De huid is ons grootste orgaan, een paar kilo zwaar en een paar vierkante meter groot. De belangrijkste functie is ons lichaam te beschermen tegen de boze buitenwereld en maar weinig stoffen kunnen door de huid heen dringen (ondanks de reclames voor schoonheidsmiddelen). Eigenlijk ken ik maar twee stoffen, die dat wel kunnen: aniline en dimethylsulfoxide.

Een andere taak van de huid is door de tastzin informatie geven over de omgeving. Er zijn nogal wat receptoren voor verschillende invloeden. Zo zijn er warmte- en koureceptoren en de lichaampjes van Vater-Pacini, die reageren op druk en trillingen. Verder nog de lichaampjes van Rufini, die reageren op druk in het weefsel. De schijven van Merkel zorgen voor de fijne tastervaring. De lichaampjes van Meisner registreren ook de lichtste aanraking van de huid. Ze zijn ongelijk verdeeld over de huid, maar op plaatsen waar ze het meest nodig zijn, zitten ook de meeste sensoren. Met onze vingertoppen kunnen we bijvoorbeeld een oneffenheid van 3 micron waarnemen, 25 keer minder dan de dikte van een haar.

Die ongelijke verdeling van de tastzinorganen is heel bijzonder, dat kan nooit vanzelf zijn ontstaan. Bijvoorbeeld de erogene zones, waar de nodige receptoren precies in de goede hoeveelheid aanwezig zijn. Zou dat niet zo zijn, dan bestond de mensheid waarschijnlijk niet meer. Maar er is meer over de tastzin te zeggen. In een column van René Diekstra las ik: ‘Onze gezondheid, psychisch en lichamelijk, hangt voor een belangrijk deel af van de mate waarin lichamelijke aanraking en streling door anderen ons deel is. Het is zelfs niet overdreven te stellen dat we, letterlijk en figuurlijk, groeien door aanraking en streling. Het omgekeerde is ook waar. Onze groei of ontwikkeling kan tot stilstand komen en onze gezondheid kan achteruitgaan door gebrek aan aanraking. Het meest duidelijk is dat aan het begin van het leven, zo is op een indrukwekkende manier onder meer gebleken uit een studie van Tiffany Field en medewerkers aan de universiteit van Miami. Field constateerde dat te vroeg geboren baby’s, die driemaal per dag een kwartier over hun hele lichaampje werden gestreeld, bijna 50 procent sneller groeiden, veel actiever en alerter waren en eerder het ziekenhuis konden verlaten dan de te vroeg geborenen, die ongestreeld hun dagen op de steriele ziekenhuiszaal doorbrachten. Maanden later hadden de gestreelde baby’s nog altijd een grote ontwikkelingsvoorsprong op de anderen.’ Volgens hem komt dit waarschijnlijk door de vorming van een groeihormoon en hij denkt dat aanraking stressbestendigheid verhoogt en mogelijk ook verouderingsprocessen vertraagt. En het valt hem tevens op hoe weinig er in dit land wordt aangeraakt.

Hij besluit met de opmerking: ‘Jullie beseffen blijkbaar niet wat voor risico’s je loopt en wat jullie elkaar en jezelf onthouden. Steek je handen toch eens uit je mouwen!’ Een volgende keer nog wat meer over het belang van de tastzin.

Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Opbouw. De volledige bronvermelding luidt: Valkenburg, K., 2008, Wonder boven wonder (23) De tastzin (1), Opbouw 52 (1): (…) (Artikel).

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

K. Valkenburg werkte vroeger bij AKZO als literatuuronderzoeker op het gebied van scheikunde, veiligheid en gezondheid.