Featured Image

Aardolie, steenkool en versteend hout Stelling 51 van de '95 stellingen tegen evolutie'

De bewering, dat er lange tijdsperioden nodig zijn, voor de vorming van olie, steenkool of versteend hout, is achterhaald. Een snel ontstaan van olie wordt al enige tijd experimenteel onderzocht en in het jaar 2006 werd bekend, dat kool onder gunstige omstandigheden in één nacht kan ontstaan. Voor het verstenen van hout zijn enkele jaren… Aardolie, steenkool en versteend hout Stelling 51 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Nikkel in het zeewater Stelling 50 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Nikkelerts behoort tot de stoffen, die door het rivierwater naar zee afgevoerd worden. Aan de hand van de hoeveelheid nikkel, die jaarlijks instroomt, en het huidige totale nikkelgehalte van de oceanen kan men conclusies trekken over de ouderdom van de zeeën. Daarbij stelt men vast, dat uitgaande van de tegenwoordige processen het maximaal 300.000 jaar… Nikkel in het zeewater Stelling 50 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Zoutbergen en zoutgehalte van de zeeën Stelling 49 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Ondanks langdurige regentijden (pluviale) in het Kwartair (dat naar men zegt 2,6 miljoen jaar geleden begonnen zou zijn) verheft bijvoorbeeld de zoutberg Kuh-e-Namak in Centraal Iran zich meer dan 300 meter boven het aardoppervlak. Indien deze zoutberg slechts bij benadering zo oud zou zijn, zoals zij officieel geschat wordt, dan zou hij allang opgelost moeten… Zoutbergen en zoutgehalte van de zeeën Stelling 49 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Magneetveld van de aarde Stelling 48 van de '95 stellingen tegen evolutie'

De meeste planeten hebben een eigen magneetveld, net als de zon. Afhankelijk van de ontstaanstheorie verwacht men, dat deze magneetvelden een korte of langere levensduur hebben. Bij metingen van het aardmagneetveld heeft men gedurende de laatste 170 jaar een voortdurende afname vastgesteld. Op basis van deze metingen kan de ouderdom van het aardmagneetveld op minder… Magneetveld van de aarde Stelling 48 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Helium uit het binnenste der aarde Stelling 47 van de '95 stellingen tegen evolutie'

In het binnenste van de aarde vinden radioactieve vervalprocessen plaats, die helium en warmte produceren. De uittredende hoeveelheid helium is echter slechts 4%, van wat men op basis van de uittredende warmte mag verwachten. Een mogelijke verklaring voor deze tegenstrijdigheid is, dat het grootste gedeelte van de helium in het binnenste der aarde zou achterblijven. Een… Helium uit het binnenste der aarde Stelling 47 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Uranium en polonium stralingspatronen Stelling 46 van de '95 stellingen tegen evolutie'

