Het argument van René Fransen (RD 4-8) dat een defect gen bewijs voor gemeenschappelijke afstamming is, is verre van overtuigend. Hij stelt dat een vergelijkbaar defect in het GLO-gen bij mensen en apen wijst op een gemeenschappelijke voorouder, bij wie dat gen defect is geraakt. Volgens hem zijn er wel wetenschappelijke tegenargumenten, maar die overtuigen hem niet. Ik ken die wetenschappelijke tegenargumenten niet, maar ik heb aan één logisch argument genoeg. Een argument dat nota bene uit de evolutietheorie komt.

Volgens de evolutietheorie hebben vleermuizen en dolfijnen elk afzonderlijk een echosysteem ontwikkeld, dat sterk op elkaar lijkt. Zonder dat daar een gemeenschappelijke voorouder is met een vergelijkbaar systeem (Dit principe wordt convergente evolutie genoemd). Een complex systeem kan dus in twee afzonderlijke soorten op vergelijkbare wijze tot ontwikkeling komen. Maar een gen kan niet in verschillende soorten op vergelijkbare wijze defect raken? Met evenveel gemak kun je stellen dat twee ingenieurs los van elkaar dezelfde superauto kunnen ontwikkelen, maar dat een Lada en een Lexus niet allebei een lekke band kunnen krijgen…

Evolutietheorie de ‘beste papieren’? Nee, zulke argumenten overtuigen niet. Laten we dan maar gewoon de Bijbel blijven naspreken. God formeerde Adam uit het stof en Eva uit een rib van Adam. Dat valt niet na te rekenen. Het geloof in onze betrouwbare God gaat de menselijke wetenschap ver voorbij.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

Het argument van René Fransen (RD 4-8) dat een defect gen bewijs voor gemeenschappelijke afstamming is, is verre van overtuigend. Hij stelt dat een vergelijkbaar defect in het GLO-gen bij mensen en apen wijst op een gemeenschappelijke voorouder, bij wie dat gen defect is geraakt. Volgens hem zijn er wel wetenschappelijke tegenargumenten,

...
Read more

16 Comments

Kees Langeveld

Als leek vraag ik mij af: hoe defect is dat defect? Is het defect mogelijk een schijndefect? Heeft het mogelijk een verborgen functie? Denk ook aan de discussie rond junk-DNA. Een serieus e-mailbericht kan onterecht als spam worden aangemerkt, echt nieuws als nepnieuws enz.

Reply
Rene

Beste Arjan, aan je argument ontbreekt één cruciaal element: tot welk ‘systeem’ behoort het defecte GLO gen bij primaten en waarin verschilt dat systeem in functie van de andere zoogdieren? En waarin verschilt het menselijke/primaten GLO gen functioneel van dat van vleermuizen en cavia’s?
Het voorbeeld van echolocatie is boeiend: het laat zien dat natuurlijke selectie op functie leidt tot convergente moleculaire aanpassingen. Maar: het is selectie op functie, wat de mogelijkheden beperkt. Wanneer je dit voorbeeld van toepassing wilt verklaren op GLO, zul je mijn vraag hierboven moeten beantwoorden. Wellicht handig voor de meelezers, een link naar een commentaar in Science over vleermuizen en dolfijnen: http://www.sciencemag.org/news/2013/09/bats-and-dolphins-evolved-echolocation-same-way

Reply
Bart Klink

De echolocatiesystemen van dolfijnen en vleermuizen hebben eenzelfde functie, maar zitten anders in elkaar. Daarnaast hebben we onafhankelijke evidentie (de rest van de anatomie en genetica die geen nauwe evolutionaire verwantschap laten zien) dat deze twee systemen onafhankelijk van elkaar ontstaan zijn (convergente evolutie).

Dit is anders bij het defecte GULO-gen, dat op dezelfde plaats op dezelfde wijze defect is geworden volgens een patroon dat je mag verwachten als gemeenschappelijke afstamming waar is. Ik schreef er 10 jaar geleden al eens een uitgebreid stuk over: http://deatheist.nl/downloads/GULO.pdf

Om in je vergelijking te blijven: als meerdere auto’s op dezelfde manier en op dezelfde plaats de banden lek hebben, is dat voor de politie genoeg reden om een gemeenschappelijke oorzaak te vermoeden.

