In het begin schiep God de hemel en de aarde. Dit zijn de eerste woorden van de Bijbel. Ze zijn wereldberoemd. Uitgaande van deze scheppingsdaad van God en de in Genesis beschreven zondvloed schreef de Amerikaan Walt Brown, Ph.D. het boek “In the Beginning”. Het staat op internet.1. Brown presenteert hierin de Hydroplaattheorie. Niet eerder las uw recensent zo’n logisch verhaal over het mechanisme van de zondvloed.

grand_canyon-pixaba

Brown beschrijft in zijn boek hoe de aarde er geologisch uit gezien kan hebben nadat God klaar was met zijn scheppingswerk, hoe de zondvloed op de aarde ontstond en hoe de aarde vervolgens veranderde. Hij probeert daarbij recht te doen aan wat de Bijbel hierover zegt. Ik moet zeggen, ik heb niet eerder zo’n veelomvattend, samenhangend en logisch verhaal gelezen. Walt Brown heeft sinds 1980 aan zijn theorie gewerkt toen hij zijn daarvoor zijn baan opgaf. Eerder had het evolutieverhaal voor hem alle geloofwaardigheid verloren. Hij noemt zijn theorie de “hydroplate theory”. Vrij vertaald: de watergedragen platen-theorie. Want hij gaat ervan uit dat in het begin onder de aardkorst grote hoeveelheden water aanwezig waren in ondergrondse kamers.

Vernuftig werkingsmechanisme

Browns model is vooral op geologisch gebied een vondst. Hij veronderstelt dat God tijdens de schepping scheiding maakte tussen wateren onder de aardkorst en erboven. (De bijbelteksten die hierover gaan komen ook aan bod.) Onder de 15 kilometer dikke aardkorst zouden zich ondergrondse zeeën van ongeveer1,5 kilometer dikte hebben bevonden, tot het moment dat de zondvloed begon. De bodem van deze ondergrondse zeeën bestond uit basaltgesteente. De zondvloed zou zijn begonnen op het moment dat er ergens een barst in de drijvende aardkorst kwam en het ondergrondse water met kracht uit deze barst naar boven begon te spuiten. Zie figuur 1.

vier_fasen_van_de_vloed_volgens_de_hydroplaattheorie-brown

Deze barst scheurde verder open en ging vervolgens in zo’n vier uur tijd de gehele aarde rond. Door de barst spoten de ‘fonteinen van de diepte’ omhoog, die voor zware slagregens op aarde zorgden, waarbij een gedeelte van het water met het daarin aanwezige puin zelfs tot buiten de dampkring kwam. De zijwanden van de barst werden door de gigantische waterstraal steeds verder uitgesleten, waardoor de spleet in de aardkorst wijder werd.
De bodem van de ondergrondse zee werd niet langer in evenwicht gehouden door het gewicht van water én aardkorst en veerde omhoog. Gesteente (basalt) kan vervormen als de druk maar groot genoeg is; en dat gebeurde hier. De onderaardse rotsbodem vulde de barst beetje bij beetje verder op. De aardkorst dreef dus als (grofweg) twee halve sinaasappelschillen los van het vruchtvlees, en het vruchtvlees kwam in de (brede) snee omhoog. Het uiteinde van de beide aardkorsthelften werd door het ‘vruchtvlees’ mee omhoog getild. Hierdoor gingen deze helften bij elkaar vandaan glijden, van de verhoging af. Dat gebeurde het eerst op de plek waar de barst in de aardkorst was ontstaan. Op die plek is de afstand tussen de beide aardhelften het grootst geworden: deze plek kennen wij als de Atlantische Oceaan, zie figuur 2.

continentale_platen_op_een_globe-brown

Doordat het proces niet gelijktijdig over de hele omtrek van de aarde plaatsvond, werden hele brokken van de aardkorst losgescheurd, die afzonderlijk bij de barst vandaan gingen drijven. Deze brokken zijn de hydroplaten waaraan de theorie zijn naam ontleent. Nu kennen we ze als de continenten. Op satellietfoto’s is het resultaat van deze gebeurtenissen nog altijd zichtbaar: rondom de aardbol ligt op de oceaanbodems een gigantische bergketen, die uit basalt bestaat: de Midden-Oceanische Rug.

