harten_hout_liefde.pixabayLiefde en lust zijn niet hetzelfde, ook in de hersenen niet. Uit recente studies blijkt dat foto’s van geliefden bepaalde hersengebieden activeren die zeer zeker verschillen met de hersenpatronen die gekoppeld zijn aan lust. Wat dat wil zeggen? Je kunt je tot iemand seksueel aangetrokken voelen zonder dat er sprake is van liefde.

Iemand kan je benaderen met veel warmte, liefde en genegenheid, terwijl dit alleen maar gebaseerd is op lustgevoelens, met de bedoeling je tot seks te verleiden. Dat laten onderzoeksresultaten in de neurochemische wetenschap zien, beschrijven de auteurs van Hooked, het boek dat in deze artikelserie centraal staat. Seks voor en buiten het huwelijk is zo onschuldig niet!

Slechte start

McIlhaney en McKissic Bush wijzen op huwelijksstatistieken die aangeven dat een huwelijk dat begonnen is vóór de leeftijd van 21 jaar veel minder kans heeft om stand te houden dan huwelijken die na het 21-ste levensjaar zijn gesloten. Ook tonen de statistieken aan dat als jongeren reeds op hun zestiende met seks beginnen, ruim 44 procent van hen meer dan vijf seksuele partners heeft gehad wanneer ze twintig zijn. Dus hoe eerder jongeren met seks beginnen, hoe meer wisselende partners ze zullen hebben.

WAAR JE JE BEWUST VAN BENT...
  • Feromonen zijn chemicaliën die uitgescheiden worden door de huid en de zweetklieren. Als je ze door de neus inhaleert, kunnen ze onverwachte gedachten, gevoelens en gedragsreacties opwekken.
  • Hoewel feromonen overgebracht worden door middel van geur, kunnen ze niet bewust worden geroken.
  • Onderzoek toont aan dat feromonen betrokken zijn bij de seksuele aantrekkingskracht van een vrouw voor een bepaald type man. Maar deze beïnvloeding is onbewust, net als bij dopamine, oxytocine en de andere neurochemicaliën die eerder in deze artikelenreeks zijn besproken.
  • Veel mensen denken dat hun keuze bepaald wordt door gevoelens van liefde, maar die keuze kan dus sterk beïnvloed zijn door feromonen. Deze stoffen vertroebelen het vermogen tot helder, onderscheidend denken.
Verder is het zo dat seksuele betrokkenheid vóór het huwelijk in een latere vaste relatie een intense begeerte tot herhaling kan opwekken. Seks voor het huwelijk met wisselende partners kan al het andere in de latere, vaste relatie overheersen.

Beloning

Als twee mensen seks hebben, lazen we in een eerder deel van deze serie, gebeurt er het volgende: allereerst wordt er dan dopamine in hun hersenen afgegeven dat hen voor deze daad ‘beloont’. Als dit seksueel contact zich met regelmaat tussen dezelfde partners voortzet, wordt er bij de vrouw oxytocine afgegeven en bij de man vasopressine. Deze twee stoffen verbindt die twee personen door middel van chemische veranderingen in de hersenen. Maar deze stoffen zorgen er ook voor dat er een verlangen komt naar meer seksueel contact. McIlhaney en McKissic Bush voegen hier nog iets belangrijks aan toe: regelmatig seksueel contact versterkt de hersenverbindingen (synapsen) die, zowel bij het mannelijke als bij het vrouwelijke brein, een belangrijke rol spelen in toekomstige seksuele contacten. Dit in tegenstelling tot de synapsen die seksuele terughoudendheid reguleren: zij worden juist verzwakt en uiteindelijk op non-actief gesteld.

Dierlijk gedrag?

