Hier het eerste deel van ons antwoord op de bewering dat “niemand in de Bijbel geloofde die constructie van de historische Adam” en dat de kerkvader Augustinus (354-430) metterdaad voor deze constructie verantwoordelijk moet worden gehouden.

Adam en Eva - De zondeval - Glas in LoodDeze bewering horen we in een korte videoclip van de Canadian Scientific and Christian Affiliation. Scot McKnight noemt zeven aannames die worden genoemd als de vraag gesteld wordt  of men in een historische Adam gelooft. McKnight zegt dat hun vraag over zeven principes of ideeën gaat, te weten:

  1. Adam en Eva waren twee zelfstandige mensen die echt hebben geleefd en uit niets of uit het stof van de aardbodem geschapen zijn;
  2. Dat er een biologisch of nageslacht voortbrengend verband bestaat tussen Adam en Eva en alle mensen die volgen;
  3. Dat er een impliciete genetische DNA verwantschap is tussen Adam en Eva en alle na hen levende mensen;
  4. Dat Adam en Eva hebben gezondigd en daarom zijn gestorven;
  5. Dat Adam en Eva hun zondige aard op alle mensen die na hen kwamen hebben overgedragen;
  6. Dat daarom alle mensen verlossing van deze zonde nodig hebben;
  7. Dat de kerk daarom het evangelie van verlossing moet prediken en dit evangelie is in gevaar als we de historische Adam ontkennen.

Een schot in de roos!
Hij vatte ons standpunt van Creation without Compromise behoorlijk goed samen.

En onmiddellijk na het opnoemen van deze zeven principes beweert Mc Knight:
“Niemand in de Bijbel geloofde die constructie van de historische Adam”.

Ten overvloede voegt hij er aan toe dat niemand vanaf Mozes tot en met Paulus dit geloofde. Vervolgens legt hij de schuld hiervan volledig bij de kerkvader Augustinus. McKnight heeft deze uitspraak onlangs gedaan om daarmee zijn support te geven aan een boek dat hij samen met Dennis Venema van de Trinity Western University heeft geschreven. In een interview met Biologos (feb. 2018) schreef hij over “de zogenaamde ‘historische Adam’, die een theologische constructie in de kerkgeschiedenis is, maar wat door geen  enkele schrijver in de hele Bijbel werd geloofd”.

Als reactie hierop ga ik gewoon de bijbelse gegevens na. In mijn volgende bericht zal ik laten zien dat lang vóór Augustinus (354-430) de vroege apologeet Irenaeus (ca. 130-202) helder en onweerlegbaar argumenteerde, juist vóór het bestaan van de historische Adam, die McKnight ontkent.

Geen enkele Bijbelschrijver geloofde in de historische Adam? Is dat echt zo?
Naast het klaarblijkelijke verslag in Genesis 1 en 2 zegt de Schrift ook:

Dit is het boek van de afstammelingen van Adam. Op de dag dat God Adam schiep, maakte Hij hem naar de gelijkenis van God. Mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen, en Hij zegende hen en gaf hun de naam ‘mens’, op de dag dat ze geschapen werden. Adam leefde honderddertig jaar en verwekte een zoon naar zijn gelijkenis, naar zijn beeld, en hij gaf hem de naam Seth. (…) Seth leefde honderdvijf jaar en verwekte Enos… enz. (HSV – Genesis 5)

Dit is de eerste van veel genealogieën, die allemaal naar mensen verwijzen die echt hebben geleefd. In de hele Schrift is geen enkele tot het allereerste begin teruggaande genealogie te vinden die niet uitkomt bij Adam. (vgl. 1 Kron. 1:1; Lucas 3:38)

En het gebeurde, toen de mensen zich op de aardbodem begonnen te vermenigvuldigden … (Gen. 6:1)

Dit vers gaat er duidelijk van uit dat alle generaties van Genesis 5 leefden voordat het aantal mensen begon toe te nemen, want het menselijk ras begon met één mensenpaar en vermenigvuldigde zich alleen maar door de generaties heen. We lezen nooit dat er ook maar één gelovige in het hele Oude Testament was, die bij deze genealogieën vraagtekens zette of daar twijfels over had, en al helemaal niet bij het eerste begin met Adam en Eva.