De veel voorkomende uranium en polonium stralingspatronen in het graniet van het Paleozoïcum-Mesozoïcum (naar men zegt 251 tot 542 miljoen jaar geleden) verwijzen naar één of meerdere fasen van voorbijgaand versneld radioactief verval. Zo kunnen de resultaten van de radiometrische meetmethoden (ook de splijtingsspoor methode) heel goed in het model van een jonge aarde verklaard… Uranium en polonium stralingspatronen Stelling 46 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Radioactief verval bij plasmatemperaturen Stelling 45 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Indien men de bekende radioactieve materialen tot op plasmatemperaturen verwarmt, dan daalt bijvoorbeeld de halfwaardetijd van uranium-238 van 4,5 miljard jaar naar 2,08 minuten. Deze eigenschap betekent een extra onzekerheidsfactor bij de radiometrische ouderdomsbepaling.  Verwarmt men een vaste stof, dan worden de meeste elementen eerst vloeibaar en vanaf een bepaalde temperatuur gasvormig. Verwarmt men dit… Radioactief verval bij plasmatemperaturen Stelling 45 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Radioactief verval tot lood Stelling 44 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Bij de radiometrische ouderdomsbepaling van gesteenten wordt vaak het gehalte van uranium-238 en lood-206 gemeten. De halfwaardetijd, waarin het uranium-238 tot lood-206 vervalt, bedraagt 4,46 miljard jaar. Na 4,5 miljard jaar (de zogenaamde leeftijd van de aarde) zou dus minstens evenveel lood als uranium in het aardoppervlak aanwezig moeten zijn. In werkelijkheid vindt men echter… Radioactief verval tot lood Stelling 44 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Uranium, helium en lood in Zirkoon Stelling 43 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Zirkoonkristallen vindt men wereldwijd in het graniet. Deze kristallen bevatten ten dele ook een  beetje uranium, dat radioactief vervalt, waarbij helium en lood (beiden stabiele elementen) achterblijven. Op basis van de actueel aanwezige hoeveelheid helium en de snelheid, waarmee het gestaag ontsnapt (diffusiesnelheid), kan men de ouderdom van de kristallen berekenen. Interessant is het, dat… Uranium, helium en lood in Zirkoon Stelling 43 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Accelerator Mass Spectrometer (AMS) Stelling 42 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Met een moderne Accelerator Mass Spectrometer (AMS) is het mogelijk maximaal 90.000 jaar oude koolstof (grafiet, marmer, antraciet en diamanten) te analyseren. Men heeft echter tot op heden geen enkel materiaal gevonden, waarvan de radiometrische leeftijd hoger was dan 71.000 jaar. Deze voor de conventionele wetenschap veel te lage ouderdomsmetingen worden toegeschreven aan verontreinigingen. Men… Accelerator Mass Spectrometer (AMS) Stelling 42 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Afwijkingen in de radiometrie Stelling 41 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Afhankelijk van de mate waarin gesteente meerdere instabiele (radioactieve) isotopen bevat, kunnen verschillende radiometrische methoden om de ouderdom te bepalen worden toegepast. In de regel wordt (vanwege de kosten) slechts één enkele methode toegepast. Wordt echter hetzelfde gesteente met verschillende methoden gemeten, dan kan men heel vaak aanzienlijke en systematische afwijkingen vaststellen. Tegenwoordig worden verschillende… Afwijkingen in de radiometrie Stelling 41 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Controlemechanismen in de cel Stelling 40 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Controle mechanismen in de cel zorgen ervoor, dat defecte proteïnen weer afgebroken en de bouwstenen ergens anders gebruikt worden. Deze mechanismen zouden elke macro-evolutionaire ontwikkeling tegenwerken, omdat zij proteïnen, die het organisme een voordeel zouden kunnen geven, elimineren, indien zij niet in het bestaande ontwerp passen. Ook de DNA-keten wordt gedurende het kopieerproces bij de… Controlemechanismen in de cel Stelling 40 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Productie van proteïnen Stelling 39 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Dat alle proteïnen, die in de levende cel geproduceerd worden, op de juiste wijze gevouwen en correct geadresseerd worden, is niet voldoende. De cel moet bovendien van elk proteïne de juiste hoeveelheid aanmaken. Indien een cel de productie van een bepaald proteïne niet op het juiste moment zou kunnen stopzetten, dan zou dit ongeveer een… Productie van proteïnen Stelling 39 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Adressering van proteïnen Stelling 38 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Een proteïne bevat gemiddeld ongeveer 1000 letters (aminozuren). Nadat een proteïne in de cel is gefabriceerd, moet het naar de plaats getransporteerd worden, waar het moet worden ingezet. Om dit te bereiken bevat elke proteïne een complexe adressering. Een toevallig ontstaan van deze adressering is niet voor te stellen. Daarbij komt, dat fout geadresseerde proteïnen… Adressering van proteïnen Stelling 38 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »

Featured Image

Vouwing van proteïnen Stelling 37 van de '95 stellingen tegen evolutie'

Opdat een proteïne zijn functie in de cel juist kan uitvoeren, moet het een heel specifieke driedimensionale vorm aannemen. Hoewel het in de cel slechts een fractie van een seconde duurt om een enkele proteïnevouw uit te voeren, zou het miljarden jaren duren, wanneer men alle mogelijkheden voor één enkele vouw zou willen uitvogelen! Hierbij… Vouwing van proteïnen Stelling 37 van de ’95 stellingen tegen evolutie’“>Read more »