Moderne sedimentologie

by | jan 9, 2017 | Geologie, Onderwijs

De moderne sedimentologie bevestigt dat de kenmerken van sedimentlagen, die zichtbaar en voor onderzoek toegankelijk zijn, wijzen op korte en intensieve afzettingen. Op basis van de waargenomen structuren der sedimenten (cross-bedding/gesorteerde lagen) kunnen tijdsperioden van honderden miljoenen jaren moeilijk bevestigd worden. Ook bij de interpretatie van de dunste lagen vindt een verandering van denkwijze plaats. In veel gevallen spreekt men tegenwoordig van dag- in plaats van jaarlagen.

ein_avdat-wikipedia

Op 24 mei 2002 debatteerde men aan de  Solomon Int. University in Kiev (Oekraïne) al voor de tweede keer over de vraag: “Zijn macro-evolutie en geleidelijke evolutie feiten?” Tien verschillende sprekers hebben over dit onderwerp hun mening gegeven. Speciaal viel daarbij op de geoloog A.V. Lalomov, directeur van het geologisch onderzoekslaboratorium ARCTUR in Moskou, die zonder omwegen een “KorteTijdGeologie” heeft verdedigd.

Naar zijn mening bevestigt de moderne sedimentologie, dat de werkelijke kentekenen van de sedimentlagen, die zichtbaar en voor onderzoek toegankelijk zijn (in tegenstelling tot de hiaten tussen de lagen, welke niets waarneembaars of onderzoekbaars kunnen bieden), korte en intensieve afzettingen tonen.1

Interessant is, dat in de afgelopen jaren vooral Russische wetenschappers (primair op zoek naar grondstoffen) in toenemende mate aan het model van een miljarden oude aarde beginnen te twijfelen. Des te opvallend, omdat de toenmalige Sovjet-Unie een bolwerk was van atheïstisch en evolutionistisch denken.

Cross-bedding (schuin afgezette sedimentlagen)

De structuren van neergeslagen sedimenten geven inzicht over de snelheid, waarmee zij neergeslagen zijn. Cross-bedding ontstaat onder snel stromend water, ongeacht de grootte van de oppervlakken. Hoe meer water in dit proces betrokken is, des te dikker worden de daarbij ontstane lagen. Zulke schuine afzettingen ziet men met een dikte van enkele centimeters tot wel 20 meter. Een groot deel van de wereldwijde sedimentlagen is schuin afgezet.

ein-avdat-schlucht-wikipedia

Gesorteerde lagen

Gesorteerde lagen bevatten in het onderste gedeelte grof materiaal, dat dan naar boven steeds fijner wordt. Gesorteerde lagen moeten binnen uren, dagen en weken zijn ontstaan. Zij ontstaan gedurende het wegebben van een overstroming, waarbij de watersnelheid geleidelijk vermindert.  Grof materiaal wordt bij een hoge watersnelheid getransporteerd en neergeslagen, fijn materiaal bij een lagere snelheid. Een groot deel van de wereldwijde sedimenten zijn gesorteerde lagen.

Afzettingen van zeer dunne lagen

Het nauwelijks millimetersdikke “papierleisteen” in het Onder-Perm van de Saarpfalz kan volgens nieuw inzicht aangeduid worden als licht silt en donkere klei met organische substantie, dat dagelijks werd gevormd. Stofdeeltjes werden dagelijks weggespoeld en sedimenteerden tot gesorteerd silt.2

Ontbrekende pauzes in de neerslagen

Voor de  Schmiedefeld formatie (Ordovicium van Thüringen) bijvoorbeeld, wordt een ontstaanstijd van 20 miljoen jaar aangegeven.3 Er zijn echter bij deze formatie geen langere pauzes in de afzettingen te onderkennen, maar aanwijzingen voor een continue, zelfs relatief snelle sedimentatie.

Snelle sedimentatie (hoge bezinkingssnelheid) in combinatie met een geringe totale dikte leiden tot een nauwelijks oplosbare tegenstrijdigheid voor het idee van een lange vormingstijd. Het totaalbeeld spreekt voor een ontstaansduur van enkele honderden jaren, in plaats van miljoenen jaren.4

Voetnoten

  1. Alexander Lalomov et al., Soviet scientists and academics debate Creation-evolution issue, Technical Journal 17/1, 2003, p. 67-69.
  2. Andreas Schäfer, Klastische Sedimente, München, 2005, p. 171f.
  3. M. Menning & Deutsche Stratigraphische Kommission, Stratigraphische Tabelle von Deutschland 2002, Potsdam, 2002.
  4. J. Ellenberg, Die Bildung oolithischer Eisenerze im thüringischen Ordovizium, Geowiss. Mitt. v. Thüringen, Beiheft 9, 2000, p. 57-82.
M
"

Artikelen

Artikelen