VERLIEFDHEID OF LIEFDE
Verliefdheid blijkt de grote imitator van echte liefde te zijn. Hersenen onderzoek wijst uit dat dezelfde gebieden geactiveerd worden bij deze onvolwassen verliefdheid als bij echte liefde. Daarom is het onmogelijk om door middel van wetenschappelijke hersentechnieken vast te stellen of de gevoelens die iemand heeft voor een andere persoon verliefdheid is of echte, eerste liefde.
Als dit belangrijke verschil al zo moeilijk is vast te stellen door geavanceerd neurochemisch onderzoek, moet je als ouders helemaal oppassen met een negatieve of afkeurende ‘kort-door-de-bocht’-reactie als een kind zegt: „ik ben verliefd.” Maar ook de jongere zelf moet alert blijven. Verliefdheidgevoelens kunnen heel intens zijn en zelfs de kenmerken van Obsessive Compulsive Disorder (OCD; dwang neurose) vertonen.
Het aangaan van seksueel contact brengt een kettingreactie van hersenactiviteiten teweeg. Dat leidt tot sterkere bindingen en het verlangen naar meer seksualiteit tussen die twee mensen. Op deze wijze geven twee mensen, in een unieke intimiteit, in groeiend vertrouwen en in toenemende mate, zich – naar lichaam en ziel – aan elkaar bloot. In de context van een liefdevolle huwelijksrelatie is er niks mis met seksuele lust. Maar als het intieme samenspel van diep menselijke affectie en overgave aan elkaar los wordt gekoppeld van seksualiteit (als je dus uitsluitend gedreven wordt door lust gevoelens), gebeurt er volgens de auteurs van Hooked het volgende: ‘Het mag enigszins bot klinken, maar als wij dit doen, strippen we het unieke menselijke aspect ervan af en verwordt de seksuele daad tot rauw dierlijk gedrag.’

Geen koude computer

Aan het begin van deze serie artikelen werd de vraag gesteld of de neurowetenschap je iets kan leren over iets dat zo ondefinieerbaar en persoonlijk is als liefde. Het nieuwe neurowetenschappelijk onderzoek laat zien dat het menselijk brein een verbazingwekkend orgaan is dat nooit volledig kan worden begrepen. En het is nog moeilijker om te begrijpen wat het betekent om volledig mens te zijn. Het leven is geen verzameling van keuzes. De mens is geen robot die hopeloos verslaafd is aan een bepaald gedrag. Volgens de genoemde auteurs van Hooked is het belachelijk om te denken dat de mens niks meer is dan een groep (hersen)cellen of neurochemische stoffen die op de omgeving reageren.

ringen_trouw_huwelijk_liefde.pixabayDe neurowetenschap toont aan dat het menselijk brein niet gewoon maar een koude, mechanische computer is die informatie verwerkt, maar een levend orgaan, dat zowel door liefde, emotie en vriendelijkheid, als door trauma, pijn en beledigingen (om maar iets te noemen) wordt gevormd. De auteurs benadrukken dat de onderzoeksresultaten die ze in dit boek presenteren slechts het topje van de ijsberg zijn. ‘Maar’, zo zeggen ze, ‘dat betekent niet dat wat we nu weten niet zonder consequenties zou zijn. De ontdekkingen die wij rapporteren zijn verifieerbaar. De lessen die we trekken uit de feiten die we presenteren, zijn praktisch, omdat ze laten zien op welke manier mensen in elkaar zitten. De aanbevelingen voor gedrag zijn realistisch en redelijk, omdat ze gebaseerd zijn op betrouwbare informatie over hoe we het best functioneren.’ Alle in deze artikelserie beschreven ingewikkelde processen en interacties van neurochemische stoffen zijn erop gericht om een langdurige monogame relatie te bewerken en die te versterken. Alleen zo wordt de gezinsstructuur (die zo cruciaal is voor iemands leven!) gesteund en verdiept.

KOORDEN VAN LIEFDE
huwelijk_trouw_liefde_verliefd.pixabayDe Bijbel begint met een huwelijk en eindigt ermee. Eva werd aan Adam tot vrouw gegeven en in het laatste Bijbelboek gaat het over de bruiloft van het Lam. Ook vindt het eerste wonder dat de Heere Jezus verricht op een huwelijksfeest plaats. En in de Efezebrief is het huwelijk van man en vrouw verweven met het huwelijk van Christus en de gemeente. Waarom zou God het huwelijk zo’n belangrijke plaats hebben gegeven?

