Op 20 december van het vorige jaar hebben Corinne Ellemeet (GroenLinks) en Lilianne Ploumen (PvdA) een nieuwe poging gedaan om de abortuspil bij de huisarts verkrijgbaar te maken. Met hun wetsvoorstel willen ze abortus gemakkelijker maken. Hierdoor zou een abortus ook minder vaak onder de abortuswet vallen, want die wordt pas na 16 dagen ‘overtijd’ van kracht. Voor de feministen van Women on Waves, waarmee beide politici regelmatig onder één hoedje spelen, is die grens van 16 dagen overigens veel te strikt. De abortuspil moet, tot 45 dagen zwangerschap, ‘overtijdpil’ gaan heten. Ondertussen worden rapporten over de verhoogde risico’s van de abortuspil genegeerd. Wie daar wel naar verwijst wordt een vrouwenhater genoemd. Maar wie komt er nu eigenlijk op voor vrouwen?

De Raad van State kwam op de dag van het wetsvoorstel al met een negatief advies naar buiten. Volgens de Raad is er geen enkele rekening gehouden met de bestaande wet, die zegt dat er een balans moet zijn tussen de keuzevrijheid van de vrouw en overwegingen betreffende het ongeboren leven. De Raad stelt dat ‘…er op geen enkele manier aandacht wordt besteed aan de waarborgen die nodig zijn om te verzekeren dat het besluit om een zwangerschap af te breken, zorgvuldig wordt genomen.’

Medische risico’s

Er zijn ook medische redenen om de abortuspil niet bij de huisarts neer te leggen. Een Zweedse studie uit 2017 toonde aan dat het aantal complicaties na abortus in dat land in 6 jaar tijd is verdubbeld, vooral door gebruik van de abortuspil.1 Het aantal medische abortussen steeg, in dezelfde periode, met 50%. Veruit de meeste daarvan werden thuis uitgevoerd, precies zoals Ellemeet en Ploumen dat ook in Nederland willen zien. Een Finse studie uit 2011 onder 24.000 vrouwen wees uit dat 27,6% van de vrouwen die een abortuspil gebruikten te maken kreeg met complicaties (15,4% bloedingen, 2% infecties, 10,2% incomplete abortus).2

Wie misleidt wie?

Ondanks deze alarmerende data beweren de politici dat Nederlandse vrouwen al deze risico’s niet lopen. Niet bij een chirurgische abortus en niet bij de abortuspil. Zo beweerde Ellemeet pas geleden nog dat keuzebegeleider Siriz onjuiste informatie verstrekt aan onbedoeld zwangere vrouwen, wanneer deze hen vertelt dat een abortus gevolgen kan hebben voor een latere zwangerschap.3 Kort daarvoor liet EenVandaag zich hierover op camera voorlichten door Women on Waves activiste Kleiverda en het kamerlid ging er gretig mee aan de haal.4 Dit ondanks een recente meta-analyse door twee AMC artsen waarin het tegendeel wordt geconcludeerd.5 In die studie werd vastgesteld dat zuigcurettage wel degelijk dusdanige schade aan de baarmoederhals kan toebrengen, dat er een verhoogd risico op vroeggeboorte ontstaat bij een volgende zwangerschap.

Ook infecties zouden volgens de feministen nooit ontstaan door een abortus. Toch staat dit risico netjes vermeld op de website van ieder abortuscentrum van Nederland.6 Dit mocht van een aantal mensen niet door Siriz verteld worden.

Vermoedelijk heeft de kritiek te maken met het uitgangspunt van de keuzehulpbegeleider, die in de hulpverlening ook aandacht geeft aan het ongeboren kind. Die insteek is in lijn met Artikel 5, lid 2, onderdeel b van de Wet Afbreking Zwangerschap (WAZ), maar wordt alsnog gezien als sturend. Terwijl een vrouw soms wél moeder wil worden, waar ze bijvoorbeeld geen kansen zien vanwege haar financiële positie. In die situatie kunnen oplossingen aangereikt worden, waarna een ongewenste zwangerschap zomaar gewenst wordt. Fantastisch toch? Zo helpt het sponsorplan van Er is Hulp (de hulpverleningsafdeling van Schreeuw om Leven) veel vrouwen die Ellemeet en Ploumen niet lijken te zien staan, met al hun zorgen én verlangens.

De feiten en de redelijkheid zijn zo tegenstrijdig met de grammofoonplaat van de activisten en hun politieke verlengstuk, dat het stempel ‘beschermer van vrouwenrechten’ niet bij ze past. Maar ze komen ermee weg omdat vrijwel niemand hen bekritiseert. Want het gaat om vrouwenrechten en daar weten deze dames alles van, veronderstelt men. Is dat terecht? Denk bijvoorbeeld aan Kleiverda, die via Women on Waves aan vrouwen in derdewereldlanden liet zien hoe ze bij zichzelf een illegale abortus kunnen uitvoeren. Of Ellemeet en haar bronnen, die ontkennen dat een abortus mentale gevolgen kan hebben, terwijl veel vrouwen helaas wel beter weten.7 Is dat werkelijk hoe je vrouwen helpt?

