Sommige hedendaagse christenen scharen zich achter het idee van “theïstische evolutie”: dat is de Darwinistische evolutietheorie plus God. Wij zouden bijgevolg afstammen van de aap, maar het leven zou wel door God zijn gevormd. De aarde zou dan 4,6 miljard jaar oud zijn, en de dinosauriërs werden tevens door God gevormd, maar 60 miljoen jaar vóór het “ontstaan” van de mens uitgeroeid. In mijn boek “De evolutietheorie ontkracht” citeer ik een evolutionistische wetenschapper (Dr. William Clemens) die zegt dat die verklaring niet deugt, want indien een meteoriet de dinosauriërs liet uitsterven, dan was álle leven uitgestorven, en was de aarde nu een kale planeet zoals Mars of Mercurius.

Ik heb zelf meegemaakt hoe de professoren in de Gentse universiteit de spot dreven met God en de creationisten. Voor hen maakt evolutie met of zonder God weinig verschil uit: er is gewoon evolutie. En laat dat net de grote drijfveer zijn achter het atheïsme dat daar zo vaak werd gepromoot. Iemand getuigde op de website van Kolbecenter.org dat toen hij zich pas bekeerd had, hij ook de evolutie met zijn geloof trachtte te verzoenen, en daarmee naar atheïstische professoren ging, die hem onmiddellijk de mond snoerden met de woorden: “Evolutie neemt de nood van een Goddelijke Schepper weg!”

“Evolutionistisch Godsgeloof” zoals men het kan noemen, maakt weinig indruk op niet-gelovigen; en bekeerlingen storen zich eraan dat bepaalden in de Kerk gedeelten van de Schrift niet als waar aannemen, maar als zijnde symbolisch opvatten en het met hun voormalige atheïstische zienswijzen trachten te “verzoenen”.

Enkele bedenkingen

Zou God de Schepping niet perfect hebben gemaakt, zonder de nood om, nog voordat de mens er was, catastrofen te laten plaatsvinden en talloze
diersoorten te laten uitsterven? Waar in deze opvatting is er dan plaats voor het Paradijs met een volmaakte Schepping? God schiep de dieren omwille van de mens, maar als God de dieren liet evolueren en dan weer uitsterven, nog vóór de mens, wat voor nut had dat dan voor de mens? Om wat fossielen te hebben om later musea daarmee te kunnen vullen?

En als de mens van de aap zou afstammen: wanneer spreekt men van een
“eerste” mens? Hoe en wanneer wordt het onderscheid gemaakt tussen een
aap die lijkt op een mens, en een mens die lijkt op een aap? Als het nog een halve aap was (stel: een aap met wat minder haar), en die paarde opnieuw met een aap die sowiso in de buurt moet hebben geleefd, dan was zijn nakomelingschap opnieuw aap, en dat zou zo blijven tot op vandaag. Een iets meer rechtop lopende aap, die zal niet een andere rechtop lopende aap uitzoeken om te paren, die paart gewoon met de eerste de beste: gevolg: zijn nakomelingschap is opnieuw gewoon: aap. Er was reeds verderf,
losbandigheid en zonde, nog voordat de zondeval plaats zou hebben gehad bij de eerste mens: want zoals iedereen weet zijn apen niet de meest kuise
diersoorten. De bonobo’s hebben seks met iedereen, waar en wanneer ze
maar willen. Chimpansees houden er ook een vrij los seksleven op na, en de
mannetjes van de gorilla hebben seks met alle vrouwtjes van de groep. Hoe
kan uit zo’n dier en op zo’n wijze een mens ontstaan? Er was reeds verderf:
want volgens de gedachte van de ‘theïstische evolutie’ bestond de dood reeds vóór de zondeval (anders kunnen de fossielen van de voorouders van de mens niet ontstaan zijn). Er was dus reeds verderf en zonde in het paradijs? Hoe valt dat te rijmen met de H. Schrift? Dat zijn duidelijk twee tegengestelden die niet met elkaar te ‘verzoenen’ zijn. Het is het één of het ander.

Toen boetseerde Jahwe God de mens uit stof, van de aarde
genomen, en Hij blies hem de levensadem in de neus: zo werd de mens
een levend wezen. Daarna legde Jahwe God een tuin aan in Eden,
ergens in het oosten, en daarin plaatste Hij de mens die Hij
geboetseerd had. Toen liet Jahwe God de mens in een diepe slaap vallen; en terwijl hij sliep, nam Hij een van zijn ribben weg en zette er vlees voor in de plaats. Daarna vormde Jahwe God uit de rib die Hij bij de mens had weggenomen, een vrouw, en bracht haar naar de mens. Toen sprak de mens: `Eindelijk been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees! Mannin zal zij heten, want uit een man is zij genomen.’ Zo komt het dat een man zijn vader en zijn moeder verlaat en zich zo aan zijn vrouw hecht, dat zij volkomen één worden. Zij waren beiden naakt, de mens en zijn vrouw, maar zij voelden geen schaamte voor elkaar. (Gen 2,7-8 en 21-25)

Er staat duidelijk dat God de mens boetseerde uit de aarde en dat die eerst
gevormde mens, die dode materie was, pas levend werd nadat God de
levensadem erin blies (hem een ziel gaf). Een voorouderlijke aap is echter
reeds een levend wezen, en dus geen dode materie. En volgens Genesis werd Eva geschapen uit Adam. Hoe valt dit te rijmen met evolutie? Adam die een dochter verwekt bij een aap?

