Nederland is niet alleen bekend vanwege de kaas en bloemen maar ook doordat we de langste mensen op aarde ‘leveren’. Met een gemiddelde van 1,84 meter torent de Nederlandse man boven andere mannen uit. Maar de reputatie van de reus wankelt. De Nederlander groeit niet meer. Bovendien kun je je afvragen of Nederlanders inderdaad wel zo buitensporig lang zijn. Historische aanwijzingen maken het aannemelijk dat de Goliaths van vroeger pas écht grote jongens waren.

Dingen die sterk afwijken van wat je gewend bent, geloof je niet snel. Vaak ben je ergens pas van overtuigd als je het eerst met eigen ogen hebt gezien of uit betrouwbare bron hebt gehoord. Zo zul je waarschijnlijk minder vreemd opkijken als iemand stelt dat er dwergvolken op aarde leven, waarvan de mannen niet langer worden dan anderhalve meter. Je kunt het immers zelf opzoeken op internet. De online versie van de Encyclopaedia Britannica meldt dat de mannelijke leden van de pygmeeën niet groter worden dan anderhalve meter.

HEBBEN NEDERLANDERS HUN LANGSTE TIJD GEHAD?
Het valt niet te ontkennen: de groeispurt die veel Nederlanders de afgelopen halve eeuw maakten is op zijn minst opmerkelijk. De gemiddelde lengte van de volwassen Nederlandse man steeg van 1,75 meter in 1955 naar 1,84 meter in 1997. Maar daarna volgde de groeigrafiek jarenlang een horizontale lijn. De Nederlanders groeiden niet meer.

En daarmee volgden zij een trend die al eerder onder de scandinaviërs waarneembaar was; zij volgden de nederlanders lange tijd op de voet als het gaat om lichaamslengte, maar de laatste twintig jaar zit ook bij hen de klad erin. de opmerkelijke groeispurt van de nederlanders werd altijd toegeschreven aan de verbetering van gezondheids- en hygiëneomstandigheden. Het lijkt er nu op dat het plafond is bereikt; alsof er genetisch gezien niet meer uit te ‘persen’ valt dan dit.

Oorzaken

In 2010 maakte TNO de resultaten bekend van de Landelijke Groeistudie, die toen voor de vijfde keer sinds 1955 werd gehouden. Zo’n 20.000 kinderen waren twee jaar lang gevolgd. Kinderen tussen de nul en negentien jaar. Ze werden gewogen en gemeten, in de lengte en in de breedte. En wat bleek? De kinderen werden niet langer, wel dikker. Een verschijnsel dat volgens de onderzoekers te wijten is aan een ongezondere leefstijl, minder bewegen en vetter eten. Er zijn onderzoekers die vrezen dat overgewicht de oorzaak is van de groeistop, maar volgens Boudewijn Bakker, onderzoeker van de Landelijke Groeistudie, zijn daar niet zo veel aanwijzingen voor. Toch vindt hij het wel iets waar naar gekeken moet worden om uit te sluiten dat de groeistop inderdaad door overgewicht wordt veroorzaakt. In deze groeimeting zijn ook Turkse en Marokkaanse Nederlanders onderzocht. Die groeien nog wel. Mannen zijn gemiddeld 3 centimeter groter dan dertien jaar geleden en vrouwen 2 centimeter.

Lange ouders

Duidelijk is dat erfelijkheid een belangrijke factor is bij lengtegroei. Als een kind lange ouders heeft is de kans groot dat het zelf ook lang wordt. Volgens prof. dr. Stenvert drop, kinderendocrinoloog in het Erasmus Medisch Centrum, wordt de lengte van de mens zelfs voor 75 procent(!) bepaald door de lengte van zijn ouders. Het ziet er dus naar uit dat Nederlanders een specifieke ‘genenpoel’ hebben met daarin de genetische informatie die het toelaat om een aanzienlijke gemiddelde lengte te bereiken. In de afgelopen anderhalve eeuw zijn de omstandigheden voor groei alleen maar verbeterd (goede voeding, medicijnen en een verbeterde hygiëne) waardoor we een maximale lengte bereikten.

