Een niet-reduceerbaar complex systeem1 noemt men een samenstelling van afzonderlijke bestanddelen, waarvan elk afzonderlijk onderdeel absoluut aanwezig moet zijn om het totale systeem te laten functioneren. Wil een auto kunnen rijden dan zijn er minimaal een motor, een koppeling, vier wielen en een stuurinrichting nodig. Dat een „primitieve oerauto” in een aanvankelijke „ontwikkelingsfase” ook zonder motor of zonder koppeling of zonder wielen zou kunnen rijden hebben, is even ondenkbaar als het denkbeeld dat de biodiversiteit van het aardse leven stapsgewijs zou kunnen zijn ontstaan.

Alle organismen bevatten niet-reduceerbare complexe systemen. Wordt een enkel onderdeel van zulk een systeem verwijderd, dan stort het hele systeem ineen, ofwel de totaalfunctie van het systeem staat stil. Zulke systemen kunnen niet stapsgewijs opgebouwd worden, omdat zij zonder een bepaald minimum aan onderdelen niet kunnen functioneren of levensvatbaar zijn.bacterium-307660_1280Over deze problematiek heeft Charles Darwin zich reeds uitgelaten. In zijn boek „Het ontstaan der soorten“ schrijft hij: „Wanneer men kan aantonen, dat er een of ander complex orgaan bestaat, dat niet door eens reeks van op elkaar volgende kleine veranderingen gevormd kan worden, zal mijn theorie absoluut ineenstorten.“ Darwin was in dit opzicht nog heel nuchter. Indien hij geweten had, wat we nu weten, dan zou hij zijn boek waarschijnlijk niet gepubliceerd hebben. Echter in de afgelopen 150 jaar is de evolutietheorie tot een zodanig machtige mythe geworden, dat veel vaklieden door de bomen het bos niet meer zien.

Reeds de eenvoudigste cel heeft een speciale behuizing, mechanismen om de stofwisseling te regelen, mechanismen voor het aflezen, schrijven en kopiëren van het DNA, enzovoorts, nodig. Verdere voorbeelden zijn: organen van de mens zoals oog, oor of hersenen, kniegewricht, vliegsystemen van vogels, vleermuizen en insecten, talrijke symbiotische levensgemeenschappen, het immuunsysteem, de fotosynthese, het intracellulaire proteïnetransport, enzovoorts.2 Voor de „productie” van deze systemen hoort ook de voorziening van de afzonderlijke componenten. Zij moeten bij elkaar passen en in staat zijn, hun taak vanaf het begin foutloos te vervullen. De biochemicus Michael J. Behe meldt, dat in de periode van 17 jaar voor het uitkomen van zijn boek geen enkel vaktijdschrift iets over de noodzakelijke tussenvormen gedurende de ontwikkeling van complexe biomoleculaire structuren gepubliceerd heeft.3 Dat zou te denken moeten geven. Hierna volgen drie voorbeelden van niet-reduceerbare complexe systemen:

De bacteriemotor

Bepaalde bacteriën hebben de mogelijkheid, zich met behulp van een motor voort te bewegen.4 De rotor van deze motor is met een flagel (zweepstaartje) verbonden, die tot draaien gebracht wordt, waardoor de bacterie een voorwaartse beweging krijgt. Dit mechanisme bestaat uit minstens negen verschillende onderdelen, die alle precies moeten zijn samengesteld, wil het kunnen functioneren. Een stapsgewijs ontstaan van zulk een dergelijk complex mechanisme, waarbij elke afzonderlijke tussenstap een praktisch overlevingsvoordeel brengt, is niet denkbaar. Alle mogelijke tussenstadia zouden het doel (voortbewegen) niet alleen slechter, maar helemaal niet dienen.

Metamorfose, bijvoorbeeld bij vlinders

Evenals vliegen, bijen en kevers begint de vlinder zijn leven in een ei, daaruit kruipt een rupsje dat zich vooral bezig houdt met eten. Het wordt snel groter en vervelt verscheidene malen. Tenslotte komt het tot een eerste transformatie van rups naar pop. In de pop ontstaat een nieuw schepsel met volledig nieuwe organen: de vlinder. Deze gedaanteverandering, metamorfose, van de rups naar de pop en dan naar vlinder vormt een niet reduceerbaar complex systeem. Metamorfosen komen in verschillende vormen ook bij andere diersoorten voor (amfibieën, holtedieren en anderen).

