Organische moleculen, zoals eiwitten en DNA, hebben een beperkte houdbaarheid. Die is afhankelijk van heel veel factoren. Wetenschappers denken nu een verklaring te hebben voor hoe eiwitten miljoenen jaren bewaard kunnen blijven.

kip_embryo-pixabay

Als je ervan uitgaat dat leven al miljoenen jaren op aarde bestaat, heb je een probleem. Er worden namelijk organische moleculen gevonden in fossielen die vele miljoenen jaren oud zouden zijn. De afbraaksnelheid van die organische moleculen is te meten in het laboratorium. Daaruit blijkt dat de meeste van die structuren amper duizenden jaren bewaard kunnen blijven; laat staan miljoenen.

Een internationaal team van paleontologen heeft nu gekeken naar eiwitten (proteïnen) die in de schaal van struisvogeleieren zijn ingebouwd. Die eiwitten zorgen ervoor dat de eierschaal zich kan vormen en worden dan stevig ingesloten in de schaal. Stukjes eierschaal, met een vermeende ouderdom van enkele duizenden tot zo’n 4 miljoen jaar, werden getest op eiwitten. De oudste stukjes eierschaal kwamen uit Afrika, waar ook de eerste mensachtigen geleefd zouden hebben. Daar zijn de temperaturen gemiddeld hoog, en dat is erg slecht voor organische moleculen; dan vallen ze namelijk gemakkelijk uit elkaar. Toch vonden de onderzoekers complete eiwitten. Volgens alle methoden zouden die relatief jong moeten zijn en dus moest men op zoek naar een verklaring waarom je jong uitziende eiwitten in een oude eierschaal kunt vinden.

De paleontologen denken nu dat de mineralen van de schaal de proteïnen beschermden door er een chemische binding mee te vormen. Het is heel goed mogelijk dat die mineralen een stabiliserende werking hebben. Maar daarmee hebben ze nog niet aangetoond dat je hiermee eiwitten vele miljoenen jaren kunt bewaren. De wetenschappers spreken in het artikel zelfs hun verbazing uit over het feit dat organische moleculen worden gevonden die, volgens de laboratoriumdata, helemaal niet in zulke oude fossielen kunnen zitten. Dit klinkt als de zoveelste poging om de miljoenen-jarentheorie te redden van de feiten.

Bron: https://elifesciences.org/content/5/e17092

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website van Weet Magazine. Het originele artikel is hier te vinden.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Weet Magazine

Written by

Dit artikel is met toestemming overgenomen van Weet-Magazine. Regelmatig wisselen we artikelen uit met het tijdschrift Weet Magazine. Abonnee worden? Klik dan hier.

4 Comments

Maikel

De leeftijd van miljoenen jaren is niet alleen gebaseerd op de afbraaksnelheid van organische moleculen. Waarom er n.a.v. dit onderzoek een probleem zou zijn voor degenen die in miljoenen jaren geloven blijft voor mij volledig onduidelijk.

Reply
peter b

Paleontologen die eiwitten bestuderen? Waar zijn de geraadpleegde eiwitchemici? Of de biochemici? Alle onbevooroordeelde mensen die ik ken, en verstand van eiwitten hebben, zijn van mening dat er geen overtuigende theorieen bestaan, die kunnen verklaren dat eiwitten meer dan einige (honderd)duizenden jaren kunnen overleven. Paleontologen mogen beweren van wel, maar waarom zo je de paleontoloog hier geloven? Je gaat toch ook niet naar de bakker, als je iets over een goed gesneden biefstuk wilt weten?

Reply
Peter

De onderzoekers zijn geen paleontologen. Kijk naar de adressen: Department of Material Science and Engineering.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over