De lijkwade van Turijn fascineert mij al jaren. Als beginnend student werd ik ermee geconfronteerd; niet door de colleges, maar doordat een studiegenoot erover schreef in het faculteitsblad. Ik ben echter nooit een deskundige geworden. Ik weet dat de meningen van de wetenschappers verdeeld zijn, maar ik ken geen bevredigende verklaring voor de raadselachtige ‘afbeelding’ van een man, die niet met het blote oog zichtbaar is. Mijn gevoel zegt dat het heel goed mogelijk is dat Jezus inderdaad in dit stuk doek is gewikkeld bij Zijn begrafenis. Als dat zo is, heb je dan een bewijsstuk dat Jezus echt heeft geleefd en aan een Romeins kruis is gestorven?

Nee, voor je geloof is de lijkwade niet noodzakelijk. Er zijn immers sowieso genoeg bewijzen voor Jezus’ leven en sterven. Maar mogelijk is de lijkwade wél een aanwijzing voor Zijn opstanding. Als Jezus dood zou zijn gebleven, zouden ook de lijkdoeken om Zijn lichaam zijn gebleven. Dat geldt zowel voor het geval Hij in het graf bleef waarin Hij begraven was, als voor wanneer Zijn lichaam door de een of andere partij (Zijn leerlingen?) uit het graf is verwijderd. In beide gevallen zouden lijk en lijkwade niet gescheiden zijn. Maar als de lijkwade authentiek is, is zij een aanwijzing dat Johannes’ beschrijving van het lege graf klopt. Het graf was volgens Johannes 20 namelijk niet helemaal leeg; de lijkwade en andere doeken lagen er nog! Jezus was dus opgestaan zonder deze stukken stof om Zijn lichaam.

Over recent onderzoek aan de lijkwade ben ik echter niet zo enthousiast. Twee ‘onderzoekers’ willen het DNA van de lijkwade bestuderen, in de hoop om Jezus te klonen. Deze twee – de Oxfordse docent George Busby en de Amerikaanse predikant Joe Basile – boezemen mij weinig vertrouwen in. Busby noemt het onderzoek namelijk niet op zijn eigen webpagina. Dat
belooft weinig goeds. Basile is geen wetenschapper, en al helemaal geen bijbelgeleerde. Nu is het in principe natuurlijk best mogelijk dat onbekende personen een grote ontdekking doen. Maar om toegang te krijgen tot een beroemd, belangrijk voorwerp als de lijkwade moet je toch wel een zekere reputatie hebben, anders knipt morgen iedereen er een stukje af. Aan de hand van DNA willen ze nagaan of er nog afstammelingen van Jezus zijn. Ik weet behoorlijk zeker dat Jezus niet getrouwd was en geen kinderen had. Geen zinvol onderzoek dus.

Het gebruik van het woord ‘klonen’ in dit verband vind ik aanstootgevend. Los van de ethische implicaties van klonen op zich: zou het echt lukken om een ‘replica’ van Jezus te maken? Hij is immers de Zoon van God!
Terug naar de lijkwade: als men DNA op de lijkwade zou aantreffen en onderzoeken, zou dat ons echt veel leren over wie Jezus was en is? Zullen we meer gaan weten dan wat de Bijbel ons al vertelt, namelijk dat Hij een Jood was en in de eerste eeuw leefde van de jaartelling die naar Hem is genoemd? Ik geloof het niet.

Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Weet Magazine. De volledige bronvermelding luidt: Lalleman, P.J., 2017, De Lijkwade van Turijn, Weet 47: 33.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Pieter Lalleman

Written by en

Dr Pieter J. Lalleman is een nieuwtestamenticus die sedert 2000 in Londen woont en werkt, waar hij doceert aan Spurgeon’s College en “Academic Dean” is. Hij studeerde theologie in Utrecht en Groningen. Hij promoveerde op een apocriefe tekst, de Handelingen van Johannes. Hij doceerde Nieuwe Testament aan de Evangelische Hogeschool en aan het Seminarium van de Unie van Baptistengemeenten. Hij werkte mee aan de Studiebijbel en het tijdschrift Ellips.