Mensen sterven door vele oorzaken. Maar als je het geluk hebt om aan de dood te ontsnappen ten gevolge van oorlog, misdaad, een ongeluk of ziekte, uiteindelijk zal entropie ervoor te zorgen dat je je Maker ontmoet. Eenvoudig gezegd staat de term entropie voor de universele neiging dat dingen vervallen en uit elkaar vallen.1

Het is niet verwonderlijk dat dit proces doorwerkt in hele populaties, generatie na generatie. We weten nu, grotendeels dankzij het werk van dr. John Sanford (gerenommeerde plantengeneticus van de Cornell University en pionier op het gebied van genetische manipulatie), dat hetzelfde geleidelijke proces van ‘verval’ ook in de menselijke genenpool plaatsvindt. Genetic entropy drijft de mensheid – en alle hogere organismen – naar het punt van uitsterven (afgezien uiteraard van goddelijke interventie).2 In feite betekent dit proces, dat sneller werkt in ‘hogere’ organismen,3 dat de mens-soort slechts enkele duizenden jaren oud kan zijn; zeker niet honderdduizenden jaren, anders zouden we al uitgestorven zijn. Dit onderwerp is niet algemeen bekend, maar het is een zeer krachtige ondersteuning van Bijbelse schepping. Kortweg gezegd betekent genetic entropy dat de informatie-inhoud in het genoom (al onze genen) geleidelijk afneemt, als gevolg van de opeenstapeling van mutaties, generatie na generatie.

Mutaties: goed, slecht of zonder gevolgen?

Mutaties vinden plaats in alle levensvormen (en in virussen). In onze gecorrumpeerde, gevallen wereld zijn de mechanismen die het genetische materiaal van de ene generatie (of de ene celdeling) naar de volgende kopiëren onvolmaakt. Een andere bron voor mutaties is omgevingsstraling. Elke keer dat we kinderen krijgen, geven we onvermijdelijk enkele fouten door die er eerder niet waren.

De schattingen lopen uiteen, maar een veel genoemd getal is dat elk kind wordt geboren met ongeveer 100 nieuwe mutaties. Deze worden toegevoegd aan al de andere die in vorige generaties reeds zijn opgehoopt.4 Deze fouten zijn bijna nooit gunstig. Zou jij verwachten dat een encyclopedie beter wordt door bij elke nieuwe druk extra spelfouten toe te voegen? De evolutionistische literatuur erkent dit ook.

Zelfs de eenvoudigste levende organismen zijn zeer complex. Mutaties – willekeurige wijzigingen van deze complexiteit – hebben een grotere kan om schadelijk te zijn dan heilzaam. (Gerrish, P. et al., Genomic mutation rates that neutralize adaptive evolution and natural selection, J. R. Soc. Interface, 29 May 2013.)

En:

Samenvattend, de overgrote meerderheid van mutaties is schadelijk. Dit is één van de meest bevestigde principes van de evolutionaire genetica, ondersteund door zowel moleculaire en kwantitatief-genetische gegevens. (Keightley P.D. and Lynch, M., Toward a realistic model of mutations affecting fitness, Evolution 57(3):683–5, 2003.)

Er is een schatting dat schadelijke mutaties een miljoen keer vaker voorkomen dan nuttige mutaties.5 Zelfs de meeste ‘gunstige’ mutaties blijken vaak iets stuk te maken, bijvoorbeeld vleugelloze kevers op winderige eilanden.6

Neutrale mutaties?

Sommigen mensen, vooral die met een wetenschappelijke achtergrond, zijn van mening dat de meeste mutaties noch goed noch slecht zijn. Ze geloven dat de overgrote meerderheid van mutaties neutraal zijn. Dit is een grote misvatting. Gezien het belang van de in DNA gecodeerde informatie voor levende wezens, is het eenvoudig om in te zien dat de meeste willekeurige veranderingen enig effect zullen hebben en dat de meeste hiervan nadelig zullen zijn. Ze zullen niet gewoon niets doen. Uit een wetenschappelijk artikel over het onderwerp:

… het lijkt onwaarschijnlijk dat een mutatie echt neutraal is in de zin dat deze geen invloed heeft op de “fitness” (aangepast zijn). Alle mutaties moeten enig effect hebben, zelfs als dat effect extreem klein is. (Eyre-Walker, A. and Keightley P.D., The distribution of fitness effects of new mutations, Nat. Rev. Genet. 8(8):610–8, 2007.)

