komt exact overeen met hetgeen naturalisten verwachten wat de leeftijd van Hawaii moet zijn. Maar zijn er ook andere daterings methoden gebruikt om de resultaten te verifiëren?

Peter

De stelling gaat ervan uit dat het onderzoek van de creationist Don DeYoung,Thousands. not Billions, Challenging an Icon of Evolution, Master Books, 2005, p. 126, als weergegeven in het tabelletje, wel betrouwbaar is, en alle onderzoek van alle professionele geologen niet betrouwbaar is. De overeenkomst tussen verschillende methoden is uiteraard het eerste waar de professie over na zal denken. Wees gerust, als het goed gedaan wordt klopt het. Het is heel gemakkelijk fouten te maken met monsteren (Zie de Triceratops hoorn van Armmitage die op 39000 of 33000 o.i.d. uitkwam – wat alleen kan betekenen dat het monsteren fout was – onvermijdelijk voor een hoorn die aan de oppervlakte ligt met plantenwortels erin). Verder is het gemiddelde van de vier getallen uit het tabelletje 1095 miljoen jaar – wat toch netjes overeenkomt met 1,1 miljard jaar als opgegeven voor ‘conventionele’, dus werkelijke, ouderdom.

Reply
Hetty Dolman

Beste BK,

Wat ik probeer aan te geven is dat bovenstaande info niet klopt. Als een methode bijvoorbeeld klopt met het aantal jaarringen dat geteld wordt, is dat een prima ijking. Verder houdt de wetenschap altijd rekening met fouten, vervuiling en mogelijkheden dat een bepaald mineraal gewoon niet aanwezig is. Daarom wordt er zoveel gecheckt en gaat met echt niet over één dag ijs, zoals hierboven wordt gesuggereerd.

“Bij de materialen, waarbij verschillende methoden toegepast kunnen worden, zou het wenselijk zijn, dat aan de universiteiten meer vergelijkende metingen zouden worden uitgevoerd. Omdat dit tot op heden nauwelijks het geval is, rijst de verdenking, dat men de resultaten van de radiometrie niet zonder meer wil toetsen.”

Dat is niet waar, voor zover ik weet. Integendeel. Men publiceert nooit iets wat niet uitgebreid dubbel is getest. Ik las net iets over de Vesuvius uitbarsting in het jaar 79. Die is schriftelijk gedocumenteerd, dus de datum is bekend. Met een vrij nieuwe methode, 40Ar/39Ar (variatie op potassium-argon) heeft een team van wetenschappers dit jonge materiaal prima kunnen dateren, wat ook een goede ijking geeft. Er zijn talloze redenen waardoor methoden soms niet werken: dat is allemaal inherent aan de problematiek van het dateren en wordt niet ontkent.

“Maar zijn er ook andere daterings methoden gebruikt om de resultaten te verifiëren?”

Voor zover ik weet Geochronologie en Petrografie. [Zie:] https://en.wikipedia.org/wiki/Hawaiian_Islands#cite_note-20 Creationisten hebben geen wetenschappelijke papers die enige ondersteuning bieden voor een jonge aarde terwijl dit aantoonbaar zou moeten zijn. Het is prima om kritisch te zijn ten aanzien van radiometrische methoden, maar dit zegt niets over de leeftijd van de aarde. Het zegt iets over de zorgvuldigheid waarmee geologen om moeten gaan met verschillende methoden, die vaak alleen werken in specifieke omstandigheden.

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over