Backeljau en Jordaen toornen in hun artikel tegen Intelligent Design over het in hun ogen fout citeren van C. Darwin door creationisten. Evolutionisten zijn erg gevoelig voor hoe men citeert. Men dient te citeren in de oorspronkelijke taal en dan is het allicht weer snel verkeerd begrepen. Ook de uitgebreidheid van het citaat is van belang. Citeert men niet, dan heeft men zijn punt niet gemaakt. Citeert men te lang, dan pleegt men plagiaat. En citeert men te kort, dan heeft men gequotemined. ‘Quote mining’ is een term die door evolutionisten specifiek voor dit verschijnsel is bedacht. En dat is serieus. Op websites met atheïstisch program, zoals TalkOrigins, fulmineert men ertegen. Quote mining is liegen in de overtreffende trap. En men quoteminet zelfs al wanneer men niet meegaat in de gedachtegang van de auteur.

Als je wat op internet rondkijkt over wat er speelt rond uitspraken van Darwin, dan kom je meer waarschuwingen tegen quote mining tegen, dan quote mining zelf. De reactie van evolutionisten lijkt behoorlijk overtrokken en krijgt religieuze trekjes. Overigens klagen evolutionisten wel over quote mines, maar kunnen ze er zelf ook wel wat van. Casey Luskin schrijft daarover in: While Ranting about “Quote Mining” in “Creationists Texts”, Paper in Scientific Journal Misquotes and Misrepresents Pro-ID Article.

Er zijn evolutionisten die er een sport van maken om hun ergernissen te formaliseren. Dawkins suggereert het gebruik van een quotemining-index. De werkwijze is eenvoudig: je googlet de quote mine en je googlet ook op de tekst eromheen. Het aantal malen dat de gewraakte tekst zelf voorkomt, deel je door het aantal malen dat de tekst uit de context voorkomt, en je hebt de index. Dit getal is nonsens, maar laten we het toch eens gaan berekenen. Zou het meest gequoteminede boek wellicht niet de Bijbel zijn? En zal voor theïstisch evolutionisten de populairste quote niet wellicht de tekst zijn, dat bij God één dag als duizend jaar is en duizend jaren als één dag? Laten we de quotemine-index eens bepalen van 2 Petrus 3 vers 8: ‘One day is with the Lord as a thousand years, and a thousand years as one day.’ Deze tekst wordt in Google 157.000.000 keer aangehaald. Het vervolg van de tekst is: ‘The Lord is not slack concerning his promise, as some men count slackness; but is longsuffering.’ Deze tekst heeft in Google 127.000 hits. De tekst ‘One day is with the Lord as a thousand years, and a thousand years as one day’ heeft dus een quotemining-index van 1236. Een serieus getal met betrekking tot een serieuze tekst uit een serieus Boek.

Maar evolutionisten hebben wel een beetje een punt. Het lijkt inderdaad voor te komen dat de woorden van Darwin niet volledig worden geciteerd. Dat is onverstandig. Niet alleen kan het zijn dat men zo een onjuist beeld schetst, als dat de man twijfelde aan zijn eigen theorie, maar men mist dan ook de mogelijkheid om de zwakte van de argumenten van Darwin te benoemen.

Een uitspraak van Darwin die vaak geciteerd wordt, is de volgende:

To suppose that the eye with all its inimitable contrivances for adjusting the focus to different distances, for admitting different amounts of light, and for the correction of spherical and chromatic aberration, could have been formed by natural selection, seems, I freely confess, absurd in the highest degree.

Het is onjuist om dit citaat op zichzelf te gebruiken en dan te suggereren dat Darwin twijfelde aan de evolutietheorie. Darwin gaat namelijk verder in zijn betoog en gebruikt een vorm van argumentatie die in zijn tijd plausibel klonk, maar die met de huidige stand van zaken als onjuist moet worden beschouwd. Hieronder staat het vervolg van het betoog van Darwin, met enkele opmerkingen van mijn kant.

When it was first said that the sun stood still and the world turned round, the common sense of mankind declared the doctrine false; but the old saying of Vox populi, vox Dei, as every philosopher knows, cannot be trusted in science.

Darwin zegt dus met zoveel woorden dat toen wetenschappers zeiden dat de aarde om de zon draaide, dat voor het gewone volk ook lastig te accepteren was, net als bij zijn evolutietheorie. Hij vergelijkt zichzelf met Copernicus en Galilei. Dat doen evolutionisten nog graag. En, zoals gezegd, de visie van het volk kan niet worden vertrouwd in de wetenschap. Het absurde is echter dat Darwin niet de visie van het gewone volk moet weerleggen, maar zijn eigen waarneming. Hij neemt tenslotte zelf waar dat er ontwerp zit in ingewikkelde structuren zoals het oog.

