Naturalistisch wereldbeeld

by | okt 30, 2017 | Filosofie, Onderwijs

Met behulp van de evolutie-, oersoep- en oerknaltheorie probeert men, de wereld op zuiver natuurlijke wijze te verklaren. Natuur en natuurlijk zijn echter zeer flexibele woorden. Bij een nauwkeuriger onderzoek mislukt de scheiding tussen het “natuurlijke” en het “bovennatuurlijke”.

Veel wetenschappers bedoelen met het begrip “natuurlijk”  in de eerste plaats slechts één enkele betekenis, die echter in de praktijk verschillend wordt toegepast. De natuur wordt allereerst tot een universum van deeltjes en krachten beperkt. Hiervan uitgesloten zijn goden, engelen en alle andere “bijgelovige” objecten. Daarna echter maakt men een ommekeer en gebruikt begrippen voor rationaliteit en moraal, die niet tot deeltjes en krachten gereduceerd kunnen worden.

Overdenk de volgende niet-natuurkundige grootheden, die in de wetenschappelijke literatuur gebruikt worden: Krachten, die op afstand werken, singulariteit, oneindigheid, bewustzijn, verstand, buitenaardse intelligentie, placebo-effect, niet waarneembare fenomenen zoals het binnenste van sterren, donkere materie, donkere energie, quarks, superstrings, de oerknal en het ontstaan van leven. Enige wetenschappers bedenken zelfs parallelle universums of een oneindig multiversum. Hoe natuurlijk is dat alles?1

En we werken met talrijke begrippen zoals: Informatie, wiskunde, de wetten van de logica, filosofie, geschiedenis, verstand, de wetenschappelijke methode, rationaliteit, classificatie, causaliteit, inductie, objectiviteit. De wetenschap zelf is een begrip.

Andere niet-fysische begrippen zijn: De morele categorieën zoals waarheid, eerlijkheid, ethiek, integriteit en gerechtigheid, die tijdloos en universeel zijn en die zich beroepen op absolute waarden. De wetenschap is van veel zaken afhankelijk, die zich niet met deeltjes en krachten laten uitleggen.

Het wetenschappelijk tijdschrift Nature schrijft, dat de wetenschap aan de waarheid moet vasthouden, ook dan, wanneer zij onaangenaam of pijnlijk is. “Het geloof van de meeste mensen neigt ertoe, het eigenbelang te versterken. In deze onnatuurlijkheid ligt de grote kracht van de wetenschap”.2

De wiskundige en logicus Kurt Gödel kon aantonen, dat de wiskunde zichzelf niet kan valideren. De natuurkundige David Wolpert heeft dit onlangs voor elke wetenschappelijke argumentatie uitgebreid. Volgens de natuurkundige Philippe M. Binder kon Wolpert bewijzen, dat “het gehele fysische universum niet volledig door één enkel systeem van afgeleiden, dat daarbinnen bestaat, kan worden begrepen”.3 Daarom kan zich het naturalistische wereldbeeld, tegen de wens van vele van zijn aanhangers, niet uit zichzelf en in zichzelf valideren.

Voetnoten

  1. David F. Coppedge, Acts and Facts 38/4, April 2009, p. 19.
  2. Nature, Editorial, Humanity and Evolution: Charles Darwin´s thinking about the natural world was profoundly influenced by his revulsion for slavery, Nature 457, 12 Februari 2009, p. 763-764.
  3. Philippe M. Binder, Philosophy of science: Theories of almost everything, Nature 455, 16 Oktober 2008, p. 884-885.
M
"

Artikelen

Artikelen