Planetaire ringen

by | sep 11, 2017 | Astronomie & Kosmologie, Onderwijs

Aangetoond kan worden dat de planetaire ringen van alle vier gasplaneten korte termijn fenomenen zijn.  Ze kunnen maximaal enige 10.000den jaren oud zijn. Omdat ze echter niet persé vanaf het begin bij de planeten aanwezig waren, kan het zijn, dat de planeten zelf ouder zijn. Toch is het opmerkelijk, dat deze planetaire ringen bij alle vier gasplaneten van ons zonnestelsel gelijk zijn waar te nemen. Verbazingwekkend is ook de ongewoon scherpe begrenzing van de ringen. Daar er voortdurend botsingen tussen de ringdeeltjes zijn, zouden de grenzen in de loop der tijd eerder onscherp zijn geworden.

Één van deze vier gasplaneten is Saturnus. Hij is door enkele duizenden ringen omgeven, die weer in zeven hoofdringen ingedeeld kunnen worden. De totale uitgestrektheid van de ringstelsels is groter dan de afstand tussen aarde en maan. Hoe deze ringen door natuurlijke processen zouden kunnen zijn ontstaan, is een volledig raadsel.1 Zeer oud kunnen zij intussen niet zijn, omdat waarneembaar is, dat zij vanwege het voortdurende verlies van materiaal reeds na enige duizenden jaren uiteengevallen zullen zijn.2

Verschillend van aard

De Saturnus ringen bestaan uit voorwerpen, die tot enkele meters groot zijn. Er zijn echter duidelijke verschillen tussen de afzonderlijke ringen. Zo bevinden zich in de B-ring en in het binnenste gedeelte van de A-ring maar weinig deeltjes, die kleiner zijn dan vijf centimeter, terwijl zij in de C- en het buitenste gedeelte van de A-ring vaker voorkomen.

In het binnenste en buitenste gedeelte van de B-ring werden meerdere ringen gevonden, die enkele honderden kilometers breed zijn en zeer verschillende hoeveelheden materiaal bevatten. In een dikke, 5000 kilometer brede kern bevinden zich enige banden, waarin de dichtheid viermaal zo hoog is als in de A-ring en bijna 20 maal zo hoog is als in de C-ring.

De chemische vingerafdrukken van de A-ring duiden op onverwacht zuivere ijskorrels, die in de richting van het centrum sommige silicaten bevatten. In tegenstelling tot de relatief structuurloze A-ring en de in de C-ring aanwezige golfstructuur toont de B-ring talrijke structuureigenschappen.3

Conclusie

De gedachte, dat deze ringen door natuurlijke processen zijn ontstaan, is weinig geloofwaardig. Zij wekken de indruk, dat zij om één of andere reden precies zo gevormd en geplaatst zijn, zoals wij hen tegenwoordig zien.

 

Voetnoten

  1. Stephen Battersby, First images of Saturn´s rings bring surprises, New Scientist Nr. 2455, 10 Juli 2004.
  2. Norbert Pailer und Alfred Krabbe, Der vermessene Kosmos, Hänssler, 2006, p. 136.
  3. Hans Zekl, Cassini: Der Stoff, aus dem die Saturnringe sind, astronews.com, 30. Mei 2005.
M
"

Artikelen

Artikelen