Nikkelerts behoort tot de stoffen, die door het rivierwater naar zee afgevoerd worden. Aan de hand van de hoeveelheid nikkel, die jaarlijks instroomt, en het huidige totale nikkelgehalte van de oceanen kan men conclusies trekken over de ouderdom van de zeeën. Daarbij stelt men vast, dat uitgaande van de tegenwoordige processen het maximaal 300.000 jaar geduurd heeft, om het huidige nikkelgehalte te verkrijgen. Aangezien er geen mechanisme bekend is, dat nikkel uit het zeewater verwijdert, is het onrealistisch ervan uit te gaan, dat onze oceanen vele miljoenen jaren oud zijn.

De volgende uitgangsgegevens zijn bekend:

a)  Gemiddeld transporteren de rivieren op aarde 0,3 microgram nikkel per liter water naar zee.1

b)  De totale hoeveelheid water, die door rivieren en stromen jaarlijks in zee stroomt, bedraagt gemiddeld 37.400 km3 per jaar.

c)  Het gemiddelde nikkelgehalte van het zeewater bedraagt 1,7 microgram (miljoenste gram) per liter.2

d)   De waterhoeveelheid van de zee wordt gesteld op 1,35 x 10^21 kg.3

e)  Men schat, dat er op de oceaanbodem 2 x 10^14 kg mangaanknollen zijn, die een nikkelgehalte van 0,63 % bezitten.4

Uit deze gegevens kan berekend worden, hoe lang het bij de huidige processen maximaal geduurd heeft, om het tegenwoordige nikkelgehalte te bereiken. Om een zo hoog mogelijke ouderdom te berekenen, gaat men uit van de aanname, dat er in het begin geen nikkel in het oceaanwater en de mangaanknollen aanwezig was. Bovendien verwaarloost men het interstellaire stof uit de ruimte, hetgeen eveneens nikkel in de zeeën brengt.

Zelfs bij deze aannames berekent men een maximale ouderdom van “slechts” 300.000 jaar. Aangezien er geen mechanisme bekend is, dat nikkel uit het zeewater kan verwijderen, is een vele miljoenen of miljarden jaar oude zee ondenkbaar. Indien er daadwerkelijk zo iets als een wereldwijde vloed (waardoor de continenten regelrecht uitgeloogd werden) heeft plaatsgevonden, dan worden deze 300.000 jaren nog eens drastisch gereduceerd…

Met betrekking tot de mangaanknollen is de omstandigheid belangrijk, dat de kalkslib, die op de zeebodem neerslaat, 1000 tot 10.000 maal sneller neerslaat dan de mangaanknollen. Dat betekent, dat de tegenwoordig zichtbare mangaanknollen bij de bovenvermelde berekende ouderdom allang toegedekt zou moeten zijn.5 Het argument, dat het kalkslib dat de mangaanknollen bedekt, voortdurend verwijderd wordt, is niet sterk, aangezien men de daarmee overeenkomende sedimenten tevergeefs zoekt.

Voetnoten

  1. W.H. Durum und J. Haffty, Geochimica et Cosmochimica Acta, Vol. 27, 1963, p. 2., D.A. Livingstone, Chemical composition of rivers and lakes, Geological Survey Professional Paper, 1963, p. G 48.
  2. Chemical Oceanography, Hg. von J.P. Riley & G. Skirrow, NY, Academic Press, Vol. 1, 1975, 2. Auflage, p. 418.
  3. Ref. 2, p. 2.
  4. Eugen Seibold und Wolfgang H. Berger, The sea floor, Springer Berlin, 1996, p. 289 & 293.
  5. Ref. 4, p. 291.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

95 Stellingen

Written by

Weliswaar zijn sinds de eerste uitgave van Charles Darwins boek "Het ontstaan van soorten" op 24 november 1859 ontelbare feiten bekend geworden, die heel duidelijk tegen de evolutietheorie spreken, maar het geloof in evolutie, oerknal en een vele miljoenen jaren oude aarde heeft zich diep in het bewustzijn van de moderne maatschappij ingenesteld. Hierbij heeft deze wereldbeschouwing langzamerhand een fundamentalistisch karakter aangenomen. In geen ander gebied van de wetenschap worden kritische stemmen zo onzakelijk en heftig aangevallen als op dit gebied van onderzoek. Wie twijfelt, wordt uit het debat over de oorsprongsvragen uitgesloten en niet zelden bestreden. De eigenwijsheid van de leidende disciplines in wetenschap, onderwijs en media doet denken aan de koppigheid, waarmee de Rooms Katholieke kerk in de Middeleeuwen haar toenmalige wereldbeeld verdedigd heeft. Op 31 oktober 1517 heeft de hervormer Maarten Luther 95 stellingen gepubliceerd, waarmee hij de toenmaals wijdverbreide aflaatpraktijk ter discussie stelde. Deze bemoeienis heeft een kettingreactie veroorzaakt, die uiteindelijk tot de Reformatie leidde. Op gelijke wijze moeten de hier aanwezige 95 stellingen tot een verandering van denken in het oorsprongsdebat bijdragen. Met deze publicatie willen wij ons ervoor inzetten, dat in de discussie over de oorsprong van de mensheid, het aardse leven en de kosmos een open omgang met wetenschappelijke gegevens, interpretaties en wereldbeschouwelijke stellingnamen* mogelijk wordt.

2 Comments

Peter

De aangehaalde literatuur is heel oud. (…) Het betoog [hier]boven [kan] door nieuwere gegevens allang achterhaald [zijn]. “Uit deze gegevens kan berekend worden, … “ [hier]na wordt [de] berekening weggelaten. De aangehaalde wetenschappelijke artikelen gaan niet over deze berekening.

Reply
Hetty Dolman

Hebben creationisten ook uitgerekend hoe lang de wereld minimaal moet bestaan om de hoeveelheid nikkel te verklaren? Volgens mij is de methode niet toereikend om een leeftijd van de aarde te bepalen. (…) Vorige week bestond de aarde pas 62 miljoen jaar, nu is het weer 300.000 jaar. Conclusie: stofjes in de oceaan geven geen enkel uitsluitsel over de leeftijd van de aarde.

Element Years to Accumulate
sodium 260,000,000
magnesium 45,000,000
silicon 8,000
potassium 11,000,000
copper 50,000
gold 560,000
silver 2,100,000
mercury 42,000
lead 2,000
tin 100,000
nickel 18,000
uranium 500,000

Source:
Morris, Henry M., 1974. Scientific Creationism, Green Forest, AR: Master Books, pp. 153-155.

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over