De overtijd-mythe

Wanneer je Women on Waves volgt, doemt het beeld op van een club die zelfs de Nederlandse abortuswet, welke veel ruimer is dan die van veel andere Europese landen, lang niet extreem genoeg vindt. In December van 2018 vond de beroepszaak plaats die was aangespannen tegen de Staat. Er wordt geëist dat abortus vóór 45 dagen zwangerschap uit de abortuswet wordt gehaald. Het is namelijk helemaal geen abortus, volgens de onwetenschappelijke denkbeelden van de activisten. Waarom niet? Omdat een ontwikkelende embryo misschien niet blijft leven na de eerste positieve zwangerschapstest. Niet bepaald een waterdichte filosofie. Maar dit soort pogingen om feiten te onderdrukken, hebben in het verleden geleid tot sturende termen die langzaamaan door de samenleving werden opgenomen. Zo werden het embryo en de foetus tactvol omgedoopt tot het identiteitsloze vruchtzakje, klompje cellen, of, als de feminist in kwestie een slechte bui heeft: parasiet. En nu is het woord abortuspil aan de beurt. Die moet overtijdpil gaan heten.8 Althans, tot 45 dagen. Daarna is precies hetzelfde ding weer een abortuspil. Men puzzelt wat af in feministenland. Het hele begrip overtijdbehandeling is al uiterst mythisch. In de Engelse taal bestaat er niet eens een woord voor. Dat komt omdat het gewoon een abortus is. Maar als je volhoudt dat iemand slechts ‘overtijd’ is, denkt niemand bij een bezoek aan het abortuscentrum aan het in stukken scheuren van een uniek menselijk lichaam.

Met deze tactische opstelling wil men de cultuur voorbereiden op weer nieuwe normen. Wanneer de abortuspil tot 45 dagen niet meer onder de abortuswet valt, kan de huisarts deze vrijelijk verstrekken aan vrouwen. Dat is waar Ellemeet, Ploumen en de rest naar streven.
Geen bedenktijd, geen ‘gedoe’ en meer doe-het-zelf abortussen, met alle medische risico’s van dien.

We waren nooit een ander mens

Voor pro-choicers die het beste met vrouwen voor hebben, kan deze discussie – gelet op de genoemde medische risico’s – nuttig zijn. Maar daarboven zweeft voor hen altijd nog de conclusie dat abortus moreel gezien van geen belang is. “Alleen radicale christenen die niet nadenken maken hier nog een probleem van”, zal men wellicht denken. Die mensen mogen we best wat vaker uitdagen. Bijvoorbeeld door ze te vragen of er uitsluitend christelijke pro-lifers zijn. Na enig onderzoek, moeten ze erkennen dat er ook humanisten, atheïsten en agnosten zijn die zich onder een pro-life vlag organiseren. En hoe zit het met de wetenschap? Is er een embryoloog die beweert dat het individuele leven niet begint bij de bevruchting? We hebben het dan over een menselijk wezen dat zelf de zwangerschap aanstuurt, door de hormonen van de vrouw vanaf het begin te beïnvloeden. Een mens met uniek DNA, met een hartslag vanaf 21 dagen en waarvan het geslacht al vanaf de bevruchting vaststaat. De bevruchting is echt de eerste en laatste ‘gebeurtenis’. Daarna is alles binnen de menselijke ontwikkeling, tot aan de dood, een proces. En ieder jaar bepaalt onze samenleving opnieuw dat ongeveer 30.000 van die ongeboren mensen geen toekomst krijgen zodat het leven van een ander zonder ongemakken kan verdergaan. En zelfs dat einddoel, verlossing van ongemakken dankzij de keuze voor abortus, is een hardnekkige mythe waar veel vrouwen met post-abortus klachten over mee kunnen praten.9

Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Leef Magazine. De volledige bronvermelding luidt: Develing, C., 2019, GroenLinks en PvdA negeren risico’s abortuspil, Leef 35 (1): 13-15 (PDF).

Voetnoten

  1. https://bmcwomenshealth. biomedcentral.com/articles/10.1186/s12905-018-0645-6.
  2. https://www.bmj.com/content/342/bmj.d2111.full.pdf+html.
  3. https://groenlinks.nl/nieuws/’blokhuis-gaat-niet-ver-genoeg-banden-siriz-en-anti-abortusclub-moeten-worden-doorgeknipt’.
  4. https://twitter.com/i/web/status/1044984613435830273.
  5. https://academic.oup.com/humrep/article/31/1/34/2380037.
  6. https://abortuskliniek-amsterdam.nl/hulpverlening-abortus/veel-gestelde-vragen/.
  7. https://www. gezondheidsplein.nl/dossiers/abortusplegen-de-gevolgenvoor-vrouw-en-man/wat-zijn-de-psychische-gevolgen-van-eenabortus-voor-eenvrouw/item42707.
  8. https://www.oneworld.nl/harlot/de-strijd-om-de-overtijdpil-anticonceptie-of-abortus/.
  9. https://www.deveber.org/womens-health-after-abortion/.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

Op 20 december van het vorige jaar hebben Corinne Ellemeet (GroenLinks) en Lilianne Ploumen (PvdA) een nieuwe poging gedaan om de abortuspil bij de huisarts verkrijgbaar te maken. Met hun wetsvoorstel willen ze abortus gemakkelijker maken. Hierdoor zou een abortus ook minder vaak onder de abortuswet vallen, want die wordt pas na 16 dagen ‘overtijd’ van kracht.

...
Read more