In de Bijbel staat vier keer de tekst: ‘Daarom zal een mens zijn vader en moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot een vlees zijn.’ God spreekt het uit na de schepping van de mens, de Heere Jezus haalt het aan als Hij onderwijst over echtscheiding en geeft daarbij scherp de grenzen aan. Ook de apostel Paulus haalt dezelfde tekst aan als hierover vragen komen van de gemeenten uit de heidenen.

Letterlijk
Nieuwe onderzoeken uit de neurowetenschap onderschrijven dat, bij nadere bestudering, de Bijbel méér letterlijk kan worden genomen dan soms wordt gedacht. In deze artikelserie worden die onderzoeken beschreven.

Uit liefde
Gods Woord geeft aan dat het doel van onderzoeken is: het verstaan en doorzien van Gods eeuwige Kracht en goddelijkheid (Romeinen 1:20). Dit mag je ook zien in het geheimenis van het huwelijk. Het mag je doen beseffen dat je als mens ‘niet te verontschuldigen’ bent (Romeinen 1:20). Het mag je temeer doen verlangen naar de ontmoeting met je Heere en Bruidegom. Met sterkere banden dan (biologische) liefdeskoorden heeft God je Zijn liefdesverklaring gegeven: een volmaakte overgave, uit liefde geboren.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Weet Magazine

Written by

Dit artikel is met toestemming overgenomen van Weet-Magazine. Regelmatig wisselen we artikelen uit met het tijdschrift Weet Magazine. Abonnee worden? Klik dan hier.

1 Comment

Lezer

Een interessant artikel, waarbij ik mij afvraag of we in onze cultuur niet erg ver van de bijbelse (Joodse) wijze van huwen afgedwaald zijn. Ik ben vooralsnog geen voorstander van uithuwelijken, maar in de bijbel komen meerdere gevallen voor van aan de ander ten huwelijk gegeven worden. Soms werd iemand erop uitgestuurd om ver weg een passende partij te vinden om deze ten huwelijk aan de ander te gegeven. Sociale en economische motieven lagen hier duidelijk aan ten grondslag. Gelukkig staat er dan ook wel bij ‘en zij kregen elkaar lief’. Dat was pas na het huwelijk en naar ik aanneem ook na het met elkaar bedrijven van seksuele gemeenschap. Toch was het ook toen al geen garantie dat het huwelijk tot aan de dood in monogamie voortgezet zou worden. Daarnaast kende men het zwagerhuwelijk. Hier was helemaal geen sprake van liefde, maar bovenal van een sociale daad, ja zelfs een verplichting, met oog op het levensonderhoud nu en in de toekomst. Hoe zou dat dan gezeten hebben?
Tot slot zie ik een wezenlijk probleem in veel huwelijk als de echtgenoten niet los komen van het ouderlijk huis. Niet voor niets staat er in de bijbel dat de gehuwden hun vader en moeder zullen verlaten. Dat wil niet zeggen dat je nooit geen contact meer mocht hebben, maar wel dat er een gezonde afstand tussen beide huishoudens gehouden moest worden. Tegenwoordig zie je veel gezinnen waar de moeder of vader van één van de huwelijkspartners een forse vinger in de pap hebben in het gezin van de kinderen en schoonkinderen. Hierdoor worden veel huwelijken niet zelfstandig en volwassen. Misschien valt er best nog wel het een en ander te leren van de oude manier van met elkaar in contact komen en samen verder gaan. Zou dit er toe kunnen leiden dat er minder kans op ontrouw ontstaat? Wellicht dat de hedendaagse media er ook wel debet aan zijn dat er gemakkelijker toegegeven wordt aan verleidingen. Alles moet maar kunnen. En haal het niet in je hoofd om er iets van te vinden en dit te ventileren.

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over