Aardlagen

Tijdens het uitstromen van het water uit de barst, voerde het water grote hoeveelheden losgeraakt gesteente uit de randen van de barst en uit de ondergrondse zee mee. Deze sedimenten bedekten, komende vanuit de barst, de aardkorst en ‘begroeven’ alles wat zich daar bevond. Het leven van voor de zondvloed had zich op de aardkorst afgespeeld, dus daar was de begroeiing en leefden mens en dier. Zo ontstond een groot deel van de aardlagen van de ‘geologische kolom’ met daarin de fossielen. Deze aardlagen zijn dus door water afgezet, wat vandaag de dag goed te zien is. Als deze aardlagen tijdens miljoenen jaren ontstaan hadden moeten zijn, hadden tekenen van plantengroei en erosie tussen de lagen zichtbaar moeten zijn.
Op de basalten bodem van de oceanen wordt weinig geologische kolom (sediment) gevonden, wat ons niet verbaast omdat de basalten laag afkomstig is van onder de aardkorst.

Bergketens, aardbevingen en vulkanisme

Omdat langs de hele barst de hydroplaten van elkaar weg schoven, moesten ze ergens fors gaan verkreukelen. Hier werd de aardkorst omhoog geduwd, wat nog te zien is aan de bergketens die daar liggen. De Rocky Mountains en het Himalaya-gebergte zijn bekende voorbeelden. Bij het omhoog komen van deze bergketens werd het water van de vloed soms (tijdelijk) gevangen in een binnenmeer. In de huidige Grote Oceaan werd de hydroplaat juist naar beneden getrokken en vormde diepe troggen. De glijdende continenten kwamen door de afremming in de kreukelzones (grotendeels) tot stilstand. In de kreukelzones ontstond grote hitte onder de grond, waardoor gesteente smolt en magma werd. Aardbevingen en vulkanisme komen tot op de dag van vandaag voor in een aantal van deze zones.

ijs_vorst_kou-pixabay

IJsregen en ijs in de ruimte

De gigantische waterstraal uit de barst spoot tot op grote hoogte, waardoor deze sterk afkoelde en deels als een enorme ijsregen op de aarde terechtkwam. Zo werden de mammoeten begraven onder een niet aflatende stroom van zanderige hagel. Het ijs waar de mammoeten in liggen is dan ook geen schoon ijs. De mammoeten vertonen tekenen van verstikking en grote druk. Het Siberische ijs ligt er nog steeds terwijl het ijs op andere plaatsen wel door het zondvloedwater en latere invloeden is verdwenen.

Een deel van het omhoogspuitende modderige water kwam zelfs buiten de dampkring terecht en kwam in de aantrekkingszone van andere hemellichamen, zoals dat tegenwoordig ook met ruimtevaartuigen gebeurt. Het water en het daarin aanwezige zand en gesteente vormde de kometen (die voor 85% uit ijs bestaan), de grote asteroïden (die uit diverse brokken steen bestaan, met daartussen ijs) en de kleinere meteoroïden. Deze hebben vervolgens op de maan en planeten in de omgeving gezorgd voor de vele inslagkraters en sporen van water. Sommige zijn later weer op de aarde teruggekeerd met soms grote gevolgen. In enkele meteorieten is organisch materiaal aangetroffen wat ons bij een aardse herkomst niet hoeft te verbazen.

Verschuiving polen

Het transport van grote hoeveelheden zand, stenen en dergelijke naar andere plaatsen op de aardbol en het opstuwen van gebergten in de ‘kreukelzone’ zorgde voor veranderde massaverhoudingen in de aardbol. Een autowiel raakt al uit balans als er één loodje van het wiel af is gevallen. Het is te begrijpen dat ook de aarde (die immers ook draait) uit balans raakte door de gebeurtenissen van tijdens en na de zondvloed. Vooral de vorming van het zware en hoge Himalaya-gebergte zorgde voor een grote middelpuntvliedende kracht gericht naar de evenaar, die niet door andere gebergten werd gecompenseerd. Dit moet geleid hebben tot een verschuiving van de noordpool. Ten tijde van de zondvloed lag de noordpool ongeveer in Centraal-Azië. Door het verschuiven van het grote Himalaya-massief richting evenaar kwam Siberië veel dichter bij de noordpool dan het tijdens het leven van de mammoeten geweest moet zijn en kwam het subtropische Antarctica bij de zuidpool te liggen.

