Iedereen gelooft, ook atheïsten; zij geloven dat God niet bestaat en kunnen dat niet bewijzen. Naar de herkomst van religieuze (bovennatuurlijke) ervaringen tot voor kort gezocht in één bepaald deel van de hersenen (‘God spot’). Recent onderzoek o.a. aan de universiteit van Missouri wijst echter op iets anders: gelovigen gebruiken hun hele verstand.

segment_van_de_hersenen.pixabay

De mens is van nature religieus. Daarin onderscheidt hij zich van een dier. Iedereen gelooft, ook atheïsten; zij geloven dat God niet bestaat en kunnen dat niet bewijzen. De herkomst van religieuze (bovennatuurlijke) ervaringen tot voor kort gezocht in één bepaald deel van de hersenen (‘God spot’). Recent onderzoek aan de universiteit van Missouri wijst echter op iets anders: gelovigen gebruiken hun hele verstand.

Spiritualiteit is een complex fenomeen. Meerdere gebieden in het brein lijken verantwoordelijk voor spirituele ervaringen. „Bepaalde hersendelen spelen dominantere rollen, maar ze werken allemaal samen om de spirituele ervaring mogelijk te maken,” aldus professor Brick Johnstone. Het onderzoek richtte zich met name op de functie van de rechtse pariëtale kwab. Dat gedeelte van de hersenen bepaalt de mate waarin iemand op zichzelf of op een ander is gericht. Het blijkt dat een ernstige beschadiging van de rechtse pariëtale kwab ervoor zorgt dat iemand ervaart dichter bij een hogere macht te zijn. Uit onderzoek blijkt ook dat een minder actieve rechtse pariëtale kwab ervoor zorgt dat iemand meer oog heeft voor een ander en minder voor zichzelf. Verder richtte Johnstone zich in zijn onderzoek op de activiteit in de frontale kwabben. Hieruit bleek dat mensen die vaker bewust met religie bezig zijn ook meer activiteit in dat hersendeel vertonen. Geloven schakelt dus het hele brein in. Dat werpt een bijzonder licht op de woorden van de Heere Jezus als Hij gelovigen opdraagt God lief te hebben met heel hun hart, ziel en… verstand!

Bron: http://medicalxpress.com/news/2012-04-distinct-god-brain.html

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website van Weet-Magazine. Het originele artikel is hier te vinden.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Weet Magazine

Written by

Dit artikel is met toestemming overgenomen van Weet-Magazine. Regelmatig wisselen we artikelen uit met het tijdschrift Weet Magazine. Abonnee worden? Klik dan hier.

4 Comments

peter b

Er bestaat een genetische aanleg voor religiositeit, net als voor andere uniek-menselijke eigenschappen, zoals muzikaliteit, kunst en fantasie, historisch besef, zelfherkennning en inzicht, mathematiek, Ideologie en moraal. Al deze dingen zijn aangelegd als genetisch netwerken. Atheisten kunnen derhalve mutanten zijn die de genetische aanleg tot religiositeit missen. Op soortgelijke manier miste Che Quevera de aanleg voor muzikaliteit en leed aan amusia, zoals u uit mijn boek TndO weet. Leiden atheïsten aan athesia?

Reply
Ad M.

Peter B.,
Moeten wij hier niet heel voorzichtig zijn met het oog op een biologische predestinatie- of zelfs een biologische dubbele predestinatieleer? Ik doel op het gegeven dat geloof of ongeloof dan biologisch zou zijn vastgelegd, in onze genen? Zelfs met de mogelijkheid dat het alles beperkt zou zijn tot ons brein, zoals Dick Swaab stelt in zijn boek: ‘Wij zijn ons brein’?

Peter

“Het blijkt dat een ernstige beschadiging van de rechtse pariëtale kwab ervoor zorgt dat iemand ervaart dichter bij een hogere macht te zijn.”

Staat er echt.

Reply
peter b

“Staat er echt.”

Als je naar de bron gaat, dan zie je dat men er concludeert, dat een “Godspot” niet bestaat, omdat het na beschadiging door een ander deel van de hersenen kan worden overgenomen en zelfs versterkt. Net als taal en methematiek wordt deze aanleg voor Godbewustzijn impliciet in het genoom gecodeerd maar neemt daarna pas gestalte aan en wordt daarmee expliciet. Je kunt de positie van triljarden axonen en Synapsen niet in het genoom coderen, vandaar dat zulke eigenschappen diffuus of verspreid zijn. Onder normale, niet pathologische omstandigheden vinden we ze goed gedefinieerd, maar bij beschadigingen of pathologieen kunnen ook naar andere plaatsen verhuizen. Zien we vaak bij mensen met verwijderden hersentumoren en andere manco’s. Door een beschadiging kun je dus dichter bij God komen, een groter spiritueel bewustzijn ontwikkelen, Peter, want het ontwerp van de biologie [is] niet lineair en daarmee niet Darwinistisch verklaarbaar.

@AdM,
En inderdaad atheisme, als resultaat van een genetisc defect, kan worden opgevat als predestinatie. Zulke mensen bestaan echt en ik ken er een aantal. Deze mensen hebben geen religieus bewustzijn en weten ook niet wat het is. Het betreft echter uitzonderingen. Voor velen is atheisme een bewuste keuze en geen biologisch defect.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over