Ernst Haeckel (1834-1919) heeft beweerd, dat de mens gedurende de groei in het moederlichaam de evolutionaire ontwikkeling van vis tot mens herhaalt. Deze stelling werd reeds tijdens het leven van Haeckel weerlegd. Nieuwe foto’s bewijzen de volledige onhoudbaarheid van deze theorie. Ondanks dat vindt men Haeckels voorstelling ook tegenwoordig nog in veel schoolboeken!

stelling_13-95stellingen

Haeckel heeft met tekeningen getracht te bewijzen, dat het embryo van gewervelde dieren gedurende zijn groei een algemene basisontwikkeling doormaakt.1 Deze tekeningen bleken echter vervalsingen te zijn. Reeds aan het einde van de 1860er jaren werd het bedrog aan de kaak gesteld.23

In 1997 hebben de embryoloog Richardson en zijn medewerkers diverse embryo’s van gewervelde dieren in de verschillende ontwikkelingsstadia fotografisch vastgelegd en op gelijke wijze gerangschikt, zoals ze destijds door Haeckel werden weergegeven. Op basis van deze foto’s kan zelfs een leek begrijpen, hoe elke gewervelde diersoort haar eigen, individuele ontwikkelingstraject doorloopt, die via de kortste weg tot een levensvatbaar individu leidt.456

Voetnoten

  1. Ernst Haeckel, Natürliche Schöpfungsgeschichte, 1868.
  2. Rolf Höneisen, Gefälschte Zeichnungen, Factum Januar 1999, blz. 8-11.
  3. Lee Strobel, Indizien für einen Schöpfer, Gerth Medien, 2006, blz. 42.
  4. M.K. Richardson, J. Hanken, M.L. Gooneratne, C. Pieau, A. Raynaud, L. Selwood und G.M. Wright, There is no highly conserved embryonic stage in the vertebrates, Anatomy and Embryology, 1997, blz. 196.

    Het is absoluut onbegrijpelijk, hoe zo’n lompe vervalsing in een wetenschappelijke publicatie gedurende meer dan 100 jaar verspreid kon worden – en dat zij ook tegenwoordig nog in de gangbare schoolboeken kan worden aangetroffen![note]Helmut Schneider, Natura, Biologie für Gymnasien, Band 2, Lehrerband, Teil B, 7. bis 10. Schuljahr, Ernst Klett Verlag, 2006, blz. 277.

  5. Horst Bayrhuber und Ulrich Kull, Linder Biologie, Lehrbuch für die Oberstufe, 21., neu bearbeitete Auflage (1998), Schroedel Verlag GmbH, Hannover, blz. 402 & 406.
  6. Prof. Ulrich Weber (Süssen), Biologie Oberstufe, Gesamtband, Cornelsen Verlag, Berlin 2001, blz. 257 & 260.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

95 Stellingen

Written by

Weliswaar zijn sinds de eerste uitgave van Charles Darwins boek "Het ontstaan van soorten" op 24 november 1859 ontelbare feiten bekend geworden, die heel duidelijk tegen de evolutietheorie spreken, maar het geloof in evolutie, oerknal en een vele miljoenen jaren oude aarde heeft zich diep in het bewustzijn van de moderne maatschappij ingenesteld. Hierbij heeft deze wereldbeschouwing langzamerhand een fundamentalistisch karakter aangenomen. In geen ander gebied van de wetenschap worden kritische stemmen zo onzakelijk en heftig aangevallen als op dit gebied van onderzoek. Wie twijfelt, wordt uit het debat over de oorsprongsvragen uitgesloten en niet zelden bestreden. De eigenwijsheid van de leidende disciplines in wetenschap, onderwijs en media doet denken aan de koppigheid, waarmee de Rooms Katholieke kerk in de Middeleeuwen haar toenmalige wereldbeeld verdedigd heeft. Op 31 oktober 1517 heeft de hervormer Maarten Luther 95 stellingen gepubliceerd, waarmee hij de toenmaals wijdverbreide aflaatpraktijk ter discussie stelde. Deze bemoeienis heeft een kettingreactie veroorzaakt, die uiteindelijk tot de Reformatie leidde. Op gelijke wijze moeten de hier aanwezige 95 stellingen tot een verandering van denken in het oorsprongsdebat bijdragen. Met deze publicatie willen wij ons ervoor inzetten, dat in de discussie over de oorsprong van de mensheid, het aardse leven en de kosmos een open omgang met wetenschappelijke gegevens, interpretaties en wereldbeschouwelijke stellingnamen* mogelijk wordt.