Urk

Toen ik dit verhaal in oktober 2002 voor een gehoor in Urk vertelde, ontmoette ik heel verschillende reacties. De een zei dat dit het duidelijkste verhaal was sinds De Ark in de Branding, de ander deed het af als Middeleeuws. Vooral voor de aanhangers van de plaattektoniek die in de geologie breed is geaccepteerd, is dit een vreemd verhaal. Maar misschien moeten de geologen van de plaattektoniek hun huiswerk over maken. In Urk bleek dat de plaattektoniek zelf met grote onopgeloste vragen zit. Brown toont in zijn boek met berekeningen aan dat plaattektoniek, met name het langzaam wegschuiven van een aardschol onder een andere, volgens de wetten van de mechanica helemaal niet kán. Terwijl het schuiven van platen over een laagje water fysisch wél tot de mogelijkheden behoort. En een bijbels uitgangspunt, dat zich water onder de aardkorst bevond, is toch zo vreemd nog niet? Bij twee recente diepe boringen in de aardkorst (Duitsland en Rusland, rond 10 km diep) bleek onverwacht (nog) water op grote diepte aanwezig te zijn.

urk_vuurtoren-pixabay

Tot slot

Zo heeft Walt Brown een bijzonder interessante geofysische theorie over het mechanisme van de zondvloed ontwikkeld. Details van de theorie zijn na te lezen op zijn site (www.creationscience.com) en in de Nederlandse vertaling van ing. Frank van de Laar (http://home.kpn.nl/genesis/).

Met dank aan Frank van de Laar voor zijn commentaar op dit artikel en aan Bradley W. Anderson voor de afbeeldingen.

Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit Ellips. De volledige bronvermelding luidt: Dam, C.J.A. van, 2003, In the Beginning en de hydroplaattheorie, Ellips 28 (247): 18-20.

Voetnoten

  1. www.creationscience.com

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

In het begin schiep God de hemel en de aarde. Dit zijn de eerste woorden van de Bijbel. Ze zijn wereldberoemd. Uitgaande van deze scheppingsdaad van God en de in Genesis beschreven zondvloed schreef de Amerikaan Walt Brown, Ph.D. het boek “In the Beginning”. Het staat op internet.. Brown presenteert hierin de Hydroplaattheorie.

...
Read more

11 Comments

E. van der Klift

Hoe weet hij, of ‘men’, dat deze scheur in vier uur de aarde rond ging? Hoezo in uur? Is de snelheid van het gebeurde dan bekénd? Zo ja, bij of door wie? Dat JHWH de scheppingen deed is voor mij als gelovige geen punt maar tijden?

Reply
Hetty Dolman

Volgens alle berekeningen komt er in het model van Walt Brown zoveel hitte vrij dat alle zeedieren gekookt worden en ook Noach het niet overleeft. Bovendien is de aarde duizenden jaren (of miljoenen) onleefbaar. Volgens de huidige wetenschap ligt er voor zes miljoen jaar vulkanisch gestold gesteente op aarde. Als dat in één jaar is gestold is het vrij warm geweest. Nog afgezien van de energie die vrijkomt als de hele aarde openbarst. Er zou een hele oceaan verdampt zijn.

“Brown toont in zijn boek met berekeningen aan dat plaattektoniek, met name het langzaam wegschuiven van een aardschol onder een andere, volgens de wetten van de mechanica helemaal niet kán.”

Kan iemand dit toelichten? Er is vrij veel bewijs voor de plaattektoniek: https://nl.wikipedia.org/wiki/Subductie

Verder zijn er problemen met de hydroplaattheorie die hier helaas niet worden besproken: https://nl.wikipedia.org/wiki/Hydroplaattheorie

Reply
Hetty Dolman

Beste Nathan. De hydroplaattheorie stamt uit de jaren 80 en ik ben er vaak mee in aanraking geweest. Ik heb de Nederlandse versie helemaal gelezen. Je hoeft ook geen geleerde te zijn om uit te zoeken wat een dergelijke aaneenschakelingen van rampen als wereldwijd vulkanisme en aardverschuivingen doen met de leefbaarheid van de aarde op de zeer lange termijn. Maar er zijn ook mensen die precies hebben berekend wat er allemaal onmogelijk is aan de HT, zoals Glenn Morton. Zie: http://www.oldearth.org/walter_brown_hydroplate_theory.htm

Reply
Nathan van Ree

Beste Hetty,

Deze ‘rebuttal’ ken ik. En zo kunnen we er nog heel wat vinden. Met weer een tegengeluid hier een daar. En de heer Brown heeft precies berekend dat het wel mogelijk is. Dit soort ‘weerleggingen’ getuigt vaak niet van grondige kennis van [zijn] theorie. Zo zou helemaal niet iedereen ‘gekookt’ worden (en om wie gaat het dan?), zoals de heer Morton beweert. Ook schrijft de heer Morton: “(…) there is ABSOLUTELY NO EVIDENCE OF ANY RESIDUAL BURIED WATER OR DEEPLY BURIED CAVE TO HOLD THE WATER” (dit m.i. wat overdreven hoofdlettergebruik is van hem). Bewijs hiervoor staat gewoon in het boek, zie bijvoorbeeld hier: http://www.creationscience.com/onlinebook/HydroplateOverview6.html, hier: http://www.creationscience.com/onlinebook/TechnicalNotes6.html#wp14800338 en hier: http://www.creationscience.com/onlinebook/FAQ225.html#wp12453202. Inmiddels is er al het e.e.a. meer ontdekt, zie bijvoorbeeld hier: https://www.sciencedaily.com/releases/2013/12/131208085304.htm.