Maar God verdelgde het opstandige menselijk ras in zijn geheel om opnieuw te beginnen met Noach. Daarom lezen we:

En de zonen van Noach, die uit de ark gingen, waren Sem, Cham en Jafeth (…) Deze drie waren de zonen van Noach; en uit hen is heel de aarde bevolkt. (Gen. 9:18,19) Bij hen werden na de vloed zonen geboren (…) Van hen stammen de mensen af die zich over de kustlanden van de volken verspreid hebben. (Gen. 10:1,5)

Wat na Noach plaats vindt loopt parallel met wat ook al na Adam was gebeurd, zoals in Genesis 5 en 6 beschreven. Veel meer teksten spreken van Adam als de oorsprong van het menselijk ras, onze eerste vader, en van Adam en Eva als degenen die er vanaf het begin waren.

Uw eerste vader heeft gezondigd, en uw uitleggers van de wet zijn tegen Mij in opstand gekomen. (Jes. 43:27)
Zij hebben echter als Adam het verbond overtreden. Daar hebben zij trouweloos gehandeld tegenover Mij. (Hosea 6:7)
En Hij antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft, en gezegd heeft: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en die twee zullen tot één vlees zijn, zodat zij niet meer twee zijn, maar één vlees? Dus, wat God samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden. (Mattheüs 19:4-7)
En Hij maakte uit één bloed heel het menselijk geslacht om op heel de aarde te wonen (Hand. 17:26)
Ook over hen heeft Henoch, de zevende vanaf Adam, geprofeteerd (Judas 1:14)

Naast deze teksten komen we de welbekende woorden van de apostel Paulus tegen over Christus en Adam. In Romeinen 5 schreef Paulus over de dood die geregeerd heeft “van Adam tot Mozes toe” en dat Adam zondigde door “een overtreding” van het gebod (Rom. 5:14). Adam was even werkelijk voor Paulus als Mozes. Bovendien werd het verslag van de zondeval in Genesis door hem als historische waarheid besproken (hetzelfde zien we in 1 Tim. 2:13-14, wanneer Paulus over Adam spreekt, die als eerste mens werd gevormd, daarna over Eva en over hoe zij als eerste zondigde, daarna Adam). Paulus argumenteert vervolgens over de universele gevolgen van Adams zonde, de velen die stierven en hoe de dood door de ene mens Adam geheerst heeft (Rom. 5:15-17). En zo komt Paulus tot de overvloed van genade en de gave van gerechtigheid die zij zullen ontvangen door die andere “Ene”, Jezus Christus (Rom. 5:18). In 1 Korinthe 15 noemt Paulus Christus de “tweede Adam”, want “zoals allen in Adam sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden” (1 Cor. 15:22) en hij vervolgt: “De eerste mens Adam is geworden tot een levend wezen, de laatste Adam tot eenlevendmakende Geest” (1 Cor. 15:45). En daarna “zoals wij het beeld van de stoffelijke gedragen hebben, zo zullen wij ook het beeld van de Hemelse dragen” (1 Cor. 15:49).

De bewering van McKnight kan geen stand houden tegenover het duidelijke bewijs van de Schrift. Hij doet zijn nogal dwaze uitspraak pas nadat hij de uitlatingen van zijn medeauteur Venema over de geldigheid van biologische evolutie heeft aangenomen. McKnight geeft zelfs toe dat ieder die de beweringen van Venema niet accepteert, zich niet druk hoeft te maken over zijn eigen argumenten. Hoe vreemd dat een theoloog Nieuwe Testament de conclusies van een wetenschapper het startpunt laat vormen van zijn eigen inzichten in plaats van de Bijbel zelf. Juist op de uitleg van de Bijbel was zijn opleiding immers gericht!

Wordt vervolgd

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

Prof. dr. T.G. van Raalte is professor Ecclesiologie aan de Canadian Reformede Theological Seminary. Hij promoveerde in 2013 op een onderzoek naar de (gereformeerde) scholasticus Antoine de Chandieu.