Reply
BK

Beste Bart en Rene
Dat genen “kapot” gaan, of informatie verliezen, dat word ook niet onderkent. Maar voordat een gen kapot gaat, moet deze ooit een keer ontstaan zijn. Kan één van jullie mij een overtuigend “empirisch” bewijs geven van uit zichzelf ontstaan nieuwe genen? Is er een mechanisme wat informatie toevoegt, i.p.v. informatie verliezen? Dit is mijn inziens namelijk veel crusialer, dan een kapot gen wat informatie heeft verloren.

Dat een gen informatie verliest, en ook zijn “voorouders” hebben dat zelfde gen defect. En zit het defect ook nog op ongeveer precies dezelfde plek, dan is dit op zijn minst opmerkelijk. Maar als dit één van de betere bewijzen is, (ik doe deze aanname omdat als er sterker bewijs was, dit zeker zou zijn opgevoerd), dan hoef ik me nog niet zoveel zorgen te maken. Het is namelijk geen bewijs, maar een aanname dat beide defecten door gemeenschappelijke afstamming is gekomen. Zolang er geen oorzaak voor dit defecte gen is gevonden, kunnen we veel aannames doen.

Om in de vergelijking te blijven: Als meerdere auto’s op dezelfde manier en op dezelfde plaats de banden lek hebben, is dat voor de politie genoeg reden om een gemeenschappelijke oorzaak te hebben. Maar als de ene lekke band op de A1 is ontstaan, en de andere op de A2, en weer een ander op de A4, dan kunnen ze allemaal door een spijker, in het loopvlak van de band lek gaan, maar een rechter zal dit nooit als gemeenschappelijk bewijs accepteren.

M.Nieuweboer

(…) “Wijst op” en “bewijst” zijn beslist geen synoniemen. Wetenschap bewijst nooit iets in de zin van 100% absolute, eeuwigdurende, volkomen zekerheid.

“Maar een gen kan niet in verschillende soorten op vergelijkbare wijze defect raken?”

[Dit is een onjuiste] analogie. Een gen is heel wat anders dan een echosysteem. En als u wilt aantonen dat dat is gebeurt zult u met een aanvullende verklaring moeten komen plus empirische data die die verklaring ondersteunen. (…)

Reply
Ad Massar

Waarom wordt er wel gesproken over convergente evolutie, maar nooit over convergente schepping: de Schepper die naast elkaar de verschillende soorten geschapen heeft overeenkomstig het Bijbels verslag en in sommige van die verschillende soorten de zelfde blauwdruk gebruikt heeft voor gelijksoortige eigenschappen zoals bijv. een echolocatiesysteem (en nog vele andere). Convergente schepping dus!

Reply
peter b

Beste Mensen,

[Men] past homoplasie en convergente evolutie toe als [di]t goed uitkomt. Het GLO gen, waarvan René Fransen beweert dat het gemeenschappelijke afstamming met de apen zou bewijzen, werd door mij en dr. Royal Truman reeds in 2007 behandeld. We toonden aan dat de deletiemutatie op positie 97 van het GULO gen inderdaad beter door homplasie (een wederkerende mutatie) verklaart wordt. Ook behandelde ik wederkerende mutaties in mijn boek TndO, dat door Fransen is gelezen (hij schreef er een review over voor het ND). Fransen [is op de hoogte van] het alternatief, dat ook nog eens wetenschappelijk wordt onderbouwd. Een uitgebreidere behandeling van het GULO (GLO is een verouderde naam) kunt u hier lezen: http://creation.com/images/pdfs/tj/j21_3/xgulo.pdf Graag verwijs ik naar Tomkins stuk: https://answersingenesis.org/genetics/human-gulo-pseudogene-evidence-evolutionary-discontinuity-and-genetic-entropy/

@M. Nieuweboer,

“Een gen is heel wat anders dan een echosysteem.”

Klopt. Een echosysteem is inderdaad vele malen complexer dan een gen. Als echosystemen convergent kunnen evolueren, kunnen mutaties in genen dat zeker. En inderdaad. Het GULO gen muteert niet willekeurig. Tenminste de positie op positie 97 in het eerste exon (de deletie die altijd als beiwjs voor gemeenschappelijke afstamming wordt genomen) wordt beter verklaard door homoplasie. Daarmee kan dit gen niet meer als bewijs worden geparadeerd voor common descent. Er is slechts een uitweg voor evolutionisten: Frontloaded Evolutionary Theory.