Het staat de heer Morton en andere critici vrij om hun kritieken direct met de heer Brown op te nemen. Dat zou hij zelfs erg op prijs stellen. Misschien iets voor jou. Of een van de andere reageerders op Logos. Zie hier voor meer info: http://www.creationscience.com/onlinebook/FAQ427.html#wp8474281
http://www.creationscience.com/onlinebook/FAQ428.html Laten we eerst dat afwachten.

Hetty Dolman

“En de heer Brown heeft precies berekend dat het wel mogelijk is. Dit soort ‘weerleggingen’ getuigt vaak niet van grondige kennis van [zijn] theorie.”

Het gaat niet persé om grondige kennis van Walter Browns ‘theorie’, maar om kennis hoe de aarde en de natuur werkt. Elke grote, catastrofale uitbarsting levert veel energie en dus hitte. En vooral ook enorm veel troep in de atmosfeer, waardoor er vrij lang geen dierlijk leven meer mogelijk is. Zie recent: http://paleo.cc/ce/wbrown.htm (2016)

“en om wie gaat het dan?”

Alle vissen en verder zeeleven en ook de ark met daarin Noach, z’n familie en verdere opvarenden. De enorme tsunami’s moeten de ark al tot zinken hebben gebracht. Elke vorm van leven zou zijn uitgeroeid. Als jij met Brown wilt beargumenteren dat dit niet zo is, kun je beter hier uitleggen dat wereldwijde erupties van enorme vulkaanuitbarstingen en aardverschuivingen niet die effecten heeft. We hebben het over 18 miljard waterstof bommen.

Brown’s zienswijze:
“Brown increased his estimate of the the eruption energy to that of “over 1,800 trillion Hydrogen bombs.” To grasp the enormity of that number, note that the entire surface of the Earth (including the oceans) has only about 510 trillion square meters. That means that if even 1% (still generous to Brown) of the energy were left on earth, it would be the equivalent of over 3 H-bombs for every square meter on earth!”

Reply
Nathan van Ree

Beste Hetty,

Als jij het boek niet leest en je baseert op secundaire ‘literatuur’ erover, zijn we [wat mij betreft] uitgepraat.

Heimdall

Er is veel mis met Brown’s hypothese (het is in ieder geval geen theorie).

Ten eerste ontwikkelt Brown een model met een volledig naturalistische verklaring, als Brown’s beweringen zouden kloppen, dan is een God namelijk nog steeds niet noodzakelijk. Een God die een aarde schept in 7 dagen, heeft niet zo’n complex verhaal nodig als Brown schetst.

Ten tweede zijn Brown’s verwijzingen erg twijfelachtig, hij produceert veel quotes,zonder context. Daarnaast zijn veel bronnen niet wetenschappelijk, kranteartikelen, creationistische blaadjes e.d. Zijn wetenschappelijke artikelen zijn zeer selectief en negeren alles wat zijn hypothese tegenspreekt.

Ten derde, secundaire ‘literatuur’ kan zeer relevant zijn, er is enorm veel goede kritiek te vinden van diverse auteurs, zowel van professionele geologen als amateurs.

Tenslotte nog een meer algemene opmerking, er bestaat alleen wetenschap, geen creationistische wetenschap. Creationistische wetenschap is even onzinnig als westerse vs. oosterse wetenschap.

Reply
Henk Vermeule

Voor mij, vanuit een heel andere hoek bekeken. De vier momenten, uren en/of verschuivingen deden mij direct aan de 1-4 theorieën van Friedrich Weinreb denken, beschreven in “Het ontstaan van de Bijbel”. Ik kreeg het boek op de zelfde wijze als Helene W. van Woelderen. Tijdens hetzelfde onderzoek, wat zij al 50 jaar eerder deed; “Zebulon in Nederland”. De 1-4 situaties door de Bijbel heen staan in sterke verbinding met elkaar,een spoor dat zelden gevolgd wordt. De actie en reacties hier geven hetzelfde patroon weer. [Zie:] https://nl.wikipedia.org/wiki/Friedrich_Weinreb#Joodse_mystiek

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over