In dit vraag-en-antwoord artikel gaan we in op de vraag hoe de overlevering van de Koran zich verhoudt tot die van de de Bijbel. Er zijn belangrijke verschillen in de manier waarop de heilige boeken van de moslims en die van de christenen (het Nieuwe Testament) bewaard zijn gebleven. Dit is van invloed op de betrouwbaarheid van de tekst en ons vermogen om de originele woorden van de auteurs te achterhalen.
De vraag
De vraag luidt:
“Hoe verhoudt de overlevering van de Koran zich tot de overlevering van de Bijbel?”
Het antwoord
De Koran heeft geen ondersteuning van manuscripten vanwege de manier waarop het in geschreven vorm gecompileerd is. De belangrijkste heilige tekst van de Islam was helemaal geen “tekst” tot tientallen jaren na de dood van Mohammed. In die tijd werden mondelinge overleveringen en verschillende aantekeningen bewerkt en omgezet naar geschreven tekst door één van zijn opvolgers. Alle andere geschreven verslagen werden doelbewust vernietigd. Dit in tegenstelling tot het Nieuwe Testament, dat onmiddellijk in geschreven vorm werd gekopieerd en verspreid, zonder gecentraliseerd bestuur. Tegen de tijd dat gezaghebbers er interesse in kregen was de Bijbel al eeuwenlang in de omloop. Tegen die tijd was het onmogelijk om veranderingen in de tekst aan te brengen zonder direct op te vallen.
Mohammed was ongeletterd – iets wat moslims graag aanwijzen als bewijs dat zijn openbaringen een goddelijke oorsprong hebben. Twintig jaar lang zou hij individuele uitspraken hebben gedaan die zogenaamd werden ingegeven door Allah. Toen Mohammed stierf in 632 na Chr. was er geen geschreven versie van de Koran. Wel waren er willekeurige verzen opgeschreven op bladeren en botten, maar de woorden werden hoofdzakelijk bewaard in gesproken vorm door mannen die delen van Mohammeds uitspraken hadden gememoriseerd.
Na Mohammed vond er binnen het islamitische rijk een overgang plaats in een reeks van nieuwe leiders, zogenoemde kaliefen. Het verviel in geruzie en interne conflicten. Sommige geschillen draaiden om moslims uit verschillende steden die variaties op Koran verzen reciteerden. Door gevechten stierven er velen die delen van die woorden hadden gememoriseerd. Ongeveer 20 jaar na de dood van Mohammed gaf kalief Oethman de opdracht aan Mohammeds metgezel, Zayd ibn Thabit, om de overgebleven informatie te verzamelen en een “officiële” versie van de Koran te compileren. Dit werd opgenomen in geschreven vorm.
Toen dit werk voltooid was stuurde Oethman vijf kopieën naar verschillende locaties verspreid over het islamitische rijk. Hij gaf het bevel dat elk ander geschreven verslag van de Koran verbrand moest worden. Alle andere versies en verslagen van Koranische uitspraken van Mohammed – elk kladblaadje, bot en fragment – werd vernietigd. De enige versie van de Koran die is overgebleven was degene die door Oethman en Zayd ibn Thabit was gecompileerd.
Contrasteer dit met het Nieuwe Testament. Het NT is al binnen een aantal jaren na de kruisiging van Jezus gekopieerd en verspreid. Zelfs nu hebben we nog duizenden kopieën van die teksten. Deze verslagen tonen niet alleen aan dat het kopieerproces op een getrouwe manier is verlopen, het maakt eventuele overschrijf fouten en andere variaties overduidelijk. Gedurende de eerste drie eeuwen van de kerk was het geloof in Christus praktisch illegaal. Er was totaal geen connectie tussen de christelijke geschriften en de heersende overheid. Tegen de tijd dat Constantijn het verbod op het christelijk geloof ophief was de geschreven tekst van de Bijbel al overal verspreid. Dit maakte het onmogelijk om de tekst te wijzigen.
Samenvatting
Samengevat kun je stellen dat de Koran tientallen jaren lang volledig uit mondelinge uitspraken bestond. Pas toen er onenigheden over de inhoud ervan ontstonden werd het gecompileerd in geschreven vorm. De tekstuele versie werd samengesteld door de heersende machten van dat moment. Die bepaalde dat alle fragmentarische en afwijkende geschriften moesten worden vernietigd. Alles wat vanaf dat moment overbleef van de Koran is precies wat de autoriteiten maar wensten. In sterk contrast staat de Bijbel, die direct in geschreven vorm werd gekopieerd en verspreid, zonder centraal toezicht of gezaghebbend decreet. Bovendien verspreidde die Bijbel zich ver buiten het bereik van mogelijke redacteuren.
De geschiedenis van de Koran geeft ons geen bewijs dat het de oorspronkelijke woorden van Mohammed bevat. Op zijn best kan de islam beweren dat de moderne Koran dezelfde woorden bevat die destijds door de derde islamitische kalief zijn goedgekeurd na een proces van gecontroleerde bewerking. Daarentegen zegt de geschiedenis dat de Bijbel is expliciet is bewaard als het gevolg van ongecontroleerde kopieer processen die de Bijbel immuun maakte voor pogingen tot bewerking of redactie.
Bronvermelding
Met toestemming overgenomen van www.GotQuestions.org, vertaald door Logos Instituut. Lees het oorspronkelijke Engelstalige artikel hier.