Metamorfose en gastheerwisseling, bijvoorbeeld bij de kleine zuigworm

Van parasitaire platwormen, bijvoorbeeld leverbot, zijn gecompliceerde transformaties met diverse tussenstappen en gastheerwisseling bekend. Zulke ontwikkelingscycli kunnen zich niet in kleine stappen gevormd hebben. Alle schakels in de ontwikkeling zijn noodzakelijk. Ontbreekt er één, dan sterft het dier.

Voetnoten

  1. Ook wel “onherleidbare complexe systemen” of niet „niet-verenigvoudigbare complexe systemen“ genoemd
  2. Michael J. Behe, Darwin’s black box: The biochemical challenge to Evolution, The Free Press, New York, 1996, deutsche Übersetzung, Resch, 2007, S. 87 – 225.
  3. Michael J. Behe, Nicht reduzierbare komplexe Systeme, factum Juli/August 1998, S. 32 – 39.p
  4. Michael J. Behe, Darwins Black Box, Resch-Verlag, 2007, S. 118 – 119.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

95 Stellingen

Written by

Weliswaar zijn sinds de eerste uitgave van Charles Darwins boek "Het ontstaan van soorten" op 24 november 1859 ontelbare feiten bekend geworden, die heel duidelijk tegen de evolutietheorie spreken, maar het geloof in evolutie, oerknal en een vele miljoenen jaren oude aarde heeft zich diep in het bewustzijn van de moderne maatschappij ingenesteld. Hierbij heeft deze wereldbeschouwing langzamerhand een fundamentalistisch karakter aangenomen. In geen ander gebied van de wetenschap worden kritische stemmen zo onzakelijk en heftig aangevallen als op dit gebied van onderzoek. Wie twijfelt, wordt uit het debat over de oorsprongsvragen uitgesloten en niet zelden bestreden. De eigenwijsheid van de leidende disciplines in wetenschap, onderwijs en media doet denken aan de koppigheid, waarmee de Rooms Katholieke kerk in de Middeleeuwen haar toenmalige wereldbeeld verdedigd heeft. Op 31 oktober 1517 heeft de hervormer Maarten Luther 95 stellingen gepubliceerd, waarmee hij de toenmaals wijdverbreide aflaatpraktijk ter discussie stelde. Deze bemoeienis heeft een kettingreactie veroorzaakt, die uiteindelijk tot de Reformatie leidde. Op gelijke wijze moeten de hier aanwezige 95 stellingen tot een verandering van denken in het oorsprongsdebat bijdragen. Met deze publicatie willen wij ons ervoor inzetten, dat in de discussie over de oorsprong van de mensheid, het aardse leven en de kosmos een open omgang met wetenschappelijke gegevens, interpretaties en wereldbeschouwelijke stellingnamen* mogelijk wordt.

6 Comments

Peter

“Wordt een enkel onderdeel van zulk een systeem verwijderd, dan stort het hele systeem ineen, ofwel de totaalfunctie van het systeem staat stil. Zulke systemen kunnen niet stapsgewijs opgebouwd worden, omdat zij zonder een bepaald minimum aan onderdelen niet kunnen functioneren of levensvatbaar zijn”

De redenering gaat [hier m.i.] mis. Dat een bestaand systeem uit elkaar valt als je er een deel uithaalt wil niet zeggen dat dat systeem niet geleidelijk opgebouwd kan worden. Alleen, de bouw is via een andere weg gegaan dan je zou denken als je iets weghaalt. Het klassieke voorbeeld is de bouw van een stenen ronde boog. Dat doe je door een houten ronding aan te brengen waarop de stenen mogen rusten totdat de steen in het midden van de boog aangebracht is. Dat is de sluitsteen, en die steen houdt de andere stenen vast. Daarna kan de houten ronding afgebroken worden. https://nl.wikipedia.org/wiki/Formeel_(bouwkunde)

De voorbeelden van Behe zijn allemaal uit de biochemie, want biochemie fossiliseert niet zodat er geen directe aanwijzingen zijn hoe iets ontstaan is. Het idee niet-reduceerbaar complex systeem geldt natuurlijk ook voor botten, en die fossiliseren wel. De moder[n]e manier van vliegen van vogels maakt de moderne vogelvleugel een niet-reduceerbaar complex systeem. De vleugel vouwt en ontvouwt doordat de onderarmbotten de buigingen van de pols en de elleboog aan elkaar koppelen. Als de elleboog de onderarm tegen de bovenarm buigt, buigt de pols de hand tegen de zijkant van de onderarm door de manier waarop de onderarm botten scharnieren. De twee kunnen niet afzonderlijk buigen. In de fossielen is [m.i.] de evolutie van de arm tot vleugel en de verandering van de botten te zien. Bij Archaeopteryx bijv. zijn de twee gewrichten nog onafhankelijk.

