Het ontstaan van sterren is het hart van de kosmologie. Sterren zijn de energieleveranciers van de zonnestelsels en volgens de oerknaltheorie de enige bronnen, waarin de zware elementen in het universum (metalen) kunnen ontstaan. Echter ondanks een niet aflatende stroom van beweringen van veel kosmologen is het ontstaan van sterren nog steeds onopgelost.

Sterren zijn gloeiende gasballen, die hoofdzakelijk uit waterstof bestaan en door de eigen zwaartekracht bijeen gehouden worden. Naar men zegt zouden zij, na de oerknal, door kleine ongelijkmatigheden in het zich uitdijende waterstof ontstaan zijn. Het probleem daarbij is, dat elke samenballing van gassen een opwarming bewerkt. Deze opwarming bewerkt een verhoogde druk – en deze brengt de samenballing tot stilstand.

Nadat de samenballing aldus tot stilstand gekomen zou zijn, zouden zich zwaartekracht en druk vervolgens in evenwicht houden. Pas nadat de waterstofwolk zou zijn afgekoeld, zou de samenballing weer verder kunnen gaan. Een enkele afkoelingsfase zou echter tot wel 40 miljard jaar duren – terwijl het gehele universum naar men zegt “slechts” 15 tot 20 miljard jaar oud zou zijn.

Uitzonderingen

Voor gaswolken, die tot ongeveer 10 maal zwaarder zijn dan de zon, zou de ontwikkeling veel sneller kunnen verlopen. Omdat hun zwaartekracht veel groter is, zouden de hoge temperaturen veel sneller ontstaan. Reeds na een miljoen jaar zouden zij de waterstof opgebruikt hebben en zouden zij tot “rode reuzen” worden. Nadat alle verder mogelijke kernreacties zouden zijn afgelopen, zou een gigantische explosie, een supernova, plaatsvinden. Het buitenste deel van de ster zou in de ruimte geblazen worden, het inwendige deel zou tot een neutronenster worden.1

Indien de gaswolk zwaarder is dan het tienvoudige van de zon, dan zou reeds na ongeveer een miljoen jaar de rode-reus-fase bereikt worden en een nog grotere catastrofe zou worden veroorzaakt: Wanneer de kern instort, wordt de zwaartekracht zo groot, dat zelfs de neutronen van de afzonderlijke atomen ineenvallen. Men neemt aan, dat de ster dan een zogenaamd “zwart gat” wordt.2

Voetnoten

  1. Alex Williams, John Hartnett, Dismantling the Big Bang, Master Books, 2006, p. 140-142.
  2. A.K. Kembhavi und J.V. Narlikar, Quasars and active Galactic Nuclei, Cambridge NY: Cambridge University Press, 1999, p. 101-103.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

95 Stellingen

Written by

Weliswaar zijn sinds de eerste uitgave van Charles Darwins boek "Het ontstaan van soorten" op 24 november 1859 ontelbare feiten bekend geworden, die heel duidelijk tegen de evolutietheorie spreken, maar het geloof in evolutie, oerknal en een vele miljoenen jaren oude aarde heeft zich diep in het bewustzijn van de moderne maatschappij ingenesteld. Hierbij heeft deze wereldbeschouwing langzamerhand een fundamentalistisch karakter aangenomen. In geen ander gebied van de wetenschap worden kritische stemmen zo onzakelijk en heftig aangevallen als op dit gebied van onderzoek. Wie twijfelt, wordt uit het debat over de oorsprongsvragen uitgesloten en niet zelden bestreden. De eigenwijsheid van de leidende disciplines in wetenschap, onderwijs en media doet denken aan de koppigheid, waarmee de Rooms Katholieke kerk in de Middeleeuwen haar toenmalige wereldbeeld verdedigd heeft. Op 31 oktober 1517 heeft de hervormer Maarten Luther 95 stellingen gepubliceerd, waarmee hij de toenmaals wijdverbreide aflaatpraktijk ter discussie stelde. Deze bemoeienis heeft een kettingreactie veroorzaakt, die uiteindelijk tot de Reformatie leidde. Op gelijke wijze moeten de hier aanwezige 95 stellingen tot een verandering van denken in het oorsprongsdebat bijdragen. Met deze publicatie willen wij ons ervoor inzetten, dat in de discussie over de oorsprong van de mensheid, het aardse leven en de kosmos een open omgang met wetenschappelijke gegevens, interpretaties en wereldbeschouwelijke stellingnamen* mogelijk wordt.