Ooggetuigen

Maar wat als iemand stelt dat er reuzenvolken waren op aarde? Op het eerste gezicht lijkt het misschien dubieus, maar als je in oude geschriften duikt – waarvan er trouwens heel wat online te raadplegen zijn! – dan zul je merken dat er veel materiaal is dat deze stelling onderbouwt. Er zijn gegevens die erop wijzen dat reuzenvolken pas enkele eeuwen geleden zijn uitgestorven. We hebben het dan over volken waarvan de mannen een lengte tussen de tweeënhalf en drie meter bereikten. Meerdere ooggetuigenverklaringen uit de periode 1500 tot 1750 zijn hierover op schrift gesteld. Deze ooggetuigen meldden dat in Patagonië, het uiterste zuiden van Zuid-Amerika, zeer grote indianen woonden van wel drie meter lang.

ONVERMINDERDE GROEI
Ook vandaag de dag treden er stoornissen op die reuzengroei veroorzaken. Te denken valt aan acromegalie.

Als deze hormonale stoornis zich bij jonge mensen tijdens hun groei openbaart, treedt er reuzengroei op tot soms wel tweeënhalve meter lang. In extreme gevallen worden mensen nóg langer. De grootste man in de afgelopen honderd jaar, zoals vastgelegd in het Guinness Book of Records, was de Amerikaan Robert Wadlow. Zijn kruin reikte tot een ongelooflijke hoogte van 2,72 meter. Tot op het moment van zijn sterven – Wadlow werd slechts 22 jaar – ging het groeiproces onverminderd door. De onverminderde productie van een groeihormoon was daar de oorzaak van.

De eerste die hierover schrijft is de Italiaan Antonio Pigafetta in zijn Relazione del Primo Viaggio Intorno al
Mondo (Verslag van de eerste reis rond de wereld). Pigafetta voer, enkele decennia na de ontdekking van Zuid-Amerika door Columbus, mee met ontdekkingsreiziger Ferdinand Magellaan. Het werd uiteindelijk een reis om de wereld, waarbij ook een bezoek werd gebracht aan Patagonië. Daarover schrijft Pigafetta het volgende:

‘op een dag zagen we plotseling een naakte man van reusachtig formaat. Hij liep langs de kustlijn dicht bij de haven en zong en danste terwijl hij zand op zijn hoofd gooide. de kapitein-generaal zond een van onze mannen naar de reus. deze man moest dezelfde handelingen verrichten als de reus in de hoop dat hij dit als een vredesteken zou zien. nadat hij dat gedaan had, nam de man de reus mee naar een eilandje waar de kapitein-generaal wachtte. Toen de reus bij ons en de kapitein-generaal aankwam, maakte hij gebaren met een vinger opwaarts. Hij meende dat wij uit de hemel gekomen waren. de man was zo groot dat wij enkel tot aan zijn taille kwamen, en hij was goed geproportioneerd. zijn gezicht was groot en rood geverfd, en zijn ogen waren geel geverfd.’

In de dagen die volgden trof het reisgezelschap meerdere Patagonische reuzen, waarvan sommigen zelfs nog groter waren dan de eerste.

Ook Thomas Cavendish, die zo’n zeventig jaar na Ferdinand Magellaan eveneens de wereld omvoer, ontmoette de imposante inheemse bevolking in patagonië. Harris beschrijft de reis van Cavendish als volgt:

‘Terwijl zij uit Kaap frio in Brazilië voeren, kwamen zij aan bij de kust van amerika (…) ze voeren tot aan Port desire (…) Hier verwondden de ilden twee van de reizigers met hun pijlen, die gemaakt waren van riet en vuursteen. Het waren wilde schepsels, en, zo leek het, van een reusachtig ras. Hun voeten hadden een lengte van 45 centimeter, wat betekent dat hun lichaamslengte, als we van normale proporties uitgaan, ongeveer 2,30 meter moet zijn geweest.’

Het lijkt er dus op dat Cavendish de reusachtige bewoners van afstand heeft gezien en niet zo dichtbij als Pigafetta. Wel had hij de mogelijkheid om een voetafdruk op te meten en te vergelijken met die van de West-Europeaan.