Bijna neutraal

Hoewel er in wezen geen mutaties zijn die strikt neutraal zijn, kunnen hun effecten zo gering zijn dat ze ‘effectief neutraal’ zijn (Dr. Sanford noemt ze ‘bijna-neutraal’). Geneticus Motoo Kimura (1924–1994) creëerde een nieuw model waarin ‘effectief neutrale’ mutaties een groot deel van het totaal vormden. Hij ontdekte dat deze mutaties in de loop van de tijd een algemene achteruitgang in ‘fitness’ veroorzaakten.7 Deze term ‘fitness’ wordt echter vaak op verwarrende manieren en in cirkelredenaties gebruikt.8 Ondanks dit heeft Kimura nooit het idee van evolutie in twijfel getrokken. Hij ging ervan uit dat incidentele mega-gunstige mutaties het effect van deze geleidelijke achteruitgang teniet zouden doen:

Of zo’n kleine verslechtering van de conditie een bedreiging vormt voor het voortbestaan en het welzijn van de soort (niet voor het individu) is een punt van discussie, maar dit zal gemakkelijk worden opgevangen door adaptieve gensubstituties die van tijd tot tijd moeten plaatsvinden (zeg eens in de paar honderd generaties). (Kimura, M., Model of effectively neutral mutations in which selective constraint is incorporated, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 76(7):3440–3444, 1979.)

Maar er is geen bewijs voor de door Kimura zo gewenste speculatie. De gegevens laten het tegenovergestelde zien: na verloop van tijd zullen organismen uiteindelijk altijd bezwijken onder het gewicht van de schadelijke mutaties die zich geleidelijk ophopen, waarna ze uitsterven.9 In werkelijkheid toonde Sanford en anderen in een presentatie tijdens een symposium over informatie aan de Cornell University, aan dat veel van dergelijke ‘impactvolle’ gunstige mutaties het uitsterven juist zouden bespoedigen. Ze “interfereren sterk met het selecteren voor of tegen alle lage-impact mutaties”, waardoor het probleem van genetische entropie alleen maar erger wordt.10

Maar natuurlijke selectie…?

Evolutionisten zullen soms proberen deze ideeën te weerleggen door zo iets te zeggen als: “Als een mutatie schadelijk is, wordt deze weggevaagd door natuurlijke selectie.” Deze versimpelde kijk op selectie wordt er bij biologiestudenten in klaslokalen over de hele wereld ingestampt – maar dit is enorm misleidend, want voor de meeste mutaties is het klopt het totaal niet!

Natuurlijke selectie – een eenvoudig en reëel bestaand proces – betekent in wezen niets anders dan ‘differentiële reproductie’; sommige leden van een populatie zullen meer nakomelingen hebben dan andere. Daarom zullen de eigenschappen van degenen die zichhet meest voortplanten, in de loop van de tijd het meest voorkomen in de populatie.

De kracht van natuurlijke selectie is zorgvuldig gemeten.11 Wil selectie een mutatie kunnen ‘zien’, dan moet deze sterk genoeg zijn om de voortplanting te beïnvloeden (bijvoorbeeld door het individu te doden voordat het zich kan voortplanten, of door het steriel te maken of door een significante afname van de vruchtbaarheid te bewerken).

Natuurlijke selectie kan echter een bijna-neutrale mutatie niet ‘zien’ omdat het negatieve effect van zo’n individuele mutatie op zichzelf erg klein is – veel te klein om een merkbaar verschil in reproductie te veroorzaken. Als fouten zich met elke generatie ophopen, is hun collectieve effect uiteindelijk zeer schadelijk (zie kader ‘Raceauto’s en de opeenstapeling van fouten’).

Het is gemakkelijk in te zien dat selectie de meeste mutaties niet uitschakelt. We hebben allemaal honderden mutaties die onze voorouders niet hadden – maar de meeste mensen hebben geen problemen om zelf ouders te worden en hun genen door te geven (samen met veel fouten, zowel oude als nieuwe).

Natuurlijke selectie werkt alleen op individuen

Gedwongen om te erkennen dat natuurlijke selectie blind is voor bijna-neutrale mutaties, is een gangbare evolutionistische reactie: ‘Zodra de ophopende schade van de mutaties aanzienlijk wordt, zal natuurlijke selectie beginnen om ze te verwijderen.’ Maar daaruit blijkt dat men het nietbegrijpt. Natuurlijke selectie kan alleen individuele mutaties verwijderen op het moment dat ze zich voordoen. Als mutaties zich eenmaal voldoende hebben opgehoopt om een echt, merkbaar probleem te zijn, vormen ze een probleem voor de hele populatie, niet alleen voor hier of daar een individu. De hele populatie kan niet ‘weg geselecteerd’ worden – dan alleen door uitsterven!