@Kees,

Binnen de biologische literatuur treffen we tegenwoordig de term “pseudo-pseudogen” aan om aan te geven dat het een functioneel pseudogen betreft. Er zijn steeds meer “pseudo-pseudogenen”.

Reply
Bart Klink

BK, nieuwe genetische informatie ontstaat vooral door genduplicatie en genoomduplicatie. Zoek even op deze termen met Google Scholar en je vindt letterlijk duizenden artikelen. De oorzaak van het defecte gen weten we: een mutatie in de DNA-sequentie waardoor het geen eiwit meer oplevert. We zien dezelfde mutaties op dezelfde plaats in het DNA, precies wat je mag verwachten als het gaat om een defect gaat dat is overgeleverd door gemeenschappelijke afstamming. Om in de vergelijking te blijven: de banden zijn allemaal kapot gegaan op dezelfde weg door hetzelfde mechanisme.

Ad Massar, ‘convergente schepping’ is wetenschappelijk niet toetsbaar. Convergente evolutie is wel toetsbaar én we hebben een goed mechanisme dat het verklaart (vergelijkbare selectiedruk).

Reply
peter b

“BK, nieuwe genetische informatie ontstaat vooral door genduplicatie en genoomduplicatie.”

Dit is (…) [onjuist]. In mijn boek (Bart Klink heeft [dat] gelezen) [schreef ik] dat nieuwe gelijkwaardige informatie (redundante genen) hun oorsprong niet in duplicaties hebben. Men gaat er nu vanuit dat natuurlijke selectie tweemaal of zelfs vaker het wiel uitvond. Zelfs de 2R hypothese, die ervan uitgaat dat het genoom twee maal dupliceerde werd weerlegd door de genetische data. Dat stond ook in mijn boek met verwijzingen naar de wetenschappelijke literatuur. Dit alles is dus al heel lang bekend. Evolutionisten hangen [hier] een weerlegde set hypothesen aan. Zie: https://www.amazon.com/Zombie-Science-More-Icons-Evolution/dp/1936599449

peter b

Wetenschap maakt progressie door vallen en opstaan, Bart Klink, en mijn kennis neemt toe juist omdat ik fouten maak. Er stonden inderdaad een groot aantal typo’s in mijn boek, maar dat heeft geen effect voor mijn argumentatie. De 2R hypothese blijft gewoon weerlegd door de data en redundanties zijn nog steeds niet geassocieerd met duplicaties. Het GULO onderzoek (meer dan 10 jaar geleden uitgevoerd) zette een aantal misstanden recht die er in de literatuur circuleerde. Nu, anno 2017 is er veel meer data, die een grondige Analyse van het GULO gen mogelijk maakten. De conclusies zijn vernietigend voor evolutionisme: “Current research and data reported here show that multiple GULO exon losses in human, chimpanzee, and gorilla occurred independently in each taxon and are associated with regions containing a wide variety of transposable element fragments. Thus, they are another example of sequence deletions occurring via unequal recombination associated with transposable element repeats. The 28,800 base human GULO region is only 84% and 87% identical compared to chimpanzee and gorilla, respectively. The 13,000 bases preceding the human GULO gene, which corresponds to the putative area of loss for at least two major exons, is only 68% and 73% identical to chimpanzee and gorilla, respectively. These DNA similarities are inconsistent with predictions of the common ancestry paradigm. Further, gorilla is considerably more similar to human in this region than chimpanzee—negating the inferred order of phylogeny. Taxonomically restricted gene degradation events are emerging as a common theme associated with genetic entropy and systematic discontinuity, not macroevolution.” [Ik vraag mij af] waarom Evolutionisten zelf het GULO gen niet opnieuw analyseerden. (…)

Inderdaad Jan, pseuodogen is, net als junk DNA, het ontkennen van Mendels en McClintock bevindingen en het ontkennen van ENCODEs bevindingen. (…)

