Vraag

Graag wil ik een vraag stellen aan prof. dr. M. J. Paul. Ik geloof in de schepping. Maar soms wordt je door een opmerking wel eens in verwarring gebracht. Iemand betoogde dat de dood er al was voor de val van de mens omdat de mens reeds de vruchten van de bomen at. Conclusie: er was reeds sprake van dood omdat de vrucht reeds stierf. Graag verneem ik uw reactie op deze stelling.

wood-1487766_1280

Antwoord

Beste vraagsteller,

Het is van belang onderscheid te maken tussen verschillende vormen van “dood”. In Genesis 1 is wordt de schepping “goed” en zelfs “zeer goed” genoemd (vs. 31). In datzelfde hoofdstuk staat dat het zaaddragende gewas en zaaddragende boomvruchten tot voedsel voor de mens waren. Hoewel dit inhoudt dat een vrucht opgegeten werd, is dit geen vorm van “dood”. De voortplanting van zaaddragend gewas gaat via het afvallen van zaden, die daarna ontkiemen in de grond. In Genesis hoort dit niet bij de aangekondigde dood in 2:17 en 3:19. In het Nieuwe Testament kan dit proces wel “sterven” genoemd worden: “Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Indien het tarwegraan in de aarde niet valt, en sterft, zo blijft het alleen; maar indien het sterft, zo brengt het veel vrucht voort” (Joh. 12:24). Dit is echter symbolisch taalgebruik met een profetische betekenis in de richting van het lijden en sterven van de Heiland. In het kader van de eerste hoofdstukken van Genesis betreft de dood alleen “de levende wezens” (2:19). De planten en bomen behoren niet tot die levende wezens.

Het is omstreden of de dood van dieren bij de schepping al aanwezig was. Sommige uitleggers menen dat dit mogelijk was, maar de profetieën van Jesaja over het Messiaanse rijk gaan over dieren die elkaar niet meer zullen opeten, en over een leeuw die stro zal eten als een rund (Jes. 11:7 en 65:25). Die teksten gaan wel over de toekomst, maar het is ook mogelijk daaruit enige consequenties te trekken voor de situatie in het verleden. Het lijkt waarschijnlijker dat de dieren in het paradijs elkaar geen kwaad deden en elkaar niet opaten. Dat roept natuurlijk weer allerlei vragen op, hoe de aard van de dieren na de zondeval veranderd is, maar dat valt buiten de bovengenoemde vraag.

In ieder geval werd de dood een werkelijkheid voor de mens vanaf Genesis 3. Paulus vermeldt dat in Romeinen 5, maar verwijst daar ook naar de overwinning van de dood door Jezus Christus.

Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen van de website RefoWeb. Het originele artikel is hier te vinden.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Mart-Jan Paul

Written by

Dr. M.J. Paul is docent aan de Academie Theologie van de CHE te Ede en hoogleraar Oude Testament aan de Evangelische Theologische Faculteit te Leuven. Verder is hij auteur van een groot aantal publicaties op theologisch gebied en redactielid van de twaalfdelige Studiebijbel Oude Testament, die wordt uitgegeven door het Centrum voor Bijbelonderzoek.

1 Comment

Hetty Dolman

Weet iemand wat de functie was van de boom des levens waarvan gewoon gegeten mocht worden in het paradijs? En waarom pas na de zondeval er niet meer van gegeten moest worden?

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over