LAG HET AAN GOLIATHS GENEN?
Van het reuzenvolk uit Gat waartoe Goliath behoorde, wordt een genetische opvallendheid genoemd. Zij zouden zes vingers aan iedere hand en zes tenen aan iedere voet hebben gehad.

2 Samuel 21:20-22 zegt: ’Nog was er ook een krijg te Gath; en er was een zeer lang man, die zes vingeren had aan zijn handen, en zes tenen aan zijn voeten, vier en twintig in getal, en deze was ook aan Rafa geboren. En hij hoonde Israël; maar Jonathan, de zoon van Simea, Davids broeder, sloeg hem. Deze vier waren aan Rafa geboren te Gath; en zij vielen door de hand van David, en door de hand zijner knechten.’ Deze bijzondere eigenschap versterkt het idee dat de reuzenvolken een afwijkende genetica bezaten. Het verkrijgen van zes vingers en tenen is namelijk ook vandaag de dag een bekende genetische opvallendheid, genaamd polydactylie. Door een duplicatie in een specifiek gen wordt een kind geboren met zes vingers per hand en zes tenen per voet.

Er is meer…

Het stopt niet met deze twee beschrijvingen. In 1578 beschreef Francis Fletcher, een aalmoezenier die in dienst was van de bekende Engelse ontdekkingsreiziger Francis Drake, gedetailleerd over zijn ontmoeting met de grote bewoners van Patagonië:

‘Toen wij langs de kust voeren namen we waar dat het vasteland van de zilverrivier (red.: Río de la Plata) en de straat Magellaan geheel en al bewoond wordt door de reuzen, (…) want overal waar wij aan land gingen ontmoetten wij hen in groten getale. En op de 47-ste graad, ten zuiden van de lijn, maakte de vloot een stop om de arriverende schepen op te wachten, (…) en de Generaal ging met sommigen van zijn gezelschap aan land, waar de reusachtige mannen en vrouwen met hun kinderen zich met hen onderhielden, en toonden dat ze ongevaarlijk waren. Ze stonden zelfs klaar om ons enig goed en plezier te doen; ja, zij toonden ons meer vriendelijkheid dan vele christenen gedaan zouden hebben.’

Ook Nederlanders hebben de reuzen destijds gezien. In 1615 beschreef admiraal Spilbergen, de leider van een Nederlandse expeditie, dat hij een man van gigantische afmeting zag, die de heuvels opklom om hen in de gaten te houden. Waarschijnlijk zag hij een Telhuelcheindiaan.

Het feit dat Patagonië bewoond werd door reuzen was enkele eeuwen geleden zo geaccepteerd dat op veel oude landkaarten Patagonië werd aangeduid als ‘regio gigantum’ (gebied van reuzen). Daarbij zat vaak een afbeelding van langharige, zeer lange indianen die kleinere Europeanen ontmoetten.

Kritiek

Aan het eind van de achttiende eeuw kwamen er steeds meer geluiden dat de reuzen nooit zouden hebben bestaan. Dit baseert men op de verslaglegging van John Byron, die na een reis rond de wereld in 1766 Londen binnen voer. De geruchten gingen dat ook hij Patagonische reuzen had gezien, maar dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn. Byron had wel mensen ontmoet in Patagonië, maar de langste van hen was een kleine twee meter, meldt zijn verslag. De indianenstam waar Byron contact mee had, was waarschijnlijk de Tehuelche-stam, die in 1879 werd uitgeroeid door generaal Julio Argentino Roca. Ook deze Tehuelche stonden erom bekend opmerkelijk lang te zijn, hoewel ze dus niet langer dan twee meter zouden zijn geweest. maar wie zegt dat de reusachtige indianen die pigafetta, cavendish en Fletcher drie eeuwen eerder beschreven tot dezelfde stam behoorden als de tehuelches die byron ontmoette? Kan het lot dat de ‘felle, sterke mensen’ (wat ‘tehuelche’ betekent) niet hetzelfde zijn geweest als het lot van hun reusachtigere buren een paar eeuwen eerder? Zijn ze uitgemoord? Of stierven ze door ziekten die Europeanen meebrachten? Wie zal het zeggen… Je kunt ervoor kiezen om de ooggetuigenverslagen van Pigafetta en anderen af te doen als nonsens. Aan de andere kant moet je je dan wel realiseren dat je daarmee zegt dat deze mensen opzettelijk logen over wat ze destijds in Patagonië zagen. Dat is het spanningsveld.