18 Comments

Bart Klink

Haeckels model was inderdaad te simpel en zijn tekeningen deels onjuist, maar het is wel degelijk waar dat er stadia in onze embryonale ontwikkeling zijn die alleen goed te begrijpen zijn vanuit onze evolutionaire geschiedenis, waarin bouwplannen steeds verder differentiëren. Een mooi voorbeeld daarvan is de embryonale staart, die bij de mens – net als bij elk gewerveld dier – eerst wordt aangelegd. Er worden zelfs 8-10 coccygale somieten (de embryonale voorlopers van wervels) aangelegd, waarvan de laatste 5-7 vervolgens weer worden afgebroken tot er een staartbeentje (os coccygis) overblijft. Dit is duidelijk zichtbaar op foto’s van de embryonale ontwikkeling. Zie voor dergelijke foto’s en meer info: http://deatheist.nl/downloads/Reactie_Scheele.pdf. Dergelijke foto’s zouden in de biologieboeken moeten, niet de achterhaalde tekeningen van Haeckel.

Reply
Peter

Er worden hier twee verschillende zaken door elkaar gehaald: de ’biogenetische wet’ van Haeckel (dat de embryonale ontwikkeling de evolutionaire ontwikkeling herhaalt) en het bestaan van een fylotypisch stadium in het embryo.

De ‘biogenetische wet’ van Haeckel is al 100 jaar verworpen. Het fylotypische stadium in het embryo bestaat. Bij de gewervelde dieren is het fylotypische stadium de faryngula. Dat stadium komt in de embryologie na de blastula, gastrula en neurula.het is het meest overeenkomstige stadium in de embryologische ontwikkeling. In het faryngula stadium hebben de gewervelde dieren een notochord (een staafvormig stevigheidsorgaan), een dorsale holle zenuwstreng, een staart achter de anus en een serie gepaarde groeven en bobbels vlak achter demin of meer kop geheten kieuwzakjes / kieuwbogen. Dit stadium staat vaak in schoolboeken afgebeeld. Goede foto’s en schema’s zijn te zien in:
http://scienceblogs.com/pharyngula/2007/05/08/basics-the-pharyngula-stage/ [en] http://www.ctoz.nl/vol71/nr01/a08 De expressie van genen is in het faryngula stadum meer geconserveerd dan eerdere of latere embryologische stadia. (Nature 468, 9 december 2010).

Het idee van een fylotypisch stadium is niet van Haeckel maar van Von Baer, uit 1828, en behoort tot de basis van de embryologie:
“In 1828, the German biologist Karl von Baer, one of the fathers of embryology, reported how very similar the early embryos of different species can be: “I have two small embryos preserved in alcohol, that I forgot to label. At present I am unable to determine the genus to which they belong. They may be lizards, small birds, or even mammals.” Prud’homme en Gompel. ‘Genomic hourglass’ [N]ature 468, 9 december 2010. News & Views, verwijst naar 2 artikelen in dat Nature nummer. Deze grote overeenkomst in embryo’s en in de verdere embryonale ontwikkeling is duidelijk een onbetwistbaar argument voor evolutie.

Reply
peter b

“In 1828, the (…) or even mammals.”

Dit heeft niets te maken met evolutie, maar met detectiemethoden. De detectiemethode van Baer was zijn oog en ja dan zie je niet veel verschil tussen een “bolletje” vogelcellen en een “bolletje zoogdiercellen”. Maar laten we vooral niet de 19e eeuwse methodiek als moderne standaard nehmen. Met de Methode van de 21 eeuw (Next Gen Seq) weten we binnen 24 uren welke unieke en specifiek genen in deze “bolletje” voorkomen en kunnen we ze zonder mis identificeren. Ikzelf kan op basis van twee of drie genen vertellen of we met een mens of een aap te maken hebben. Geen probleem. Dit is het nieuwe tijdperk der biologie: Geef me één cel en ik zeg u wie u is.

Het is natuurlijk geen staart, Bart Klink, maar gewoon het einde van de wervelkolom. Ook dit heb ik al eens met je besproken en je destijds getoond dat er geen sprake is van een staart. Nogmaals:

Het embryonale-staart-verhaal is “special pleading”. Net zo goed hebben embryo’s tijdens hun ontwikkeling weefsel tussen alle vingers, dat later in de ontwikkeling door apoptose weer verdwijnt (net zoals deze “caudal eminence” verdwijnt door apoptose). Zijn zulke foetale vingervliezen bewijs voor zwemvliezen? Afstamming met zeehonden, otters en andere waterwezens? Als je begrijpt hoe genetische programmas functioneren, zoals ik, dan weet je dat deze tijdelijke strukturen een genetische scaffold betreft die later worden verwijderd door “opschoningsprogrammatuur”. Morphogenetische programmatuur werkt vaak als programma’s in programma’s, het zijn herhaalfuncties (auto-executing loops). Je vind ze ook bij de aanleg van de kiezen in de kaak en bij het aanleggen van de kleine extremiteiten (vingers) en zelfs bij nieren (sommige mensen hebben er vier of zelfs zes!). Zulke auto-executing loops zijn in principe een stukje redundante programmatuur en foutjes kunnen erin sluipen omdat er niet tegen redundanties kan worden geselecteerd, zoals je in mijn boek hebt kunnen lezen. Kortom: ook hier wordt Darwinisme weerlegd. In het licht van de 21e eeuwse biologische kennis blijft er geen hoop [over].

