In dit artikel richten we ons op genderneutraliteit en genderdiversiteit. In een volgend artikel willen we aandacht geven aan transgenderisme. Dat zijn twee verschillende zaken, maar ze staan niet los van elkaar. We letten op begrippen en achtergronden. Wat is de mensvisie die aan de genderbeweging ten grondslag ligt? De belangrijkste vraag is uiteraard hoe wij tegenover de genderideologie moeten staan in het licht van Gods Woord.

Gender tegenover sekse

De genderbeweging maakt een scherp onderscheid tussen sekse en gender. Sekse verwijst naar iemands biologisch geslacht dat werd geconstateerd ten tijde van zijn of haar geboorte; bij gender gaat het over iemands verstaan van zichzelf (identiteit). Volgens de Human Rights Campaign is gender een woord dat ‘verwijst naar de sociaal ontworpen rollen, gedragingen, activiteiten en eigenschappen die door een bepaalde samenleving als passend
worden beschouwd voor mannen en vrouwen. Gender verschilt van cultuur tot cultuur en verandert ook door de jaren heen. Er is een weidse variatie in de wijze waarop mensen gender ervaren en tot uitdrukking brengen.’ Sekse, aan de andere kant, verwijst naar ‘iemands biologische en fysieke hoedanigheden: uitwendige geslachtsorganen, sekse-chromosomen, hormonen en interne voortplantingsstructuren.’1

In Nederland wordt de genderbeweging vaak aangeduid met de letters LHBTI: lesbisch, homoseksueel, biseksueel, transgender en interseksueel. Internationaal gebruikt men ook wel acht in plaats van vijf letters en spreekt men van LGBTQIAP: lesbisch, gay, transgender, queer, interseksueel, aseksueel en panseksueel. Deze acht letters zijn overigens nog vrij willekeurig. Men kan naar keuze toevoegen en mengen. Men noemt dit ‘gender fluidity.’ De grenslijnen zijn dus geen grenslijnen meer: alles is vloeiend geworden.

Ontstaan

Deze nieuwe genderopvatting is een uitvloeisel van de beweging die zich sinds de jaren zestig sterk maakt voor seksuele vrijheid, gelijkheid en diversiteit. Uiteraard liggen de wortels van de seksuele revolutie nog verder terug. We kunnen onder meer denken aan de Verlichting en de Franse revolutie (1789), aan wijsgeren als Jean Jacques Rousseau, aan maatschappijverbeteraars als Karl Marx en Friedrich Engels, aan psychologen als Sigmund Freud en zijn leerling Wilhelm Reich, aan de seksuoloog Alfred Kinsey en – niet te vergeten – aan feministen als Simone de Beauvoir. Van haar is de bekende uitspraak: ‘Een mens wordt niet als een vrouw geboren; zij wordt veeleer tot vrouw gemaakt.’ In de tweede helft van de twintigste eeuw krijgen de idealen van de Franse revolutie echter een enorme impuls. De generatie van de studentenopstand (1968) begint vervolgens aan een opmars door de gevestigde instellingen en vormt na verloop van tijd de bestuurlijke elite op alle gebieden van de samenleving: de academische wereld, politiek, rechtsspaak, media en internationale instituten zoals de Verenigde Naties en de Europese Unie.2

Daarnaast moeten wij wijzen op Gender Trouble, het in 1990 verschenen boek van Judith Butler dat een enorme impact heeft gehad en nog steeds verplichte kost is voor studenten aan instellingen voor vrouwenstudies. Judith Butler ging een stap verder dan de traditionele feministen. Laatstgenoemden ageerden wel tegen de heerschappij van het mannelijke geslacht, maar zaten volgens Judith Butler nog gevangen in het heersende concept van wat een man en een vrouw is. Butler wil van deze traditionele, door cultuur en geschiedenis bepaalde concepten af. Mensen kunnen hun
eigen geslacht kiezen, zo verkondigt zij. We moeten dus gaan denken in andere categorieën en ons taalgebruik moet zich daarbij aanpassen. Het moet afgelopen zijn met een maatschappij waarin heteroseksualiteit en mannensuprematie de dwingende norm zijn.3 Wereldwijde NGO’s zoals de International Planned Parenthood Federation hebben deze manier van denken inmiddels overgenomen en propageren haar met kracht, daarbij geholpen door Google, Apple, Microsoft, Facebook, enz. Belangrijke geldschieters op de achtergrond zijn de schatrijke Rockefeller Foundation en miljardairs zoals Bill Gates en George Soros. Het is goed de ontstaansgeschiedenis van de genderideologie in het oog te houden. Er is een genderlobby die met alle kracht streeft naar een gender-loze en tegelijk gender-gevarieerde samenleving.