Kortom, zelfs als de wereld slechts een paar honderdduizend jaar oud zou zijn, had genetische entropie ervoor gezorgd dat we al lang geleden uitgestorven zouden zijn.12 Dit toont aan dat het Bijbelse schepping is, niet de evolutietheorie, die aansluit bij de genetische realiteit – en het benadrukt de sombere toekomst die de mensheid wacht, afgezien van interventie door onze Schepper God.

RACEAUTO'S EN DE OPEENSTAPELING VAN FOUTEN
Stel je een racewagen voor die in topconditie is. Stel je nu voor dat iemand erop slaat met een klein hamertje en een deukje in een van de panelen maakt – of een glassplintertje uit de voorruit laat springen. Zal deze enkele gebeurtenis invloed hebben op de kans dat de auto de race wint? Nee, maar het is duidelijk dat de hamerslag enige schade heeft aangericht, al is het gering. Deze hamerslag is een analogie voor een bijna neutrale mutatie; de deuk is het effect van de mutatie. De race is analoog aan ‘natuurlijke selectie’; de winnaar van de race is ‘fitter’ dan de concurrentie.

Stel je nu voor dat deze hamertikjes duizenden of zelfs honderdduizenden keren worden herhaald, over de hele auto; dan zal die uiteindelijk aanzienlijke schade oplopen. Dan wordt die minder aerodynamisch; het kan onmogelijk worden om door de voorruit te kijken; elektrische verbindingen in de auto kunnen losraken. Uiteindelijk, bij genoeg lichte beschadigingen, zal de auto volledig onbruikbaar worden. Maar het proces gebeurt niet alleen met één auto. Elke auto in de race verzamelt deze kleine dingen in ongeveer hetzelfde tempo. Op een gegeven moment zullen zoveel auto’s onbruikbaar zijn geworden dat de hele race moet worden afgelast. Het annuleren van de race is analoog aan uitsterven. In het Engels wordt dit ‘error catastrophe’ of ‘mutational meltdown’ genoemd.

Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Creation Magazine. De volledige bronvermelding luidt: Price, P., 2019, Genetic entropy (genetisch verval): de stille moordenaar. Een vernietigend argument tegen evolutie, Creation 41 (4): 48-50.

Voetnoten

  1. Meer eenvoudig uitleg zie Wieland, C., World winding down, Creation Book Publishers, Powder Springs GA, 2012; beschikbaar via creation.com/s/10-2-602.
  2. Sanford, J., Genetic Entropy, FMS publications, 2005–2014; verkrijgbaar via de Logos webshop
  3. zie Carter, R., Genetic entropy and simple organisms; creation.com/genetic-entropy-and-simple-organisms, 25 Oct 2012.
  4. Lynch, M., Rate, molecular spectrum, and consequences of human mutation, Proceedings of the National Academy of Sciences (USA) 107(3):961–968, 2010.
  5. Gerrish, P. and Lenski, R., The fate of competing beneficial mutations in an asexual population, Genetica 102/103: 127–144, 1998.
  6. Wieland, C., Beetle bloopers, Creation 19(3):30, 1997; creation.com/beetle.
  7. Kimura, M., Model of effectively neutral mutations in which selective constraint is incorporated, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 76(7):3440–3444, 1979.
  8. Voor een diepgaande bespreking van de term ‘fitness’ zie creation.com/fitness.
  9. over de gevolgen van genetic entropy in een virus populatie: creation.com/genetic-entropyevidence.
  10. Sanford, J., Baumgardner, J., and Brewer, W., Selection threshold severely constrains capture of beneficial mutations, in: Marks II, R.J. et al. (eds.) Biological Information— New Perspectives (proceedings of a 2011 symposium at Cornell University), World Scientific, Singapore, p. 283; krusch.com
  11. Gibson, P., Baumgardner, J., Brewer, W., and Sanford, J., Can purifying natural selection preserve biological information?, in: Marks II, R.J. et al. (eds.), ref. 13, pp. 232–263.
  12. Kondrashov, A.S., Contamination of the genome by very slightly deleterious mutations: why have we not died 100 times over? J. Theor. Biol. 175(4):583–594, 21 Aug 1995.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by en

Mensen sterven door vele oorzaken. Maar als je het geluk hebt om aan de dood te ontsnappen ten gevolge van oorlog, misdaad, een ongeluk of ziekte, uiteindelijk zal entropie ervoor te zorgen dat je je Maker ontmoet. Eenvoudig gezegd staat de term entropie voor de universele neiging dat dingen vervallen en uit elkaar vallen.

...
Read more

2 Comments

Comments are closed.