De tastzin is van levensbelang en niet voor niets zo gecompliceerd samengesteld. Erg voor de hand liggend is de bescherming en waarschuwing tegen verbranding en bevriezing, maar er is meer aan de hand.

Frederik de Grote bedacht eens een bizar experiment voor de taalontwikkeling van baby’s. Het zou nu nooit meer kunnen, maar in die tijd (hij leefde van 1712 tot 1786) had een vorst veel meer macht. Hij wilde weten welke taal kinderen vanzelf zouden gaan spreken, hoogstwaarschijnlijk zou dat Hebreeuws zijn. Daartoe werd een aantal baby’s gescheiden van hun moeder en opgevoed, of liever gezegd grootgebracht, door een paar verpleegsters die niets mochten zeggen tegen de kinderen. Er moest zo weinig mogelijk contact met ze zijn en vooral geen lichamelijke aanraking. Voor hun vijfde jaar waren alle kinderen overleden, niet door verhongering, maar, zo bleek later, door affectieve verwaarlozing. Nog maar kort geleden werd door proeven met jonge aapjes ontdekt, dat de aanraking en streling door de moeder absoluut noodzakelijk zijn voor een gezonde groei. Opgroeien met een metalen kunstmoeder leidde onherroepelijk tot de dood. Met een pluchen kunstaap ging het al een stuk beter, maar het allerbeste was, zoals verwacht, de echte moeder. Nu is men er echt wel van overtuigd dat kinderen, die opgroeien zonder lichamelijk contact met de ouders, later allerlei stoornissen kunnen vertonen. Knuffelen moet.

In dit verband een paar opmerkingen over haptonomie. Het woord is afgeleid van het Griekse haptos (tastbaar of tastzin) en haptere (beetpakken, aanraken, met iets in contact komen). Haptonomie als leer van de tastzin en het gevoel richt zich in haar visie en onderzoek specifiek op de menselijke tastzin en de ontwikkeling daarvan. De haptonoom kan door massage vastgelopen gevoelens losmaken en emotionele problemen aan de oppervlakte brengen. Helaas wordt bij deze techniek soms gebruikgemaakt van occulte praktijken en veel mensen, ook christenen, komen daardoor in gevaarlijk vaarwater. Toch kan deze techniek door geoefende christentherapeuten tot zegen en heling dienen.

Bij de bestudering van de tastzin ging een wereld voor me open. Ik heb nooit geweten dat God zoveel heeft geïnvesteerd in onze zintuigen. Dat onze diepste gevoelens en emoties hiermee samenhangen was voor mij nieuw en zal het ook wel voor anderen zijn. Dat komt waarschijnlijk doordat wij in onze technologische, materialistische maatschappij niet meer gewend zijn met dieper liggende gevoelens om te gaan, want alles moet immers rationeel te verklaren zijn. Het moet wel een diepere betekenis hebben, dat God zoiets ingewikkelds als de tastzin heeft ontworpen. En met zoveel raakvlakken met ons innerlijke wezen, onze ziel.

In de Bijbel is sprake van de leer van handoplegging, een onderdeel van de melkspijs (Hebr. 6). Hoe vaak omhelzen mensen elkaar niet, bijvoorbeeld David en Jonathan? Als God ons zoiets in handen heeft gegeven, dan is het natuurlijk wel de bedoeling dat we daar iets mee doen. Tot zijn eer en om Hem met ons lichaam te verheerlijken (1 Kor. 6:20).

Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Opbouw. De volledige bronvermelding luidt: Valkenburg, K., 2008, Wonder boven wonder (24) De tastzin (2), Opbouw 52 (2): (…) (Artikel).

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

K. Valkenburg werkte vroeger bij AKZO als literatuuronderzoeker op het gebied van scheikunde, veiligheid en gezondheid.