Reason tells me, that if numerous gradations from a simple and imperfect eye to one complex and perfect can be shown to exist, each grade being useful to its possessor, as is certainly the case; if further, the eye ever varies and the variations be inherited, as is likewise certainly the case; and if such variations should be useful to any animal under changing conditions of life, then the difficulty of believing that a perfect and complex eye could be formed by natural selection, though insuperable by our imagination, should not be considered as subversive of the theory.

Darwin neemt dus design waar, maar kiest voor evolutie en probeert dit te rationaliseren. Darwin heeft daarbij een argumentatie waarbij de conclusie afhankelijk is van een aantal voorwaarden. Hij heeft een drietal “if-fen” nodig. Zijn verstand vertelt hem dat:
1) als er heel veel gradaties in ogen bestaan van imperfect naar complex en elke gradatie in ogen waardevol is voor de bezitter;
2) als het oog altijd varieert, en deze variaties erfelijk zijn;
3) als deze variaties bruikbaar zijn onder variërende levensomstandigheden;
Dan… dan hoe onvoorstelbaar ook, zou het ontstaan van het perfecte en complexe oog door natuurlijke selectie niet gezien moeten worden als ondermijnend voor de theorie.

Helaas voor Darwins theorie wordt niet aan de voorwaarden voldaan. Er bestaan niet heel veel gradaties in ogen van imperfect naar complex die op een rijtje zijn te leggen volgens een fylogenetische stamboom. Ogen variëren binnen scherpomlijnde grenzen, overgang van een minder naar een meer complex type wordt niet waargenomen en er zijn geen vloeiende overgangen van typen. Behalve in geval van degeneratie. Dat dan weer wel. Bepaalde variaties kunnen bruikbaar zijn, maar als de deviatie ten opzichte van de oorspronkelijke anatomie en fysiologie te groot is, is men blind.

Dan volgt een mooie zin van Darwin:

How a nerve comes to be sensitive to light, hardly concerns us more than how life itself originated; but I may remark that, as some of the lowest organisms, in which nerves cannot be detected, are capable of perceiving light, it does not seem impossible that certain sensitive elements in their sarcode should become aggregated and developed into nerves, endowed with this special sensibility.

Darwin maakte zich nauwelijks zorgen over het ontstaan van leven. Dat was voor hem geen probleem. In zijn tijd was generatio spontanea nog springlevend. Er was nog geen idee van hoe complex zelfs de meest eenvoudige levensvorm is. Ook was Darwin zich nog op geen enkele manier bewust van de complexiteit van de reacties die een rol spelen bij het gewaar worden van licht.

Darwin probeert het probleem van complexiteit te crushen door het op te delen in zeer kleine stapjes. Als men de stapjes maar klein genoeg maakt, dan kan men zich voorstellen dat dergelijke kleine stapjes op natuurlijke wijze plaats kunnen vinden. Kan dat voor een klein stapje, dan ook voor twee en ook voor honderd of een miljard stapjes, en macro-evolutie is voorstelbaar. Voorstelbaar maar niet noodzakelijk waar. Helaas werkt geen enkel biologisch proces zo, dat een macroscopisch proces een simpele optelsom is van ontelbare kleine processen. Het is vergelijkbaar met iemand die aan de benzinepomp vraagt hoe duur een druppel benzine is. Niets, meneer. Nou druppel hem dan maar vol. Het onderstaande voorbeeld is in mijn ogen echter nog sprekender: Sinds kort zijn in Nederland weer wolven actief. Wolven houden van schapen. Schapen houden echter niet van wolven. Als een wolf een schaap ziet, zal hij hem proberen te grijpen. Het schaap zal trachten deze ongewenste intimiteit te vermijden maar helaas, wolven kunnen harder lopen dan schapen. Nu was er recent een schaapje dat van een afstandje een wolf op zich af zag komen. Het schaap rende weg, maar dacht ondertussen diep na. Wees gerust, sprak het dier tot zichzelf. Hoewel ik zie dat de wolf snel dichterbij komt, kan het ondier mij toch nooit werkelijk te grazen nemen. Men moet het proces opdelen. In de tijd dat de wolf op de plek gekomen is waar ik nu ben, ben ik weer een eindje verder gelopen. Als de wolf die plaats bereikt heeft, dan ben ik inmiddels ook weer een eindje verder. Dit gaat tot in het oneindige zo door. Als ik het proces maar opdeel in oneindig kleine stapjes, dan blijf ik in leven.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

Backeljau en Jordaen toornen in hun artikel tegen Intelligent Design over het in hun ogen fout citeren van C. Darwin door creationisten. Evolutionisten zijn erg gevoelig voor hoe men citeert. Men dient te citeren in de oorspronkelijke taal en dan is het allicht weer snel verkeerd begrepen. Ook de uitgebreidheid van het citaat is van belang.

...
Read more