LANG, LANGER, LANGST!
Al in de tijd van de Grieken werden er reuzen gevonden. Ook in de bijbel wordt over reuzen gesproken. Waren dat unieke gevallen? Of is er meer aan de hand?

Niet alleen vanaf 1500 meldden ooggetuigen dat er reuzenvolken waren op aarde. Ook als je verder teruggaat in de tijd kom je meldingen tegen. Zo beschreef de Griekse schrijver en geograaf Pausanias hoe hij het skelet van een reus had gezien op een eiland in Lydia, het hedendaagse Turkije. Daarnaast vermeldt hij hoe in een tombe in de stad Milete het skelet van de reus Asterius lag. Herodotus, de vader van de geschiedschrijving, noemt in het eerste boek van zijn historiën een opmerkelijke vondst: een grafkist van zeven ellen, gevonden in de stad Tegea in het oude Griekenland. Vroeger was de lengtemaat ‘el’ niet overal hetzelfde, maar zelfs als je uitgaat van de kleinste afmeting – omgerekend 46 centimeter – dan zou de grafkist waarover Herodotus schrijft nog 3,20 meter lang zijn. Een smid, die de kist vond toen hij een put groef, opende het en vond tot zijn verbazing een skelet met dezelfde lengte als de kist. Hij mat het skelet en sloot daarna de kist weer.

Refaïeten en Enakieten waren de vondsten van de Griekse smid en geograaf uitzonderingsgevallen? Toevallig twee mensen die als gevolg van een aandoening die Acromegalie heet veel groter werden dan hun volksgenoten? dat kan. er zijn echter nog vele andere bronnen. Talloze overleveringen maken melding van het bestaan van reuzenvolken. De bijbel noemt ook het bestaan van volken met uitzonderlijk lange mensen: de Refaïeten en de Enakieten, nakomelingen van Rafa en Anak, die tot ongeveer een millennium voor onze jaartelling in het Midden-Oosten leefden. Het volk Israël kreeg meermaals met deze gewelddadige en sterke volken te maken. De reus goliath was bijvoorbeeld zo’n Refaïet. Een ander bekend voorbeeld is de geschiedenis rondom de verspieders die waren uitgezonden om het land Kanaän te bespioneren. Zij kwamen bang en verslagen terug, en zeiden: ‘Wij hebben ook daar de reuzen gezien, en de kinderen van Enak, van de reuzen; en wij waren als sprinkhanen in onze ogen, alzo waren wij ook in hun ogen’ (numeri 13:33). de enakieten waren volgens de bijbel een volk dat berucht was vanwege hun uitzonderlijke lichaamslengte en kracht. het was een volk waarover men zei: ‘wie zou bestaan voor het aangezicht der kinderen van Enak?’ (Deuteronomium 9:2). Daarnaast vermeldt de bijbel dat de Refaïeten in Ammon ook wel Zamzummieten werden genoemd, en dat er ook een volk genaamd de Emieten leefde, die even lang waren als de Enakieten en Refaïeten. De Emieten werden daarom ook voor Refaïeten aangezien (Deuteronomium 2: 10, 18-20). Ook de Egyptenaren kenden de Enakitische reuzen en waren bang voor hen. De Enakieten worden meermaals genoemd in Egyptische vervloekingsteksten. De Egyptenaren schreven de namen van gevreesde vijanden op poppen van klei, die na het bakken in stukken werden gegooid. Op deze vervloekingsteksten zijn meerdere malen het volk van Iy’anaq terug te zien, die woonden in het gebied van Kanaän.

Wat heb ik eraan?

