De watersnoodramp die een deel van Nederland trof in de nacht van 31 januari op 1 februari is een droevige gebeurtenis geweest. Een groot aantal zeedijken bezweek onder het woeste geweld van het water en zette grote delen van Zeeland, maar ook van Zuid-Holland en Brabant onder water. Onlangs bleek uit onderzoek dat deze watersnoodramp 65 jaar na dato nog steeds voor trauma’s zorgt.1 Een overlevende gaf tegenover de radio aan dat hij het geluid van verdrinkende mensen nooit meer vergeet.2 Jan van Reenen schreef over deze ramp een indrukwekkend en aangrijpend kinderboek ‘Het water komt’. Zodat wij deze ramp niet zullen vergeten.

Het water komt.

In het boek maakt de familie Heijboer de watersnoodramp van 1953 mee. Als de vader aan het helpen is bij de dijk, slaat er een gat in de dijk en loopt de Zeeuwse polder onder water. Vader kan niet meer bij zijn gezin komen en maakt zich zorgen om hen. Het gezin weet niet wat er met vader aan de hand is. Op een wonderlijke en aangrijpende wijze wordt het gezin gered van een drijvend dak, het laatste restant van hun door het natuurgeweld kapotgeslagen huis. Weer later wordt het gezin gelukkig weer verenigd met vader. Vanwege het aangrijpende karakter van het verhaal adviseer ik dit boek kinderen pas te laten lezen vanaf een jaar of 10.

Zondvloed

In het goed geschreven boek verwijst Jan van Reenen drie keer naar de geschiedenis van de zondvloed. Op bladzijde 12 spreekt het gezin over het gevaar dat de dijken zouden kunnen breken. Vader denkt dat dit wel mee zal vallen. Moeder echter meent van niet. Ze verwijst naar de tijd voor de zondvloed: “Wij en ons hele vaderland hebben tegen de Heere gezondigd. (…) Het lijkt alsof God niet straft, maar op een keer is de maat van de zonde vol. Dat kunnen we lezen in de Bijbel. De mensen in de tijd van Noach kregen honderdtwintig jaar de tijd om zich te bekeren, maar ze deden het niet. Ze geloofden niet dat Gods straffen echt zouden komen. Toen het water kwam, was het te laat. De mensen in de dagen van Noach hebben wel gelachen en gespot, maar God laat niet met Zich spotten.” Moeder heeft helaas gelijk gekregen. Later als ze op zolder zitten, bladzijde 57, leest moeder na de maaltijd uit de Bijbel over de geschiedenis van de zondvloed. “Iedereen luistert met meer aandacht dan gewoonlijk.” Het huis wordt echter kapot gebeukt door het natuurgeweld en bezwijkt, het dak blijft gelukkig drijven. We lezen dan op bladzijde 94 dat het dak voor het gezin ‘geweest is als de ark van Noach’. Jan van Reenen schreef een aangrijpend en helder verhaal over de watersnoodramp van 1953. Vanwege het reformatorische jargon is dit kinderboek het meest geschikt voor het reformatorische deel van onze achterban.

Dit boekje wordt ook te koop aangeboden in onze webshop.

Deze bespreking is onderdeel van het project ‘De basisschool op weg naar 2020’ onder leiding van Jan van Meerten.

Voetnoten

  1. Zie bijvoorbeeld: https://www.omroepzeeland.nl/nieuws/109895/Na-65-jaar-nog-altijd-een-trauma-van-de-Watersnoodramp. Het onderzoek werd gepubliceerd in Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde. Zie: https://www.ntvg.nl/artikelen/bestaat-het-postwatersnoodsyndroom.
  2. https://eenvandaag.avrotros.nl/item/het-geluid-van-verdrinkende-mensen-vergeet-ik-nooit-meer/. Zie hier voor de eerste beelden van de ramp: https://www.youtube.com/watch?v=XcX5wb1k9UM.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.