Voor evolutionisten is het heel lastig om de wereldwijde verspreidingspatronen van planten en dieren te verklaren. Algemeen aanvaarde modellen van continentenverschuiving kunnen het niet aaneen gesloten zijn van verspreidingsgebieden onvoldoende verklaren. Dit betreft zowel de trans-Atlantische als de trans-Pacifische disjuncties (een disjunctie is het niet aaneengesloten zijn van een verspreidingsgebied). Evolutionistische biogeografen kunnen ook niet een adequaat mechanisme leveren om deze distributie-patronen via ongerichte verspreiding te verklaren. De data passen daarentegen prima in een creationistisch model waar planten en dieren op vegetatiematten (restanten van de zondvloed) naar hun huidige woonplaatsen zijn gedreven. De talrijkste trans-oceanische disjuncties vind je over het algemeen bij dieren die makkelijker van zulke vlotten gebruik kunnen maken. En waar oceaanstromen landmassa’s kruisen, vinden we over het algemeen gebieden met veel alleen daar voorkomende soorten en een hoge biodiversiteit. Daarbij geldt dat zulke gebieden veelal zowel rijk zijn aan (endemische) plantensoorten als aan (endemische) diersoorten, wat de suggestie in zich bergt dat planten en dieren op dezelfde manier daarnaartoe zijn gevoerd. Endemisch betekent dat het alleen daar voorkomt.

Download the PDF file .

Dit artikel is met toestemming vertaald en overgenomen uit Journal of Creation. De volledige bronvermelding luidt: Statham, D., 2015, Phytogeography and zoogeography—rafting vs continental drift, Journal of Creation 29 (1): 80-87.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

Voor evolutionisten is het heel lastig om de wereldwijde verspreidingspatronen van planten en dieren te verklaren. Algemeen aanvaarde modellen van continentenverschuiving kunnen het niet aaneen gesloten zijn van verspreidingsgebieden onvoldoende verklaren. Dit betreft zowel de trans-Atlantische als de trans-Pacifische disjuncties (een disjunctie is het niet aaneengesloten zijn van een verspreidingsgebied).

...
Read more

11 Comments

Stef Heerema

Dit is wetenschap! Zeer belangrijk! Ik hoop dat veel mensen de tijd nemen dit goed te bestuderen. Het onderzoek laat zien dat God waterstromen heeft gebruikt om dieren precies daar te brengen, waar Hij ze wilde hebben na de vloed vanaf de Ararat. Eilanden en continenten waren zo bereikbaar. Neem daarbij ook mijn onderzoek dat aantoont dat het vloedwater zoet was, dus drinkbaar. [Zie ook:] https://www.youtube.com/watch?v=lnTWWZTvSPE De oceanen na de vloed konden zo over grote afstanden worden overgestoken. Bedenk daarbij: “God is in control.” Dat gold toen, dat geldt in het heden en logischerwijs in de toekomst. Van ongeleide evolutie/distributie is nooit sprake geweest. Naturalistische modellen verzinken in een moeras van tegenstrijdigheden. Dominic Statham heeft hiermee een zeer goede bijdrage geleverd aan de apologetiek.

Reply
peter b

Beste Stef,
jouw Idee, dat alle water zoet was, is een heel interessante. Het verklaart de zoetwaterdolfijnen in China (helaas onlangs uitgestorven) en in Brazile, alsmede cycliden in Zuid Amerika en Afrika. En het oplossen van Natrium Chloride, en dus het zout worden van de oceanen, gaat razendsnel als je uitgaat van een vulkanische oorsprong van zout. Dit model is zeer verklarend. De Biologie ook veel beter verklaarbaar vanuit de frontloaded evolutionary theory. De Modellen die uitgaan van creatie zijn vaak veel beter. We moeten meer druk maken naar de media, die hier slechts de [onjuistheden] van de Darwinisten verspreiden, en naar de mensen die het goede nieuws nodig hebben!

[Beste Hetty],

Je moet wel [het] citaat goed lezen, Hetty. Er staat: “Alzo werd verdelgd al wat bestond, dat op den aardbodem was…” Alles wat op vegetatiematten ronddreef was niet op de aardbodem en kon, zelfs vanuit een bijbel-getrouwe interpretatie, blijven bestaan.

