Aangetoond kan worden dat de planetaire ringen van alle vier gasplaneten korte termijn fenomenen zijn.  Ze kunnen maximaal enige 10.000den jaren oud zijn. Omdat ze echter niet persé vanaf het begin bij de planeten aanwezig waren, kan het zijn, dat de planeten zelf ouder zijn. Toch is het opmerkelijk, dat deze planetaire ringen bij alle vier gasplaneten van ons zonnestelsel gelijk zijn waar te nemen. Verbazingwekkend is ook de ongewoon scherpe begrenzing van de ringen. Daar er voortdurend botsingen tussen de ringdeeltjes zijn, zouden de grenzen in de loop der tijd eerder onscherp zijn geworden.

Één van deze vier gasplaneten is Saturnus. Hij is door enkele duizenden ringen omgeven, die weer in zeven hoofdringen ingedeeld kunnen worden. De totale uitgestrektheid van de ringstelsels is groter dan de afstand tussen aarde en maan. Hoe deze ringen door natuurlijke processen zouden kunnen zijn ontstaan, is een volledig raadsel.1 Zeer oud kunnen zij intussen niet zijn, omdat waarneembaar is, dat zij vanwege het voortdurende verlies van materiaal reeds na enige duizenden jaren uiteengevallen zullen zijn.2

Verschillend van aard

De Saturnus ringen bestaan uit voorwerpen, die tot enkele meters groot zijn. Er zijn echter duidelijke verschillen tussen de afzonderlijke ringen. Zo bevinden zich in de B-ring en in het binnenste gedeelte van de A-ring maar weinig deeltjes, die kleiner zijn dan vijf centimeter, terwijl zij in de C- en het buitenste gedeelte van de A-ring vaker voorkomen.

In het binnenste en buitenste gedeelte van de B-ring werden meerdere ringen gevonden, die enkele honderden kilometers breed zijn en zeer verschillende hoeveelheden materiaal bevatten. In een dikke, 5000 kilometer brede kern bevinden zich enige banden, waarin de dichtheid viermaal zo hoog is als in de A-ring en bijna 20 maal zo hoog is als in de C-ring.

De chemische vingerafdrukken van de A-ring duiden op onverwacht zuivere ijskorrels, die in de richting van het centrum sommige silicaten bevatten. In tegenstelling tot de relatief structuurloze A-ring en de in de C-ring aanwezige golfstructuur toont de B-ring talrijke structuureigenschappen.3

Conclusie

De gedachte, dat deze ringen door natuurlijke processen zijn ontstaan, is weinig geloofwaardig. Zij wekken de indruk, dat zij om één of andere reden precies zo gevormd en geplaatst zijn, zoals wij hen tegenwoordig zien.

 

Voetnoten

  1. Stephen Battersby, First images of Saturn´s rings bring surprises, New Scientist Nr. 2455, 10 Juli 2004.
  2. Norbert Pailer und Alfred Krabbe, Der vermessene Kosmos, Hänssler, 2006, p. 136.
  3. Hans Zekl, Cassini: Der Stoff, aus dem die Saturnringe sind, astronews.com, 30. Mei 2005.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

95 Stellingen

Written by

Weliswaar zijn sinds de eerste uitgave van Charles Darwins boek "Het ontstaan van soorten" op 24 november 1859 ontelbare feiten bekend geworden, die heel duidelijk tegen de evolutietheorie spreken, maar het geloof in evolutie, oerknal en een vele miljoenen jaren oude aarde heeft zich diep in het bewustzijn van de moderne maatschappij ingenesteld. Hierbij heeft deze wereldbeschouwing langzamerhand een fundamentalistisch karakter aangenomen. In geen ander gebied van de wetenschap worden kritische stemmen zo onzakelijk en heftig aangevallen als op dit gebied van onderzoek. Wie twijfelt, wordt uit het debat over de oorsprongsvragen uitgesloten en niet zelden bestreden. De eigenwijsheid van de leidende disciplines in wetenschap, onderwijs en media doet denken aan de koppigheid, waarmee de Rooms Katholieke kerk in de Middeleeuwen haar toenmalige wereldbeeld verdedigd heeft. Op 31 oktober 1517 heeft de hervormer Maarten Luther 95 stellingen gepubliceerd, waarmee hij de toenmaals wijdverbreide aflaatpraktijk ter discussie stelde. Deze bemoeienis heeft een kettingreactie veroorzaakt, die uiteindelijk tot de Reformatie leidde. Op gelijke wijze moeten de hier aanwezige 95 stellingen tot een verandering van denken in het oorsprongsdebat bijdragen. Met deze publicatie willen wij ons ervoor inzetten, dat in de discussie over de oorsprong van de mensheid, het aardse leven en de kosmos een open omgang met wetenschappelijke gegevens, interpretaties en wereldbeschouwelijke stellingnamen* mogelijk wordt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over