Evolutie en schepping zijn twee heel verschillende dingen. Indien Christus in de H. Schrift spreekt over de schepping van Adam en Eva, dan spreekt hij toch niet over de “evolutie” van Adam en Eva uit een voorouderlijke aap?

“Hebt gij niet gelezen, dat de Schepper in het begin hen als man en vrouw gemaakt heeft en gezegd heeft: Daarom zal de man zijn vader
en moeder verlaten om zich te binden aan zijn vrouw en deze twee
zullen worden een vlees?” (Matt 19,4-5)
“Maar in het begin, bij de schepping, heeft God hen als man en vrouw
gemaakt.” (Marc. 10,6)

En Paulus schreef:

Door één mens is de zonde in de wereld gekomen en met de zonde
de dood en zo is de dood over alle mensen gekomen, aangezien allen
gezondigd hebben. (Rom. 5,12)

Paulus zegt hier duidelijk dat pas na de zonde van Adam, de dood begon te
heersen. Dus vóór Adam was er geen dood, en dus ook geen fossielen van
afgestorven “voorouders”. Het is duidelijk dat zowel Christus als Paulus
Genesis letterlijk opvatten als een geschiedenis en geen mythologisch verhaal.

Mozes en Genesis

Vele Kerkvaders en Kerkleraars hebben ook de authenticiteit van Genesis
bevestigd, en ze leren ons dat Genesis niet zomaar een verhaal is. Johannes
Chrysostomus (+403) leert ons bovendien dat Moses van God zelf de
openbaring ontving omtrent de Schepping, en dit neerschreef in het boek, wat wij nu kennen onder de naam Genesis (Homilieën over Genesis 2:2):

“Alle andere profeten spraken ofwel over wat er na lange tijd zou gebeuren, of wat er toen stond te gebeuren, maar hij, de gezegende Mozes, die vele generaties leefde na de schepping van de wereld, werd begenadigd door de leiding van de rechterhand van de Allerhoogste om te uiten wat door de Heer werd gedaan vóór zijn eigen geboorte. “
“Het is om deze reden dat hij aldus begint te spreken: “In het begin schiep God hemel en aarde”, alsof hij met luide stem tot ons roept: het is niet door de instructie van mensen dat Ik dit zeg; Hij die hen (hemel en aarde) uit het niet – bestaan in het bestaan riep – het is Hij die mijn tong heeft losgemaakt om over hen te vertellen. En daarom smeek ik u, laat ons luisteren naar deze woorden alsof we niet Moses hoorden, maar de Heer van het universum zelf, Die spreekt door de mond van Mozes, en laten we voorgoed onze eigen opinies varen.”

Het is dus geen mythe, en volgens hem ook geen overgeleverd volksverhaal,
maar een openbaring van God aan Mozes zelf, zonder gedraai rond de pot.
Het is een eenvoudige, maar waarheidsgetrouwe weergave van echt gebeurde feiten.

Als wij van de apen zouden afgestamd zijn, dan zou God dat toch wel duidelijk gemaakt hebben aan zijn heiligen, en dan eerst en vooral aan Mozes zelf, die van God persoonlijk de geschiedenis van de Schepping door goddelijke openbaring vernam. Maar God deed dat niet, en met een heel goede reden. God schiep de mens door een bijzondere scheppingsdaad, uit het slijk der aarde, en blies het gevormde lichaam vervolgens Zijn levensadem in (de ziel). Pas na de zondeval werd het lichaam zwak, aan aftakeling, ziekte, pijn en dood onderhevig, en werd de wereld vervloekt waardoor dood en verderft optrad.

Besluit

Gods woord is onfeilbaar – maar de menselijke wetenschap daarentegen, is
wel feilbaar, zeker als het gaat over gebeurtenissen in het verleden die niet kunnen waargenomen worden. Als we geloof en wetenschap willen
verzoenen, dan moeten we niet aan het geloof tornen, maar steeds kijken of
wat de (atheïstische!) wetenschap zegt, wel in overeenstemming is met wat
God ons vertelt. Indien de wetenschappelijke data juist worden
geïnterpreteerd, en geanalyseerd, dan komt men tot de vaststelling dat
evolutie en oude aarde op losse schroeven staat, maar dat de Bijbel
waarheidsgetrouw is.

Krijg nooit de gedachte dat Gods Woord niet volmaakt zou zijn, en dat het zou moeten aangepast worden, of slechts symbolisch geïnterpreteerd zou moeten worden.

Laat niemand zichzelf iets wijs maken. Als iemand onder u wijs meent te zijn wijs volgens de opvattingen van deze wereld dan moet hij dwaas worden om de ware wijsheid te leren. De wijsheid van deze wereld is dwaasheid voor God. Er staat immers geschreven: Hij vangt de wijzen in hun eigen sluwheid, en elders: De Heer kent de gedachten van de wijzen, Hij weet hoe waardeloos ze zijn. Laat daarom niemand zijn heil zoeken bij mensen. (1 Kor.18-21)
Weest op uw hoede, zorgt dat ge u niet laat meeslepen door waardeloze,
bedrieglijke theorieën, puur menselijke bedenksels, die de machten van de kosmos verheerlijken, maar Christus bestrijden. (Kol. 2,8)

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

Sommige hedendaagse christenen scharen zich achter het idee van “theïstische evolutie”: dat is de Darwinistische evolutietheorie plus God. Wij zouden bijgevolg afstammen van de aap, maar het leven zou wel door God zijn gevormd. De aarde zou dan 4,6 miljard jaar oud zijn, en de dinosauriërs werden tevens door God gevormd,

...
Read more