Reply
peter b

(…) De biologie baseert [zich] op niet-reduceerbaar complexe systemen. Een cel is een holistisch systeem, waarbij de som der delen meer is dan de delen samen afzonderlijk. (…) Venter toonde dit jaar dat een delende cel niet verder reduceerbaar is dan 473 genen (en dan heeft hij de biolmoleculen van de cel nog even buiten beschouwing gelaten. Een zweephaar om voort te bewegen, en die zich overigens zelf in elkaar zet, heeft minimaal 32 genen nodig (en is niet afgeleid van het Type III secretie systeem, want ook daar hebben de evo[lutionisten] de volgorde van gebeurtenissen [m.i.] omgedraaid, het type III is eerder een gedegeneerde zwe[e]phaar). Een zelfstandig opererende zichzelf in standhoudende cel, bijvoorbeeld middels fotosynthese, heeft nog eens 1000 tot 2000 stukjes samenwerkende informatie (genen) nodig. Deze bevindingen van de moleculaire biologie betekenen [daarom naar mijn mening] het definitieve einde van elke vorm van graduele evolutie. Evolutie kan [hiermee] geen Darwinistische proces zijn. Wat het [wat mij betreft] wel is beschijf in [Terug naar de oorsprong].

Peter

Peter B,
Complexe systemen ontstaan en ‘niet-reduceerbaar’ is een schijnbare en late eigenschap. Voor de fysiologie en levenswijze van de Last Universal Common Ancestor zie: http://www.nature.com/articles/nmicrobiol2016116 [En]: http://www.nature.com/articles/nmicrobiol2016139 “Inspection of more than 286,000 gene families has shed light on the most recent common ancestors of all life. The last universal common ancestor was likely to have been a thermophilic, anaerobic, N2-fixing organism that used the Wood–Ljungdahl pathway to fix CO2, using H2 as an electron donor.”

peter b

Peter, (…) Complexe systemen bestaan. We zien ze nergens ontstaan. Inegendeel. Ze vergaan (vervallen) door mutaties. En biologische systemen zijn niet reduceerbaar complex, d.w.z..het zijn holistische systemen en ze kunnen [wat mij betreft] alleen zo worden begrepen. Je kunt natuurlijk de afzonderlijke delen van biologische systemen bestuderen, maar het zegt [m.i.] niets over de biologische systemen zelf. Eiwitstudies, bijvoorbeeld. Neem topoisomerase. Het bestuderen van topoisomerase als eiwit is interessant, maar je mist het hele functionele biologische systeem waarvoor ze werden ont[w]orpen. Als je dat includeert, dan zie je ook dat ze bestaan uit niet reduceerbare, holistische samenwerkende domeinen. (Neo)Darwinisme is [naar mijn mening] volledig weerlegd door de moleculaire biologie. Dat is de ontdekking van deze eeuw. Venter toonde zonder meer aan dat een delende cel nooit minder informatie kan hebben, en dus niet verder reduceerbaar is, dan 473 genen. Daarmee is holisme bewezen en schepping een feit.

“The last universal common ancestor was likely to have been a thermophilic, anaerobic, N2-fixing organism that used the Wood–Ljungdahl pathway to fix CO2, using H2 as an electron donor.”

Weet je hoeveel genetische informatie je nodig hebt voor deze ene zin? (…)

Reply
Peter

“Weet je hoeveel genetische informatie je nodig hebt voor deze ene zin? (…)”

Nee. Ik zie graag een getalsmatige weergave van die ‘hoeveelheid genetische informatie’ tegemoet. Ik verwacht [daarbij] iets anders dan een aantal basepaar van DNA.

Ed Vaessen

“Als je dat includeert, dan zie je ook dat ze bestaan uit niet reduceerbare, holistische samenwerkende domeinen. (Neo)Darwinisme is [naar mijn mening] volledig weerlegd door de moleculaire biologie. ”

Op dit punt [zou ik de mening willen weten] af van de[ze] moleculaire biologen (…).

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over