15 Comments

M.Nieuweboer

Hier past de auteur het principe toe: als de wetenschap één probleem niet nu kan beantwoorden moeten we de gehele theorie verwerpen, [dit] is een drogreden. Daarbij maakt de auteur geen gebruik van de laatste bevindingen, zoals neergelegd door bijv. Michael D. Smith in zijn boek The Origin of Stars. (…)

Reply
Haushofer

De lezer kan allerlei literatuur zelf nalezen waaruit duidelijk wordt dat stervorming geen probleem vormt. Expliciet kun je dit bijv. zien in de simulaties van Matthew Bate. [Zie:] https://www.astro.ex.ac.uk/people/mbate/Animations/ Zijn schitterende simulaties zijn ook te vinden op Youtube. Verder is de bronvermelding van dit artikel erg karig. (…)

Reply
Shockwave

Het ontstaan van sterren is (nog) geen volledig verklaard proces. De simulaties die je aanvoert zijn wel manieren om dat proces beter te begrijpen, maar op zichzelf geen sluitend theoretisch model. Die computermodellen bevatten aannames/vooraf ingevulde parameters waarna de run plaatsvindt. Ook zijn ze een versimpeling van de werkelijkheid omdat de benodigde rekenkracht niet beschikbaar is om alle natuurkundige processen in geheel te vangen (Hubber, 2014; Pineda & Hopkins, 2015). Dat is geen verwijt, als er snellere computers komen lukt dat misschien wel, maar voorlopig nog niet. Bijvoorbeeld Krumholz (2014) en Agertz & Kravtsov (2015) noemen ook zonder schroom dat er nog geen complete theorie is. Op onderdelen zijn er wel geschikte modellen, maar het totaal plaatje (en dus of het veronderstelde proces werkelijk zo kan verlopen) is er (nog) niet. En bovendien is het donkere energie/donkere materie gedeelte ook goed voor hoofdbrekens.

Ik ben het overigens met je eens dat bijvoorbeeld dit artikel een karige bronvermelding heeft. Ontwikkelingen kunnen soms snel gaan, en dan kan een dik decennium zonder bronnen (2006-heden) een artikel niet echt sterker maken. Dat is ook gelijk een belangrijke tip richting meerdere artikelen op deze site. Neem trouwens ook de bewering dat de afkoelingsfase 40 miljard duurt, waarom geen bronvermelding voor deze bewering?

Haushofer

Wat ik bedoel, is dat het artikel lijkt te suggereren dat de open vragen omtrent stervorming een bedreiging vormen voor ons begrip van de huidige kosmologie. Dat is niet zo. Het is een aloude [discussie]tactiek van open vragen zoeken in een theorie of model wat verder goed wordt begrepen en vervolgens twijfel zaaien over het algemene raamwerk. Open vragen zullen er wrs. altijd blijven. Ik heb je notes van Krumholz op het arXiv gevonden; zou je hierin kunnen refereren waar er nog vraagtekens bestaan?

Reply
Shockwave

Er zijn meerdere Krumholz (2014) zie ik nu, ik bedoel het volgende artikel: The big problems in star formation: The star formation rate, stellar clustering, and the initial mass function. De 1e alinea van de inleiding vormt een goede samenvatting waarom het proces van het ontstaan van een ster nog niet goed begrepen is. Zoals ik hierboven al schrijf is dat een ontzettend complex iets, gezien alle factoren die daarbij een rol spelen. Hij geeft aan dat bijvoorbeeld alleen al het deelproces van de magnetohydrodynamica (beschrijving van gedrag plasma) nog niet goed begrepen is. In paragraaf 7.2 noemt hij verschillende punten die nader onderzoek verdienen (kun je een leuke carrière mee vullen).

peter b

Haushofer en Shockwave, [zouden jullie] uit [willen] leggen hoe waterstof in een uitdeiend heelal zich gaat samenballen? Kortom hoe wordt een gaswolk een ster. Persoonlijk denk ik dat het zwaartekrachtverhaal geen steek houdt, want waarom zouden gassen gaan samenballen en een hogere toestand van orde nastreven?

