Neanderthaler en Australopithecinen

by | mrt 26, 2018 | Antropologie, Onderwijs, Paleontologie

De afstamming van de mensen uit aapachtige voorouders is nog altijd niet bewezen. Van de fantasievol getekende tussenvormen (aap wordt tot rechtop lopende mens), die ons in de media steeds weer gepresenteerd worden, werd tot op de dag van vandaag geen enkel onomstreden exemplaar gevonden. De beroemde oermens, waarvan reeds talrijke exemplaren zijn opgegraven, is de Neanderthaler. De Neanderthaler was echter geenszins primitief. Juist integendeel. Hij had gemiddeld een grotere hersencapaciteit dan de moderne mens. Hoewel het omstreden is, of en hoe de moderne mens met de Neanderthaler verwant zou kunnen zijn, toch lijkt opgehelderd te zijn, dat hij als schakel tussen aap en mens definitief niet in aanmerking komt. De tegenwoordig algemeen erkende hypothese is, dat de Neanderthaler, de chimpansee en ook de moderne mens gemeenschappelijke voorouders hebben. Van deze hypothetische voorouders ontbreekt nog altijd elk spoor. Ook de Australopithecinen schijnen niet in aanmerking te komen.

De uitgestorven mensenaapsoort Australopithecus en enkele vergelijkbare soorten (als “Australopithecinen” samengevat) worden volgens de evolutietheorie als mogelijke voorouders van de mensen overwogen. Al deze soorten bezitten echter kentekenen, die niet bij een overgangsvorm passen. Dit geldt ook voor de pas kort geleden ontdekte soorten Orrorin, Kenyanthropus en Sahelanthropus.

Het is niet mogelijk de bekende fossielen correct in te delen in een onbetwiste reeks tot aan de mens. Bij elke soort komen kenmerken voor, die de huidige stamboom voorstellingen weerspreken. De Australopithecinen laten zich noch als schakel tussen aapachtige soorten en de Neanderthaler noch als voorouders van de moderne mens indelen.1

Conclusie

Het is niet voldoende, aparte kentekenen te benadrukken, die voor een schakel van Australopithecus (of andere soorten) tussen mensapen en mensen pleiten. Veeleer is het totale kenmerken spectrum van belang. Want bij de hypothetische macro-evolutie moeten niet afzonderlijke eigenschappen, maar hele soorten zich ontwikkelen. Wil een verklaring tot overgangsvorm geloofwaardig zijn, dan moet het kenmerken spectrum als geheel op z’n minst ongeveer bij een schakel passen. Bij Australopithecus is dat beslist niet het geval.

Op basis van het totale unieke kenmerken spectrum kunnen de Australopithecinen als zelfstandig uitgestorven basissoort, die niet in een afstammingsrelatie met de mens staat, worden beschouwd.

Ramapithecus, die eens als de eerste mensachtige en vroegere voorouder van de mens behandeld werd, tekent zich tegenwoordig eerder af als familie van de Aziatische mensaap orang-oetan.2

Voetnoten

  1. Sigrid Hartwig-Scherer, 18.06.2007, http://www.genesisnet.info/?Sprache=de&Artikel=43622&l=1
  2. Sigrid Hartwig-Scherer, Ramapithecus, Vorfahr des Menschen?, Zeitjournal-Verlag, 1989, p. 47
M
"

Artikelen

Artikelen