Lieve lezers,

Het is alweer een poosje geleden dat ik wat van me heb laten horen. Dat heeft uiteraard te maken met drukte. Maar nu heb ik (hopelijk) weer wat tijd. Ik zit namelijk deze komende maand in de VS om mee te doen met het opgraven van dino’s. Deze mooie ervaring wordt mede mogelijk gemaakt door Logos Instituut. Op waaromschepping.wordpress.com probeer ik, als de tijd en de internetverbinding het toelaten, af en toe een update te plaatsen. En nee, het gaat me niet lukken om dinobotten voor je mee te nemen.

Gert-Jan van Heugten op Schiphol.

Dag 1 – 30 mei

Na een vliegreis van 9 uur kwamen we aan op Dallas Fort Worth (DFW) in Texas. Inge heeft me vanmorgen uitgezwaaid op Schiphol. Twee maanden getrouwd, en dan een hele maand aan de andere kant van de wereld… Maar het is wel voor een goed doel: een mooie ervaring die ik goed kan gebruiken bij mijn verdere carrière.

Op Schiphol stond mijn medereiziger Johannes Kalkman al te wachten. De vliegreis zelf was goed te doen. Een beetje turbulentie onderweg, maar verder geen problemen. Op DFW aangekomen was het even wachten tot ons vervoer naar de South Western Adventist University (SWAU), vervolgens nog wachten op andere passagiers en toen nog naar een andere luchthaven, een half uurtje verderop, om de laatste passagiers op te halen. Veel reizen dus.

Art Chadwick is het brein achter de opgraving in Wyoming. Op de universiteit heette hij ons welkom en mochten we nog even vluchtig het museum met de fossielen van eerdere jaren opgraven bekijken. En daar lag heel wat mooi spul tussen, in meerdere stadia van preparatie. Dat belooft wat voor de komende weken! Met de andere niet-SWAU-studenten kregen we een slaapvertrek toegewezen. Met airco, gelukkig, want de temperatuur hier in Texas is een heel eind boven de 30 °C.

Art Chadwick checkt de laatste dingen in de aanhanger.

Dag 2 – 31 mei

Ondanks de lange reisdag gisteren werd ik zo rond 5 uur lokale tijd wakker. Dat stelde me mooi in staat even met Inge te videobellen. Lang leve de moderne technologie! Dat vroege wakker worden had nog een voordeel: we konden een privérondleiding krijgen van Art Chadwick door het museum. Daar stonden wat mooie stukken tentoongesteld van eerdere opgravingen, alsmede een kaart waarop we onze bestemming konden zien.

Hoewel we om 8 uur zouden vertrekken, was het toch rond negenen dat ons ‘konvooi’ vertrok. Voorop een pick-uptruck met aanhanger waarin al onze spullen zitten. Daarachter twee busjes met een man of tien elk. Na ongeveer een uur rijden viel de bescheiden colonne stil: de aanhanger had een klapband! Gelukkig kon de band snel worden verwisseld. Naarmate we meer kilometers maakten door Texas zagen we dat klapbanden hier regelmatig voorkomen. Elke paar kilometer lagen er wel een paar stukken verscheurd rubber op of langs de weg.

Klapband…

Als je het eerlijk bekijkt is Texas eigenlijk best wel saai. Uitgestrekte vlaktes met af en toe een dorpje, fabriek of ranch. De route ging westwaarts van Keene langs Dallas af naar Amarillo. Vandaar bogen we af naar het noordwesten. Pas om 8 uur ’s avonds passeerden we de eerste staatsgrens en verruilden we Texas kortstondig voor Oklahoma. Daarna kwam Colorado. Ondertussen begon het te schemeren en donker te worden. Dat, gecombineerd met een paar oncomfortabele hazenslaapjes, maakte dat ik van Colorado weinig heb meegekregen. De reis voerde naar de luchthaven van Denver, waar we een van de begeleiders op het vliegtuig hebben gezet om een groep uit Idaho op te gaan halen. En toen door, langs lange, rechte wegen, over de staatsgrens met Wyoming. Op het moment van schrijven is het hier half 5. We moeten het grootste deel van Wyoming nog doorkruisen voor we bij de bestemming zijn, maar gelukkig hebben we het grootste deel van de reis al gehad.

Gert-Jan achter het stuur.

Dag 3 – 1 juni

Een paar korte tussenstops na half 5 was het mijn beurt om in het busje achter het stuur te kruipen. De zon begon al op te komen en in de duisternis die achter ons lag hadden we het vlakke Texaanse landschap ingeruild voor de rollende heuvels van Wyoming. En hoe rollend die heuvels precies waren, merkten we toen we naar de ranch moesten. Vanaf de geasfalteerde weg (die overigens de nodige kuilen heeft vergeleken met Nederlandse wegen) kwamen we op een zandweg. En na de zandweg, als je dacht dat je aan het einde van de bewoonde wereld was gekomen, volgde een karrenspoor. Gelukkig had iedereen de reis goed overleefd.

De tenten opgezet en de hele boel uitgeruimd.

Van even bijkomen was geen sprake. De aanhanger en busjes moesten worden uitgeladen, tenten opgezet en dan de hele boel uitgeruimd. Na een vluchtig hapje lunch wist ik een ‘belmomentje’ te creëren. En nu alles is opgeruimd is er even de mogelijkheid om weer wat te typen. Het plan voor vanavond is dat er na het eten een samenkomst is. De zevendedagsadventisten, die deze trip organiseren, houden de zaterdag (sabbat) als rustdag. De bedoeling is dat we zondag naar de opgraving gaan, maar daarover zal ik later wel weer berichten.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website WaaromSchepping. Het originele artikel is hier te vinden.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Gert-Jan van Heugten

Written by

Gert-Jan van Heugten is ir. in de scheikundige technologie en schrijft en spreekt regelmatig over schepping en evolutie. Lees meer van en over hem op zijn eigen site: waaromschepping.nl Gert-Jan is in 2006 tot geloof gekomen omdat hij overtuigende argumenten te zien kreeg vóór het Bijbelse scheppingsverhaal, en tegen het evolutieverhaal. Sindsdien is hij er van overtuigd dat de Bijbel van kaft tot kaft een betrouwbaar beeld van de geschiedenis weergeeft. Vier jaar en een hele hoop boeken, DVD's, lezingen en discussies later is hij begonnen met het verzorgen van presentaties over schepping en evolutie. In 2011 ben is hij als vrijwilliger bij Weet Magazine terecht gekomen, waar hij sinds 2012 met veel plezier in de redactie zit. Na het behalen van zijn ir./M.Sc. titel in 2013 heeft hij het Naventure trainingsjaar gevolgd bij de Navigators. In de zomer van 2014 heeft hij besloten voor zichzelf te beginnen en Waarom Schepping naar een hoger niveau te tillen. Gert-Jan gaat meestal naar een PKN gemeente in Eindhoven, maar beschouwt zichzelf als 'non-denominational'. Hij kan zich helemaal vinden in de uitspraak van Kees Kraayenoord: "Ik ben eigenlijk een gereherformeerde evanpinksterbaptoliek."