Stel nu eens dat je ervan overtuigd bent geraakt dat reuzenvolken inderdaad hebben bestaan. Wat kun je dan met die kennis? Het biedt in elk geval een hele andere blik op het verleden. Ook kun je met die kennis verklaringen bedenken voor mysteries als aanwezigheid van enorme bouwwerken in het Midden-Oosten, zoals de ruïnes in Baalbek (Libanon). Zij bestaan uit de grootste stenen die ooit voor een bouwwerk zijn gebruikt. De steenblokken zijn zó enorm dat het gewicht van sommige wordt geschat op 400 ton! Frappant is dat deze blokken kaarsrecht zijn en met grote perfectie zijn afgewerkt. Ook zijn ze met zulk een nauwkeurigheid opgestapeld dat het niet mogelijk is ook maar een velletje papier tussen de naden te krijgen. Geen enkele geleerde kan met zekerheid zeggen hoe deze bouwwerken zijn gemaakt, en door wie. Maar een aanknopingspunt is er wel. De plaatselijke Arabische traditie zegt dat de bouwwerken na de vloed werden gebouwd door een ras van reuzen. Op een oud Arabisch manuscript dat in Baalbek gevonden is staat: ‘… na de vloed, toen nimrod regeerde over Libanon, zond hij reuzen om de vesting van Baalbek te herbouwen, dat zijn naam kreeg ter ere van Baal.’ een interessant feit. Koppel dit eens aan de feiten die eerder in dit artikel zijn genoemd en het leidt tot de vraag: is het mogelijk dat nimrod duizenden jaren geleden de sterke reuzenvolken tempels liet bouwen ter ere van de cultus die hij instelde rondom baal of bel? onderzoekers die met zo’n bril hun werk doen zouden wel eens tot hele verrassende, nieuwe inzichten kunnen komen.

WORDT VERVOLGD
Over dit onderwerp is nog lang niet alles gezegd. Veel vragen blijven onbeantwoord. Zeker ook als andere feiten voor het voetlicht komen.

Op de website www.s8int.com/giants1.html kun je heel wat zaken terugvinden die niet in dit artikel zijn genoemd. De wetenschappelijke onderbouwing miste en daarom zijn ze niet gebruikt. De website geeft echter een helder beeld van opmerkelijke zaken die nog rond het thema reuzen spelen. denk bijvoorbeeld aan de vermelding van de ‘nephilim’ (de groten die voor de zondvloed op de aarde waren), genoemd in Genesis 6 vers 4. Nogmaals, lees deze site met onderscheid en neem niet voetstoots aan dat alles wat hier staat ook goed onderbouwd is met feitenmateriaal. Het geeft in elk geval aan dat er nog veel onduidelijk is over dit onderwerp. Genoeg reden voor de redactie om er in een later artikel op terug te komen wanneer er meer te melden is. Dat deze zaken de nieuwsgierigheid prikkelen, is een ding wat zeker is.

Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Weet Magazine. De volledige bronvermelding luidt: Evenboer, T., Demoed, J.F.A., 2011, ‘Nederlandse reus’ is maar een ukkie. Nederlanders lang? Reuzenvolken uit het verleden torenen ver boven ons uit, Weet 9: 36-41 (PDF).

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

1 Comment

M.Nieuweboer

“Het feit dat Patagonië bewoond werd door reuzen”

[Is dit] een feit? [Kunt] u mij de overvloed aan reuzenfossielen tonen uit bv. Patagonië? Creationisten [vragen] immers ook [om] fossielen van overgangsvormen om de Evolutietheorie te bevestigen. (…)

“deze mensen opzettelijk logen”

Maar dat is toch wat de christen verwacht van zondige mensen sinds Adam en Eva het verboden fruit aten? Hoezo [is dit een] spanningsveld? Waarom vindt de auteur dit een probleem? De auteur [gaat niet in op] een derde mogelijkheid is: Mensen zijn erg goed in zelfbedrog. Bijv. de twee psychologen J.S. Lockard en D.L. Paulhus hebben er een boek over geschreven. Het heet Self-deception: An adaptive mechanism? en is gepubliceerd in 1988.

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over