In de wetenschap is het gebruikelijk om eerst een hypothese op te stellen. Dat is een veronderstelling die je aan de hand van proefondervindelijk onderzoek wilt bewijzen. Als je de proef herhaalt moet het resultaat telkens ongeveer hetzelfde zijn. Laten we eens gaan oefenen met die werkwijze. Een proef op de som. Hiervoor heb je een pen en een stuk papier nodig. Ik zal even wachten met verder schrijven zodat je dit kunt pakken…

Ben je er al? Oké. Zou je dan heel eenvoudig – schematisch – een huis op het papier willen tekenen? Ben je klaar? Laat me eens kijken. Ha, dat dacht ik al! Je hebt een vierkantje getekend met een driehoekje er bovenop. En waarschijnlijk heb je ook nog een deur en een raam in het vierkantje gezet. Heb je je weleens afgevraagd waarom je een huis op die manier tekent? Het antwoord is natuurlijk simpel. Omdat een huis er gewoon zo uit ziet. Elk huis heeft een dak, een deur en een raam. Maar, hoe weet je dat dan? Dat komt doordat je vast weleens een huis hebt gezien. Daardoor weet je wat er wordt bedoeld als je het woordje ‘huis’ hoort. Laten we dus samen vaststellen dat hiermee de hypothese ‘je kunt pas iets tekenen als je het ooit hebt gezien’ aannemelijk is gemaakt.

Nog een proef op de som: teken nu eens een Sladrokkie. Waarschijnlijk kost je dat iets meer tijd. Ik wacht nog wel even want ik zie je denken. Je weet niet wat het is? Vraag het even aan iemand die vlak bij je staat. Die weet het ook niet? Dan wordt het lastiger. Misschien even googelen op ‘Sladrokkie’? Nee, laat maar. Doe dat maar niet. Dat heb ik al voor je gedaan: ‘Sladrokkie’ levert geen hits op. Je kunt een Sladrokkie dus niet
tekenen, want je weet niet wat het betekent, je hebt het nooit gezien en kunt het ook niet opzoeken. Deze proef bevestigt nogmaals de hypothese dat je alleen iets kunt tekenen als je het een keer hebt gezien.

Met dit in het achterhoofd kijken we even naar de plaats van de dinosaurus in de evolutietijdlijn. Dino’s zouden volgens evolutionisten 65 miljoen jaar geleden zijn uitgestorven. Nog geen twee miljoen jaar geleden verscheen de eerste mens pas op deze aardbol. Het zou dus absoluut onmogelijk moeten zijn dat een mens ooit een levende dino heeft zien rondlopen op deze aarde. Die was immers al 63 miljoen jaar uitgestorven. Nu het probleem: archeologen hebben allerlei tekeningen, beeldjes, rotsschilderingen en geschreven verhalen gevonden die dino’s verbeelden. Hoe kan dat nou? Hoe wisten die mensen hoe levende dino’s eruitzagen? Ze zouden immers hooguit wat botten hebben kunnen zien?

Een treffend voorbeeld hiervan lees je overigens in de Bijbel. In Job 40 is een bijzonder dier beschreven: de Behemoth. Wat dat was? Sommige Bijbelvertalers houden het op een nijlpaard. Maar… heeft die een staart als een ceder? Die omschrijving geeft Job 40 namelijk. Een nijlpaard met een staart van 25 meter? Nee, in Job is geen ‘Sladrokkie’ beschreven. Er staat gewoon wat Job om zich heen kon zien, en dat was een dino die in levende lijve rondliep.

Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Weet Magazine. De volledige bronvermelding luidt: Helden, K. van, 2016, Sladrokkie, Weet 37: 27.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by en

K. van Helden studeerde marketing en management. Na zijn studie vervulde hij diverse commerciële communicatieve functies binnen verschillende organisaties als Retail, Bank en drukkerijen. In 2009 startte hij de landelijk campagne Schepping of Evolutie op en trad daarbij op als als woordvoerder. Van Helden is betrokken bij WEET magazine en het Logos Instituut. Sinds januari 2014 is hij een dag in de week gaan werken voor Stichting Schreeuw om Leven en per 1 juni 2014 werkt hij fulltime voor deze stichting.