Peter

“De data passen daarentegen prima in een creationistisch model waar planten en dieren op vegetatiematten (restanten van de zondvloed) naar hun huidige woonplaatsen zijn gedreven.”

Alleen bestaat zo’n model niet. (…) Er is geen enkele aanwijzing in het artikel dat zulke vlotten uit vegetatiematten bestaan hebben.

Reply
Hetty Dolman

Het overleven van dieren op drijvende matten is onbijbels:
Genesis 7: “23. Alzo werd verdelgd AL wat bestond, dat op den aardbodem was, van den mens aan tot het vee, tot het kruipend gedierte, en tot het gevogelte des hemels, en zij werden verdelgd van de aarde; doch Noach alleen bleef over, en wat met hem in de ark was.” Op grond van de bijbel moet de ‘drijvende-matten-theorie’ verworpen worden. Planten verspreiden zich op allerlei manieren zoals door zaden in de poep van vogels en door de wind.

Mocht het bovenstaand artikel bedoelen dat krokodillen, kangoeroes, olifanten, nijlpaarden, varanen en koala’s (enzovoorts) twee aan twee op een vlot zijn gaan zitten op weg naar hun nieuwe habitat, dan wens ik creationisten veel succes met de wetenschappelijke onderbouwing hiervan. creationisten gaan ervan uit dat de katachtigen afstammen van één paar. Hoe kunnen die dan ook in Amerika leven? Ging de tyrannosaurus ook op een drijvend matje naar Amerika?

Reply
Stef Heerema

Het artikel betreft de verspreiding van dieren na de vloed. Dus vanaf de landingsplaats van de Ark naar de huidige bestemming. Ook geeft het artikel velerlei voorbeelden van waargenomen vegetatiematten met dieren. Het model bestaat dus wel, Peter.

Peter

De katachtigen naar Zuid-Amerika en de katachtigen naar Azië gingen duidelijk apart op een vlotje – dus er wat nog reproductie nodig voordat Noach ze hun vlot kon toewijzen. Wat aten deze katachtige tijdens hun vlotreis? Beesten die ook van de Ark kwamen. Dat moet enig uitsterven onder de baramin veroorzaakt hebben.

De kangoeroes naar Zuid-Amerika en de kangoeroes naar Australië gingen ook duidelijk apart op een vlotje. Alleen vergiste de monito del monte (Dromiciops gliroides) zich, hij kwam op het Zuid-Amerika vlotje terecht in plaats van op het Australië vlotje. https://nl.wikipedia.org/wiki/Monito_del_monte

Er is in Genesis geen woord over deze vlotten. Misschien dat dat zou moeten doen twijfelen aan het verhaal van Statham. Was dit alles over vlotten trouwens allemaal al niet aan de orde geweest, toen de video van Statham in Assen hier voorbij kwam? (…)

Hetty Dolman

Als ik kijk naar de lijst van zoogdieren die zich alleen al in Brazilië bevinden, zie ik al zoveel dieren die familie over de hele wereld hebben, dat het hele concept ‘basistype’ overboord kan, als al die dieren na de zondvloed linea recta naar Zuid-Amerika zijn vervoer[d] op vlotten. [Zie voor de lijst:] https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_zoogdieren_in_Brazili%C3%AB Herten, apen, hondachtigen, katachtigen, varkens, cavia’s, marterachtigen, hazen en konijnen, et cetera. En sinds we weten dat het oversteken van de oceaan (of welke zee dan ook) op iets anders dan een zeewaardig voertuig, met onvoldoende voedsel, levensgevaarlijk is, kunnen we de hypothese van drijvende vlotten gerust verwerpen. Je kunt ook de evt. ook hypothese van ‘basistypen’ verwerpen, of aanpassen. Het zou wel goed zijn als het creationisme verschillende hypothesen bij elkaar zou aansluiten i.p.v. steeds ergens mee aankomen dat tegenstrijdig is met een ander concept. Ikzelf zie het weken lang op zee ronddrijven op matten niet als een mogelijkheid, zonder geschikt voedsel. Met slecht weer is het helemaal af te raden. Hebben creationisten ook al nagedacht over de route die olifanten, nijlpaarden en krokodillen en pinguïns hebben afgelegd?