Reply
peter

Peter B [wil je] naar de aangehaalde artikelen uit Nature kijken[? Die gaan over genexpressie in het embryo, en bevestigen het fylotypische stadium. Met morfogenetische programmatuur.

peter b

[Jammer] dat Peter naar het blog van (…) PZ Myers verwijst voor het pharyngula stadium van vertebraten, terwijl de foto hierboven die gewoon afbeelden. [Die] stadia in verschillende orvertebraten lijken niet op elkaar. Kijk, als men nu het blastulastadium had genomen, dan had men kunnen beweren dat ze allemaal dezelfde fase doormaken. Het was overigens wel degelijk atheist en eugeneticus Ernst Haeckel die de biologie vervalste en de pharyngula-stadia van alle vertebraten vrijwel identiek weergaf. Zijn afbeeldingen stonden ook nog in mijn studieboeken, terwijl men al 100 jaar wist dat ze vals waren. (…) De nieuwe biologie toont zonder meer aan dat deze voorbeeldorganismen van elkaar gescheiden worden door nieuwe, niet aan elkaar gerelateerde genetische informatie. Zelfs mens en aap verschillen op informatieniveau meer dan 10% schreef ik hier eerder. Darwinistische evolutie is daarmee zo goed als zeker uitgesloten.

Reply
Eppie

Als we uit embryonale overeenkomst kunnen besluiten tot gemeenschappelijke afstamming, dan staat het varken dicht bij de slang? Vroeg in de embryonale ontwikkeling van het varken (d 6- 19) verlengt het blastocysten stadium van de embryo zich tot een lengte van wel een meter.

Reply
Peter

Leuk idee Eppie, het blastocysten stadium! Verlengt de embryonale schijf zich dan ook tot een lengte van een meter? Wil je [dat] even nakijken? Bij de slang komt de verlenging van de romp na het faryngula stadium in het echte embryo. Mooie plaatjes van slangen embryo’s, in een artikel uit 2014.

Goede foto’s van embryonale stadia zijn tegenwoordig zo goed te vinden dat het toch verbazend is dat de rommel op het plaatje boven nog in omloop is. Er is een mooi serietje aan te leggen van faryngula’s die niet van elkaar te onderscheiden zijn, op goede foto’s.

Bart Klink

Peter Borger, volgens mij had Von Baer al een lichtmicroscoop tot zijn beschikking, maar dat is verder voor de discussie irrelevant: met de huidige technieken is alles veel beter in beeld te brengen.

Als hetgeen duidelijk zichtbaar op de foto’s geen staart is, maar slechts “het einde van de wervelkolom”, waarom steekt het dan ruim achter de zich ontwikkelende benen en de (voorloper van) de anus uit, net als bij dieren die wel een staart houden? Waarom mag je dit geen staart noemen? Het ontwikkelingsprogramma is gewoon hetzelfde, alleen wordt de embryonale staart bij de mens weer afgebroken en groeit die bij niet-mensapen uit tot een echte staart. Waarom worden er meerdere coccygale somieten aangelegd, die vervolgens weer afgebroken worden? Waarom eindigt de wervelkolom niet gewoon eerder? Waar zou dit extra stuk een scaffold voor moeten zijn? Op deze vragen geef jij geen antwoord.

De embryonale ontwikkeling van de hand heeft inderdaad veel overeenkomsten met die van een vin, waar die van afgeleid is. De embryologie en de genetische programma’s die hiervoor zorgen, worden steeds beter in kaart gebracht. Vooral de groep van Neil Shubin doet veel onderzoek op dit gebied, zie o.a. Nature van afgelopen 17 augustus.

Denk trouwens ook aan de spieren die lopen over het gewricht (bij de mens nauwelijks beweegbaar) tussen sacrum (heiligen) en os coccygis (staartbeen): de m. sacrococcygeus ventralis en dorsalis. Bij dieren met een staart zorgen deze spieren ervoor dat ze de staart respectievelijk kunnen buigen en strekken. Bij de mens ontwikkelen ze embryonaal, maar meestal blijft er niet veel van over, al behoudt een enkeling ze de rest van het leven. Waarom hebben we dergelijke spieren als we nooit een staart hebben gehad?

