Indien zich de planeten en manen van ons zonnestelsel uit min of meer homogene gas- en stofschijven zouden hebben ontwikkeld, dan komt de vraag op, waarom hun oppervlakken uit zo verschillende materialen zijn samengesteld. Er zijn geen twee identieke planeten of manen bekend. Dit feit geeft grote twijfel over de huidige ontstaanstheorie.

planeten- en maanoppervlakken

De enorme diversiteit van de oppervlakken der planeten en manen in ons zonnestelsel toont overtuigend, dat het denkbeeld, dat deze hemellichamen uit min of meer homogene gas- en stofwolken zouden zijn ontstaan, onrealistisch is.1 Hoe beter de gegevens worden, aan de hand waarvan men conclusies trekt over de eigenschappen van de afzonderlijke hemellichamen, des te duidelijker worden de ten dele frappante verschillen.2

Enige voorbeelden

De oppervlakken van Jupiter en Saturnus bestaan voornamelijk uit vloeibaar waterstof en helium, echter in een steeds andere samenstelling. Het oppervlak van Venus is gehuld in een dichte atmosfeer van koolzuur en zwavelzuur. Het oppervlak van Mars lijkt op een droge steenwoestijn op aarde.

Het oppervlak van de maan Europa is opvallend gelijkmatig en heeft bijna geen meteorietenkraters. Volgens recente gegevens, schijnt het te gaan om een wereld vol agressieve, corrosieve stoffen. Het oppervlak van de maan van de aarde is een stofwoestijn. De maan van Jupiter Io heeft een oppervlak van zwavel en zwaveldioxyde. De manen van Saturnus Enceladus en Tethys zijn bedekt met waterijs. De maan van Saturnus Titaan is bedekt met vloeibaar ethaan en methaan.

Conclusie

De hemellichamen in ons zonnestelsel lijken welgevormd en zeer individueel uitgewerkt. De vraag, of en hoe zij uit een homogene gas- en stofwolk zouden kunnen zijn ontstaan, kan niet worden beantwoord.

Het is te verwachten, dat ook de planeten en manen, die in de komende tientallen jaren onderzocht worden, de indrukwekkende verscheidenheid van de hemellichamen zullen onderstrepen. Zijn ons zonnestelsel, de Melkweg en de gehele overige kosmos wellicht net zo functioneel samengesteld als bijvoorbeeld het menselijk lichaam? Zou het kunnen zijn, dat elk hemellichaam een heel specifiek doel vervult?

Voetnoten

  1. Kendrick Frazier, Das Sonnensystem, Time-Life Books, 1985, p. 128-145.
  2. Norbert Pailer und Alfred Krabbe, Der vermessene Kosmos, Hänssler, 2006, p. 99-116.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

95 Stellingen

Written by

Weliswaar zijn sinds de eerste uitgave van Charles Darwins boek "Het ontstaan van soorten" op 24 november 1859 ontelbare feiten bekend geworden, die heel duidelijk tegen de evolutietheorie spreken, maar het geloof in evolutie, oerknal en een vele miljoenen jaren oude aarde heeft zich diep in het bewustzijn van de moderne maatschappij ingenesteld. Hierbij heeft deze wereldbeschouwing langzamerhand een fundamentalistisch karakter aangenomen. In geen ander gebied van de wetenschap worden kritische stemmen zo onzakelijk en heftig aangevallen als op dit gebied van onderzoek. Wie twijfelt, wordt uit het debat over de oorsprongsvragen uitgesloten en niet zelden bestreden. De eigenwijsheid van de leidende disciplines in wetenschap, onderwijs en media doet denken aan de koppigheid, waarmee de Rooms Katholieke kerk in de Middeleeuwen haar toenmalige wereldbeeld verdedigd heeft. Op 31 oktober 1517 heeft de hervormer Maarten Luther 95 stellingen gepubliceerd, waarmee hij de toenmaals wijdverbreide aflaatpraktijk ter discussie stelde. Deze bemoeienis heeft een kettingreactie veroorzaakt, die uiteindelijk tot de Reformatie leidde. Op gelijke wijze moeten de hier aanwezige 95 stellingen tot een verandering van denken in het oorsprongsdebat bijdragen. Met deze publicatie willen wij ons ervoor inzetten, dat in de discussie over de oorsprong van de mensheid, het aardse leven en de kosmos een open omgang met wetenschappelijke gegevens, interpretaties en wereldbeschouwelijke stellingnamen* mogelijk wordt.

2 Comments

M.Nieuweboer

“De vraag, of en hoe zij uit een homogene gas- en stofwolk zouden kunnen zijn ontstaan, kan niet worden beantwoord.”

[Dit] wordt geponeerd zonder enig bewijs en is [een] versie van de God van de Gaten.

Reply
Hetty

“De hemellichamen in ons zonnestelsel lijken welgevormd en zeer individueel uitgewerkt”

Een planeet als Mars lijkt vooral stokoud. Dezelfde geologische formaties die we ook op aarde zien en door creationisten door de zondvloed worden verklaard, bestaan ook op Mars, waar voor zover ik weet geen zondvloed is geweest. De schildvulkaan Mount Olympus is 22 kilometer hoog, 2,5 keer zo hoog als de Mount Everest. Een kloven systeem groter dan de Grand Canyon.

Zie hiervoor: https://en.wikipedia.org/wiki/Geology_of_Mars

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over