Postmodernisme

Op de achtergrond van dit denken staat het postmodernisme. Het is dr. Albert Mohler die dit helder aantoont in zijn boek We Cannot Be Silent. Volgens het postmodernisme is de ‘werkelijkheid’ zelf een sociale constructie. Zij is geen objectief gegeven of een alomvattende waarheid, maar een aantal zelfbedachte ideeën en sociale systemen die door mensen in machtsposities gebruikt worden om minderbedeelden in toom te houden. Een drijvende kracht achter het postmodernisme was de doelstelling mensen te bevrijden die onderdrukt werden door patriarchale verhoudingen, het kapitalisme of de christelijke beschaving. De vraag wie er bevrijding nodig hadden werd doorgaans bepaald door de status van een groep als ‘erkende minderheid.’

De transgender-revolutie zou onmogelijk geweest zijn zonder deze postmoderne ontwikkeling, want het hele idee van geslacht als een sociaal ontworpen werkelijkheid is onmisbaar voor de wereld- en mensbeschouwing van deze beweging. Transgender-pioniers en theoretici maakten gebruik van de levensbeschouwing van het postmodernisme in hun poging om de traditionele begrippen sex (of; sekse?) en gender omver te halen en uit elkaar
te trekken. Het bevrijdingsproject heeft als doel dat de mensheid niet langer meer denkt in de gangbare begrippen van sekse en geslacht. Sommigen binnen deze beweging zien graag dat zelfs de notie van geslacht als zodanig verdwijnt uit ons denken en spreken.4 Mensen zouden niet langer moeten worden aangeduid als mannen of vrouwen, als jongens of meisjes. En het is
juist dat laatste streven dat op dit moment met kracht bevorderd wordt, zoals dit haarscherp wordt aangetoond door de Duitse sociologe Gabriele Kuby in haar indrukwekkende boek De seksuele revolutie – De vernietiging van de vrijheid uit naam van de vrijheid (2017).

Aanslag op de Scheppingsorde

Bij de huidige genderideologie gaat het in feite om een onverholen aanval op de Schepper en Zijn heilzame ordeningen. ‘Man en vrouw schiep Hij hen,’ zo lezen wij in Genesis 1:27b. God heeft de mens tweepolig en complementair geschapen. De gendertheorie ontkent het schepselmatige verschil tussen mannen en vrouwen. Biologisch is er een helder onderscheid tussen het lichaam van een man en dat van een vrouw. Bovendien is elke afzonderlijke cel van het mensenlichaam óf mannelijk óf vrouwelijk. Ook wetenschappelijk hersenonderzoek heeft aangetoond dat er opmerkelijke verschillen zijn tussen de twee geslachten.

Uit de Bijbelse waarheid vloeien Bijbelse waarden en normen. God heeft mannen en vrouwen niet alleen geschapen; Hij heeft daarbij ook het huwelijk ingesteld als een levenslang verbond in liefde en trouw tussen één man en één vrouw. In dit verbond heeft de menselijke seksualiteit een veilige plaats en een verrijkende functie. Tegelijk is dit verbond gericht op voortplanting en instandhouding van het mensengeslacht. De genderlobby loopt
tegen deze normen en waarden te hoop. God moet van de troon en de zich autonoom wanende mens wil erop. Het gaat hier om een ideologie met anti-goddelijke, antichristelijke, anti-traditionele en totalitaire trekken. Alles wat ervan afwijkt wordt gestigmatiseerd en gedemoniseerd.

De genderideologie past bij de manier van denken waarin de menselijke behoeften en gevoelens de bron van moraal zijn. Goed is wat goed voelt. Waarheid is wat mensen zelf vinden. Daarom mogen er geen vaste omgangsvormen meer zijn waarnaar mannen of vrouwen zich kunnen of dienen te voegen. In wezen wordt de mens als een maakbaar product gezien. Geen wonder dat deze visie samengaat met steun voor abortus, embryoselectie, enz. De mens wordt afgeschaft en de samenleving valt uiteen. De opkomst van de homobeweging was ingrijpend. Zij was – en is – een regelrechte ondermijning van het huwelijk. Zij is echter geen ontkenning van de werkelijkheid dat er mannen en vrouwen zijn. De genderideologie (of beter: de genderwaan) gaat nog veel verder: zij is een regelrechte ontkenning van de werkelijkheid dat God de mens mannelijk en vrouwelijk heeft geschapen.

Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Leef Magazine. De volledige bronvermelding luidt: Sonnevelt, C., 2018, Genderideologie in het licht van de Bijbel. Deel 1, Leef 34 (5): 20-22 (PDF).

Voetnoten

  1. R. Albert Mohler Jr., We Cannot Be Silent, p. 70-71.
  2. Gabriele Kuby in
    haar lezing “Gender Ideology”, gehouden tijdens de Transatlantic Christian Council Conference in Gouda op 26 januari 2018.
  3. Zie het voorwoord van Judith Butler bij de twee edities van haar boek (1990 en 1999).
  4. R. Albert Mohler Jr., We Cannot Be Silent, p. 71.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

In dit artikel richten we ons op genderneutraliteit en genderdiversiteit. In een volgend artikel willen we aandacht geven aan transgenderisme. Dat zijn twee verschillende zaken, maar ze staan niet los van elkaar. We letten op begrippen en achtergronden. Wat is de mensvisie die aan de genderbeweging ten grondslag ligt?

...
Read more