De maan is bezaaid met kraters, die het gevolg zijn van inslagen. Recent verscheen er een artikel in Nature waarin staat dat het aantal kraters dat per jaar gevormd wordt een derde hoger is dan gedacht. Wat wil dat zeggen?1 full-moon-415501_1280-pixabay

Meer inslagen op de maan betekent meer binnenkomend materiaal op de maan. Bij meteoroïden (brokken steen die meestal afkomstig zijn van kometen) is het zo dat het aantal ingeslagen exemplaren exponentieel toeneemt naarmate het formaat kleiner is. Anders gezegd: dat betekent dat er maar een paar hele grote zijn, en heel veel kleintjes. Die kleinere brengen ook stof en puin met zich mee als ze op de maan neerkomen. De onderzoeksresultaten die in het Nature-artikel beschreven zijn hebben dan ook gevolgen voor een oud creationistisch argument, het zogenaamde maanstofargument.2

In het kort zetten we op een rijtje wat nu precies het punt is:
– Voordat er maanlandingen waren dachten wetenschappers dat er een dikke stoflaag op de maan zou liggen, misschien zelfs wel honderden meters dik, en daar zouden de maanlanders mogelijk in weg kunnen zakken. Dat had men berekend uitgaande van een oude maan en de hoeveelheid inkomend ruimtestof van bijvoorbeeld kometen.
– Creationisten voorspelden echter, op basis van de jonge leeftijd van de maan, dat er maar een dun laagje stof op de maan zou liggen.
– Al voordat de eerste stappen op de maan werden gezet had NASA de dikte van de stoflaag herberekend op slechts een paar centimeter.
– Om die reden kunnen creationisten dit ‘maanstofargument’ maar beter niet meer gebruiken.
– Maar nu blijkt dus dat er meer inslagen op de maan zijn dan gedacht, en dat er dus ook meer ruimtestof neerkomt.
– Mogelijk moeten de berekeningen dan ook worden aangepast aan deze nieuwe gegevens, waardoor het maanstofargument weer geldig wordt.

Het is nog te vroeg om het maanstofargument helemaal uit de kast te halen, maar onderzoek als dit blaast de redenering wel nieuw leven in. Wordt vervolgd!

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website van Weet-Magazine. Het originele artikel is hier te vinden.

Voetnoten

  1. http://www.space.com/34372-new-moon-craters-appearing-faster-than-thought.html
  2. https://www.weet-magazine.nl/wp-content/uploads/2015/12/Weet-29-Armstrongs-vlag-ging-moeilijk-de-bodem-in.pdf

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Weet Magazine

Written by

Dit artikel is met toestemming overgenomen van Weet-Magazine. Regelmatig wisselen we artikelen uit met het tijdschrift Weet Magazine. Abonnee worden? Klik dan hier.

6 Comments

Stef Heerema

Net als kraters op aarde het gevolg zijn van vulkanen kunnen ook kraters op de maan het gevolg zijn van vulkanen. Ze zijn meestal keurig rond. De kans dat een meteoriet inslag precies loodrecht is, is verwaarloosbaar. Die slaan in onder een hoek en leiden dus meestal tot ellipsvormige beschadigingen van het oppervlak. Alle reden dus om theorieën gebaseerd op inslagen niet klakkeloos aan te nemen. De Bijbelse overlevering spreekt ook nergens over meteoriet inslagen in het verleden. Wel dat er in de eindtijd sterren op aarde zullen vallen. We gaan dus nog wat beleven.

Reply
Peter

“De Bijbelse overlevering spreekt ook nergens over meteoriet inslagen in het verleden”

Dat laat zien dat de Bijbelse overlevering heel beperkt is in tijd (van hoogstens 1800 BC tot 400 BC) en ruimte (200 bij 300 km), en toen daar waren er geen (grote) meteoriet inslagen. Er zijn grote meteoriet kraters bekend. Dichtbij is de Nördlinger Ries: https://nl.wikipedia.org/wiki/N%C3%B6rdlinger_Ries De maan heeft geen vulkanen: https://www.scientias.nl/daarom-heeft-de-maan-geen-vulkanen/

Radagast

Lang niet alle kraters op aarde zijn afkomstig van vulkanen. Neem bijvoorbeeld de Chicxulubkrater. Dit is geen krater met lava, opgebouwd uit verschillende eruptielagen. Nee, in de krater vinden we sporen van intense druk en hitte, o.a. geshockte kwartskristallen. Rondom de krater vinden we ejecta, zoals tektieten. Er zijn ook nog andere aanwijzingen dat het gaat om een meteorietinslag, zoals een iridiumlaagje en tsunami-afzettingen in Haïti.

Reply
Hetty Dolman

“-Al voordat de eerste stappen op de maan werden gezet had NASA de dikte van de stoflaag herberekend op slechts een paar centimeter. – Om die reden kunnen creationisten dit ‘maanstofargument’ maar beter niet meer gebruiken.”

[De auteur] verstrekt totaal verkeerde informatie. De eerste stappen op de maan werden gezet in 1996, Apollo 11. Het eerste maanstof argument werd door creationisten pas aangevoerd in 1971 door Harold Slusher. De volgende 30 jaar is het maanstof argument nog volop gebruikt door creationisten (bijv. Ken[t] Hovind)

Reply
Hetty Dolman

Geachte heer van Meerten, hartelijk dank voor de correctie van mijn schrijffout. In 1969 werden de eerste stappen op de maan gezet en in 1971, dus enige tijd daarna, werd het maanstof argument voor het eerst gebruikt. Historische correctheid is inderdaad van groot belang.

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over