Reply
Haushofer

Waarom kan dat niet onder invloed van zwaartekracht? De entropie van de massa zal door instorten inderdaad lager worden. Door dit instorten zal echter ook straling worden uitgezonden met een zekere entropie, en een berekening leert dat dit netjes in overeenstemming is met de tweede hoofdwet. Zie bv

http://math.ucr.edu/home/baez/entropy.html

Of

https://arxiv.org/abs/0907.0659

In het extreme geval van een zwart gat wordt de entropie zelfs extreem hoog. Een populaire uitleg vind je in Sean Carroll’s From eternity to Here, hst 13.

Reply
peter b

In een uitdijend heelal, vlak na de oerknal… hoe stel je je voor dat er überhaupt gassen gaan samenklonteren door de zwaartekracht (de enige kracht volgens het BB model), die ook nog eens in reverse modus (inflatie volgens Gutt) werkte. Je kunt altijd wel een of ander verhaaltje of een boek schrijven, of een mathematisch model opstellen, maar met de werkelijkheid heeft dat niet veel te doen. Wat de kosmoloog ook zegt of beweert, hoe gassen tot sterren samenklonteren is een onopgelost probleem…zeker in een jong universum. Kun je het uitleggen, de linkjes helpen niet echt.

BK

Geachte lezers,
De auteur van bovenstaand artikel, probeert een aantal reeds bekende wetmatigheden los te laten op het kosmologische model wat op zwaartekracht gebaseerd is. En dit geeft problemen.
Aanhangers van dit model proberen al honderden jaren met o.a. “animaties” dit model te verklaren, echter is dit zo complex geworden, dat onze beste computers niet voldoende rekenkracht hebben om dit model te verklaren, dan wel door te rekenen.

Inmiddels zijn er wetenschappers bezig aan een ander model, gebaseerd op plasma. Deze theorie is met middelmatige wiskunde onderbouwd, en voorziet in antwoorden, welke het bestaande kosmologische model niet kan verklaren.

Met dit nieuwe model is echter één probleem. Deze bestrijkt een periode van duizenden jaren, ipv miljarden. Dit is één van de redenen waarom men zich nog steeds (krampachtig) vast houdt aan het zwaartekracht model. Want waar plaatsen ze we anders onze miljarden jaren durende evolutietheorie? Welke mijn inziens door de biologie ook al weerlegd is.

Reply
peter b

BK, het plasma model ken ik. Mijn punt hierboven is dat de seculiere [gelivigen] van alles mogen beweren, maar geen empirische bewijsvoering hoeven te leveren. Hun hypothesen worden voor waar verkocht omdat het zogenaamd wetenschap zou zijn. Nou dat is het niet, want wetenschap is toetsbaar. De beweringen zijn niks dan vergezochte naturalistische filosofieen. En daarom zijn het ook altijd atheisten die ze voor zoete koek slikken. Ze hebben hun eigen priesters (Krause, Dawkins, Hawking om er maar een paar te noemen), tempels (natuur historische musea) en heilige boeken (The Origin, A Brief History of Time, The Selfisch Gene, etc) en het geloof dat alles zichzelf maakte. […]