Reply
Hetty Dolman

@ Peter B,

“[Jammer] dat Peter naar het blog van (…) PZ Myers verwijst voor het pharyngula stadium van vertebraten, terwijl de foto hierboven die gewoon afbeelden.”

Die is erg onduidelijk. Het menselijk embryo is nauwelijks herkenbaar. De tekeningen lijken gemaakt om te verbergen dat alle embryo’s dezelfde keel/kieuw bogen hebben en allemaal ook nog precies evenveel, maar ik kan me vergissen.

Reply
Peter

De tekeningen van Haeckel geven meer informatie dan de foto hierboven. Ze zij wat geschematiseerd, maar beter dan wat hier op de foto staat, daar ma[ak ik] niets uit op.

peter b

Laten we maar stoppen met de conclusie dat het pharyngula stadium de evolutie niet recapituleert.

Reply
Peter

Niemand heeft de laatste honderd jaar beweerd dat de embryonale ontwikkeling de evolutie recapituleerd. Dat is [een te] makkelijke conclu[sie], maar ontwijkt het belang van de embryonale ontwikkeling voor evolutie. De embryologie van de gewervelde dieren laat duidelijk homologie in de embryo’s zien, met het faryngula stadium als meest overeenkomend, een duidelijk fylotypisch stadium kenmerkend voor het fylum gewervelde dieren. Het is dan ook zeer terecht als goede afbeeldingen – tekeningen of foto’s – van de embryo’s van de verschillende klassen gewervelde dieren in schoolboeken staan, met nadruk op het faryngula stadium.

Bart Klink

Peter Borger, er is ook al jaren geen enkele evolutiebioloog meer die de recapitulatietheorie van Haeckel onderschrijft, zoals in de handboeken [is] na [te] lezen.

Reply
peter b

Bart, je bedoelt: “er is ook al enkele jaren geen evolutiebioloog meer die de recapitulatietheorie van Haeckel onderschrijft, zoals in de handboeken [is] na [te] lezen.”? Zo werkt ook het genoom: je verandert de volgorde van de informatie en je hebt een nieuwe betekenis (d.w.z. een nieuwe soort).

Ed Vaessen

Peter B.: “De nieuwe biologie toont zonder meer aan dat deze voorbeeldorganismen van elkaar gescheiden worden door nieuwe, niet aan elkaar gerelateerde genetische informatie.”

Wat is de nieuwe biologie?

Reply
Bart Klink

Peter Borger, kun je ook op mijn inhoudelijke vragen over de embryologie overgaan in plaats van op een ander onderwerp aan te sturen (genoom)?

Reply
Peter

“De nieuwe biologie toont zonder meer aan dat deze voorbeeldorganismen van elkaar gescheiden worden door nieuwe, niet aan elkaar gerelateerde genetische informatie.”

Meestal [staat] ‘de nieuwe biologie’ in [zijn] boek. De bewering wordt niet waargemaakt in dat boek.

Reply
peter b

Over sexisme gesproken. Wist je dat proefdierwetenschap volledig met mannelijke dieren wordt uitgevoerd. We weten vrijwel niks over de biologie van de vrouwelijke mens. Des te meer weten we over mannetje ratten en muizen. De mens kennen we niet. I.t.t. wat je in de media hoort weten we bijna niets.

Bart Klink, de embryologie is alleen te begrijpen vanuit de programmas die we in het genoom aantreffen en hoe ze door de eiwitten, volledig afkomstig van de vrouw, in de zygote worden geïnterpreteerd. Als we de embryologie willen begrijpen, maar dat doen we op dit moment niet, zullen we eerst het genoom erin moeten betrekken. Mijn kritiek is dus volkomen legitiem. De vragen die jij stelt zijn “waarom vragen” en dat zijn geen wetenschappelijke vragen, maar theologische. Ik heb je daar in het verleden ook meermaals op gewezen. Als je iets over de biologie wilt weten moet je biologische vragen stellen, die beginnen meestal met “hoe” of met “waar”, of “wat”, maar nooit met “waarom”. Ik heb me steeds de vraag gesteld “hoe” evolutie kan plaatshebben, “hoe” mutaties worden gegenereerd en “wat” er gebeurt als het genoom wordt overgelaten aan randomness. Door de juiste vragen te stellen weet ik (…) [dingen]. De “waarom vraag” is geen vraag die een bevredigend antwoord oplevert. Het wordt trouwens ook tijd dat sexisme uit de wetenschap verdwijnt: [de] rudimentaire spieren bevestigd aan het stuitbeen en het heiligbeen [die je noemt] spelen een stabiliserende rol in de zwangerschap om het verschuivende zwaartepunt van de zwangere vrouw te compenseren. (…)

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over