Jan van Meerten

Geachte Peter B., wat u schrijft aan de geachte heer Langeveld is boeiend. In de meest recente Journal of Creation staat een mooi overzichtsartikel van de gewaardeerde dr. Jean Lightner (Bron: Lightner, J.K., 2017, Pseudo-pseudogenes: revealing further complexity in the genome, Journal of Creation 31 (2): 10-12). De functionaliteit van ‘pseudogenen’ en ‘junk-DNA’ zou een van de speerpunten van onderzoek door creationistische biologen moeten worden in de komende jaren. We zien gelukkig steeds meer creationistische genetici die dat ook als speerpunt nemen, bijv. dr. Tomkins en diverse wetenschappers uit de ID-hoek (bijv. dr. Wells). Ik verwacht ook dat minstens één van de biologische ICC-papers (2018) zal gaan over de functionaliteit van ‘pseudogenen’ en ‘junk-DNA’. Het is bemoedigend om te zien dat er op dit vlak door creationistische wetenschappers samengewerkt wordt.

Mijn vermoeden is dat er meer van dergelijke pseudo-pseudogenen gevonden worden. In december 2016 verscheen er in Current Biology een paper van de geachte dr. Stensmyr die ook hetzelfde vermoeden heeft. Hij schrijft in de abstract, verwijzend naar een recente studie: ‘A new study reports the presence of a chemosensory pseudogene in Drosophila sechellia, which in spite of carrying a premature stop-codon nevertheless encodes a fully functional and full-length protein. Such ‘pseudo-pseudogenes’ might well be a widespread phenomenon.’ In de conclusie schrijft hij: ‘Previous findings might need to be reassessed and future endeavors will have to take into account that premature stop-codons may not necessarily mean loss of function. The pseudopseudogenes moreover represent a striking example of how findings of important general principles may come from unexpected quarters, in this case from a humble fly living on a remote island.’ (Bron: Stensmyr, M.C., 2016, Evolutionary Genetics: Smells like a Pseudo-pseudogene, Current Biology 26: 1272-1296). Zou het GULO-‘pseudogen’ ook zo’n pseudo-pseudogen worden?

Reply
peter b

Inderdaad Jan, pseuodogen is, net als junk DNA, het ontkennen van Mendels en McClintock bevindingen en het ontkennen van ENCODEs bevindingen. (…)

Reply
Arjan van Laar

Mooi om te zien welke kanten deze discussie opgaat. Ik reageer even op René. Ook al behoort het GLO of GULO – gen bij mensen en apen tot hetzelfde systeem, in tegenstelling tot andere zoogdieren, dat zegt nog niets over de (on)mogelijkheid dat ze op dezelfde wijze in verschillende soorten kapot kunnen gaan. Voor mij is het helder: onze Schepper heeft dezelfde bouwstenen gebruikt voor meerdere soorten, net als autofabrikanten doen…

Reply
peter b

Arjan,
Er is een inmiddels een groot aantal publicaties verschenen, die tonen dat mutaties niet willekeurig optreden, waardoor evolutie zich steeds herhaalt. Ik beschreef in 2009 reeds een aantal van die Mechanismen. Ook tonen steeds meer studies dat mutaties precies op dezelfde plaats in een gen vallen, zelfs in veschillende soorten, waardoor een illusie van gemeenschappelijke afstamming ontstaat. Transposons en hotspotmutaties spelen een belangrijke rol. Daarmee is het debat volledig in het voordeel van creatie beslecht.

Jan,
“functionaliteit van ‘pseudogenen’ en ‘junk-DNA’ zou een van de speerpunten van onderzoek door creationistische biologen moeten worden in de komende jaren.”

De afgelopen 2 jaren heb ik samen met een Japanse groep de LINEs nader bestudeerd, sequenties die door de Darwinsten als junk DNA worden gezien, als overblijfselen van virussen. Uit ons onderzoek blijkt dat ze Hoogsteen-baseparen vormen i.t.t. Watson-Crick-baseparen en op die manier delen van het genoom silencen. Het zijn dus epigenetische schakelaars, die heel snel grote stukken van het genoom kunnen aan- en uitschakelen. Het genoom bestaat voor ongeveer 20% uit LINEs en daarmee voegen we dus een groot deel functionaliteit aan het genoom toe. Het is geen junk-DNA. Het stuk is momenteel under Review by Genome Research. Het junk-DNA concept van de Darwinsten is [onjuist].

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over