haushofer

@Peter b:
Ik meende dat je geloofde dat structuurformatie dmv instorting van gaswolken in tegenspraak was met de tweede hoofdwet; vandaar mijn linkjes. Mbt structuurformatie in het jonge universum snap ik je probleem ook niet zo. Structuurformatie vindt pas plaats ver na inflatie (dat maar heel kortstondig werkt als een soort bliksemsnelle fasetransitie). Daarna dijt het universum verder gestaag uit. Je kunt vervolgens dit universum modelleren als een Friedman-Robertson-Walker ruimtetijd met een vrijwel homogene en isotrope verdeling van materie en straling. Daarmee kun je uitrekenen hoe initiële perturbaties via drukgolven met de tijd toenemen door de zgn. Jeans-lengte uit te rekenen. De specifieke berekeningen zijn niet eenvoudig; online vind ik zo snel bv “Notes on cosmological structure formation” van Peacock. De upshot is dat initiële perturbaties in het plasma toenemen in verhouding tot de schaalparameter die de uitzetting van de ruimte beschrijft. Oftewel: structuurformatie onder invloed van zwaartekracht is geen probleem in een uitdijend universum. Maar dit alles speelt zich natuurlijk ver af na inflatie (mocht inflatie als mechanisme daadwerkelijk hebben plaatsgevonden; daar zijn meningen over verdeeld).

Je eerdere opmerkingen over kosmologie, en ook hier weer je “Je kunt altijd wel een of ander verhaaltje of een boek schrijven, of een mathematisch model opstellen, maar met de werkelijkheid heeft dat niet veel te doen. ” doet mij echter vermoeden dat je je oordeel al lang en breed klaar hebt liggen en dat mijn reactie vrij zinloos is. Ik zou naar jou en de redactie hier dan ook willen zeggen dat het ongelofelijk is wat we in amper een eeuw aan kosmologie hebben ontdekt. Natuurlijk zijn er nog genoeg open vragen en problemen, maar dat doet niets af aan het feit dat ons huidige oerknalmodel op veel fronten overeenkomt met de waarneming. Waarom dat niet eens benadrukken?

Ik zal het hier dan ook verder bij laten 🙂

Reply
peter b

“Ik zou naar jou en de redactie hier dan ook willen zeggen dat het ongelofelijk is wat we in amper een eeuw aan kosmologie hebben ontdekt.”

[…] Je doet net alsof de mathematische modellen wetenschappelijke ontdekkingen zijn. De grap is natuurlijk dat er niks is ontdekt. Je kunt geen experimenten doen aan de Kosmos, je kunt alleen beschrijven. Die beschrijvingen baseren op aannames, op vooronderstellingen. Vele daarvan zijn waarschijnlijk onjuist. Als je geen experimenten kunt doen kun je ook niks ontdekken.

Hetty

In het heelal zijn veel dingen zichtbaar, met telescopen en ook infrarood telescopen. Zo kan waargenomen worden dat er veel sterren geboren worden in ons uitdijend heelal. We zien sterren in allerlei stadia van ontwikkeling, van protoster tot supernova.
Dus men kan speculeren, redeneren, berekenen hoe dat plaatsvindt, maar er is geen vraag over OF het plaatsvindt. Het gebeurt waarneembaar.
Zie:
https://www.nemokennislink.nl/publicaties/hoe-ziet-het-leven-van-een-ster-eruit

Het mag dan mysterieus zijn: het bestaat!
Ook heel interessant: https://www.scientias.nl/jonge-sterren-vernietigen-hun-eigen-kraamkamer/

En https://www.nemokennislink.nl/publicaties/hoe-ziet-het-leven-van-een-ster-eruit

Onze zon is een normale ster die op de helft is van z’n leven.

Reply
peter b

Hetty,

(…) De astrofysicus Richard Lieu sprak onlangs zijn kritiek uit over BB Kosmologie omdat kosmologen onbegrepen fenomenen met onbekenden zouden “verklaren”. Deze verklaringen zijn nergens op gebaseerd en zeer zeker niet op experimenten. Deze onbekenden zijn:
1) kosmische roodverschuiving (galaxy redshift), verklaard als ruimte-expansie,
2) kosmische achtergrondstraling, verklaard als nagloeieffect van de BB,
3) afwijkende rotaties van spiraalvormige sterrenstelsels, verklaard door lokale donkere materie,
4) supernova abberaties, verklaard door een vesnelde expansie door donkere energie
5) gelijkmatigheid in alle richtingen, verklaard door inflatie.

Onbegrepen waarnemingen worden “verklaard” met niet waarneembare entiteiten en verha[len] waarvoor geen enkele bewijsvoering is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over