@Peter B, “Je moet wel [het] citaat goed lezen, Hetty. Er staat: “Alzo werd verdelgd al wat bestond, dat op den aardbodem was…” Alles wat op vegetatiematten ronddreef was niet op de aardbodem en kon, zelfs vanuit een bijbel-getrouwe interpretatie, blijven bestaan.”

Nee, er staat vrij duidelijk dat van alles wat op het land leefde “alleen” Noach overleefde met alles wat op de ark was. Anders kun je net zo goed beargumenteren dat er mensen op vegetatiematten overleefden dat jaar. Elk organisme dat op aarde leefde moet tenslotte op zo’n mat zijn terecht gekomen vanaf de aarde. Of je nou een mier bent, een slak, een salamander of een mens. Juist als mens grijp je je vast aan iets wat langsdrijft.

Reply
peter b

“Nee, er staat vrij duidelijk dat van alles wat op het land leefde “alleen” Noach overleefde met alles wat op de ark was. “

Genesis 7:22 beschrijft dat “door de neus ademende op het land wezens, die zich op land bevonden” werden verdelgd. Gen 7:23 gaat over dezelfde wezens. Er staat dus niet explicieit dat de gehele populatie van die wezens werd verdelgd. Er kunnen dus best nog andere wezens van hetzelfde type (baranoom) hebben overleefd, op vegetatiematten. Dat is niet in strijd met de grondtekst. Ik zie geen probleem.

peter b

@Peter

De Monito del monte is genetisch nauwer verwant aan de Australische buideldieren dan aan de Zuid-Amerikaanse buideldieren. Daarmee is ook het Darwinistische verhaal weerlegd. Het enige verhaal dat overeind blijft is Frontloaded Evolutionary Theory.

Reply
Hetty Dolman

@Peter B,
“De Monito del monte is genetisch nauwer verwant aan de Australische buideldieren dan aan de Zuid-Amerikaanse buideldieren. Daarmee is ook het Darwinistische verhaal weerlegd”

Dat lijkt mij niet het geval. Wat betreft verwantschap wereldwijd en gevonden fossielen komt de evolutietheorie overeen met de geologische geschiedenis van de continenten.

De Volkskrant vat het wetenschapsnieuws samen:
“Evolutie Buideldieren hebben de sprong naar Australië in één keer gewaagd. Genetici hebben ontdekt dat alle Australische buideldieren één gemeenschappelijke voorouder moeten hebben gehad (PLoS Biology). De wetenschappers zochten in het genoom van twintig buideldiersoorten naar retroposons: stukken dna met een herhaalde basenvolgorde, die op allerlei plekken in het dna kunnen opduiken. Zo konden ze zien dat alle Australische buideldieren afstammen van één voorvader, die ze delen met de Zuid-Amerikaanse orde van de Microbiotheria, met het buidelmuisje ‘Monito del Monte’ als enig nog levend lid. Een groepje buideldieren is 130 miljoen jaar geleden van Zuid-Amerika via Antarctica overgestoken naar Australië.”

Zie: http://www.volkskrant.nl/binnenland/wetenschapsnieuws~a1011917/
http://journals.plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.1000436

Reply
peter b

“Dat lijkt mij niet het geval. Wat betreft verwantschap wereldwijd en gevonden fossielen komt de evolutietheorie overeen met de geologische geschiedenis van de continenten.”

(…) Het is een feit der fossielen, dat de buideldieren oorspronkelijk alleen op het noordelijk halfrond voorkwamen. Later in het fossielenverslag alleen maar op het zuidelijk halfrond. Deze verschuiving is nog steeds een van de mysteriën van het fossielenverslag. Je kunt aan een DNA sequentie niet zien of bepaalde organismen van elkaar afstammen. Dat is onmogelijk omdat je niet weet of ze met elkaar reproduceerden. Er ligt een oceaan tussen Zuid Amerika en Australië. Er was dus geen reproductie mogelijk. Als je het Darwinparadigma begrijpt, zoals ik, dan begrijp je dat hier slechts naar bevestigend bewijs wordt gezocht. Met een Darwinistsich algorithme vind je altijd de voorvader die je zoekt, want zo zijn ze geprogrammeerd.

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over