De apostelen leefden echt. Daar hoeft niemand aan te twijfelen. Als je dat toch doet, bezoek dan eens hun graven. Voor een aantal van hen zijn die namelijk bekend.

Dat de Bijbel historisch betrouwbaar is blijkt uit archeologische vondsten. Die wijzen erop dat genoemde personen echt hebben geleefd. Je kunt daarbij denken aan oudtestamentische koningen als David en Salomo1, maar ook aan bijvoorbeeld de apostelen. Van een aantal van hen zijn de oorspronkelijke graven bekend, maar niet van allemaal. Het bepalen waar de apostelen zijn gestorven, wordt bemoeilijkt doordat de oude geschriften over hun geschiedenis niet altijd betrouwbaar zijn. Daar komt bij dat vanaf de 5de eeuw na Christus hun stoffelijke resten om allerlei redenen naar andere steden zijn verplaatst. Waar ze oorspronkelijk lagen begraven, is niet altijd goed gedocumenteerd. Wel duidelijk zijn de oorspronkelijke graven van de apostelen die hieronder genoemd worden:

  • Johannes’ graf is in Efeze, in Zuidwest Turkije.
  • Graven van de beide Jakobussen zijn in Jeruzalem.
  • Andreas’ graf is in het Griekse Patras.
  • Nathanaël bijgenaamd Bartolomeüs. Zijn graf ligt in Baskale, Zuidoost Turkije.
  • Filippus’ graf ligt in Hiërapolis, in Zuidwest Turkije, dat tegenwoordig Pamukkale heet.
  • Thomas’ graf is in een basiliek in Mylapore, India
  • Het graf van Filippus

    Het graf van de apostel Filippus, waar hij meteen na zijn dood is begraven, zou in de zomer van 2011 zijn ontdekt in het zuidwesten van
    Turkije. Maar… klopt dit wel?

    José_de_Ribera_054.wikipedia

    Oude geschriften bevestigen dat Filippus uiteindelijk rond 80 na Christus tijdens christenvervolgingen de marteldood onderging en begraven werd in Hiërapolis.

    De vondst van het graf van Filippus is heel bijzonder. Het kan namelijk inzicht geven in wat er gebeurde nadat de Bijbelse geschiedschrijving ophield. Reden temeer om de betrouwbaarheid van deze vondst onder de loep te nemen. Zouden zijn stoffelijke resten nog in Hiërapolis te vinden zijn?

    Nieuwe tombe ontdekt

    Sinds de 19de eeuw vinden er archeologische opgravingen in Hiërapolis plaats; ook op de locatie van het veronderstelde oorspronkelijke graf van de apostel Filippus. Vorig jaar zomer werd niet ver van deze plek een oude kerk ontdekt. Midden in deze kerk vonden archeologen, onder leiding van de
    Italiaanse professor D’Andria, een tombe. D’Andria en zijn collega’s denken dat het gaat om de graftombe van de apostel Filippus. Volgens D’Andria zijn de stoffelijke resten van Filippus in de Byzantijnse tijd (5de eeuw na Christus) uit zijn oorspronkelijke graf in het Martyrium gehaald en
    vervolgens naar de tombe in deze kerk verplaatst. Het zou dan de nieuwe rustplaats zijn voor Filippus’ stoffelijke resten. Wat bleek echter toen de archeologen de tombe openden? Hij was leeg!

    Lange traditie

    Dit lijkt te bevestigen wat een oud geschrift stelt. Daarin staat dat de Latijnse paus Johannes III (560-572 na Christus) de stoffelijke resten van Filippus uit het graf in Hiëropolis heeft laten overbrengen naar Constantinopel, en daarna naar Rome. Daar, in Rome, zouden de resten in een nieuwe tombe zijn gelegd. Deze staat in een basiliek die tegenwoordig de kerk van de Heilige Apostelen wordt genoemd. Wel kun je zeggen dat de vondst van vorig jaar erop wijst dat er al een heel lange traditie bestaat die een heilige genaamd Filippus met de stad Hiërapolis verbindt. Je kunt dan ook zeker stellen dat de apostel ooit in Hiërapolis is gestorven en begraven. Maar dat wil niet zeggen dat zijn stoffelijke resten er nog steeds te vinden zijn.

    Hiërapolis, een strategische plek

    Hiërapolis, de stad waar Filippus is begraven, betekent ‘heilige stad’. Het heeft (nog steeds) hete bronnen waarvan verondersteld wordt dat ze een geneeskrachtige werking hebben. De stad trok al in Filippus’ dagen veel internationale bezoekers. Een strategische plek dus voor een zendeling.
    Hiërapolis lag niet ver van de steden Kolosse en Laodicea, die ook in de Bijbel worden genoemd. In de 5de eeuw na Christus werd in Hiërapolis een Martyrium gebouwd. Dat is een ereplaats van een ooggetuige van Jezus. Dit Martyrium bouwde men op de plaats waar Filippus, naar men veronderstelde, meteen na zijn marteldood is begraven. De stad werd daarna geteisterd door zware aardbevingen. Een beving in de 7de eeuw maakte vrijwel een eind aan de stad. Bekend is dat de veronderstelde begraafplaats van Filippus vanaf de 9de eeuw opnieuw een bedevaartsoord voor Christenen werd.

    WIE WAS FILIPPUS?
    Het is onbekend waar de apostel met de Griekse naam filippus (wat ‘ paardenliefhebber’ betekent) geboren is. In de Bijbel staat dat hij uit de stad Bethsaïda in Galilea kwam (Joh. 1:45). Filippus werd door Jezus als leerling geroepen (± 26 na Christus) tijdens een bijeenkomst van Johannes de Doper in Bethanië, bij de Dode Zee. Waarschijnlijk behoort hij tot de eerste discipelen. Filippus wordt steeds als vijfde genoemd in de lijst van 12 apostelen (Mat. 10:3; Mar. 3:18; Luk. 6:14; Hand. 1:13). Hij wordt 9 keer in de Bijbel genoemd, waarvan 5(!) keer in het Johannes-evangelie. Dit kan erop wijzen dat hij hecht bevriend was met Johannes. Filippus was ook bevriend met de apostel Nathanaël, want hij brengt hem bij Jezus (Joh. 1:46). Een opmerkelijke actie was dat Filippus Grieken bij de Heere Jezus introduceerde (Joh. 12:21-22). Geschriften van Papias en Polycrates stellen dat Filippus 20 jaar als zendeling werkte in Syrië, Scythië (Zuid-Rusland) en daarna naar Frygië in Turkije trok. Daar waren grote Joodse gemeenschappen, de eerste doelgroep van Filippus. In zijn laatste levensjaren zou Filippus leider van de geloofsgemeenschap in Hiërapolis zijn geweest (Kol. 4:13). Sommigen denken dat Filippus ook een tijd in Gallië (Frankrijk) als zendeling heeft gewerkt, omdat de inwoners van Frygië daar familie zouden hebben gehad. Dat Filippus uiteindelijk rond 80 na Christus tijdens christenvervolgingen de marteldood onderging en begraven werd in Hiërapolis, bevestigen de meeste oude geschriften.

    Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Weet Magazine. De volledige bronvermelding luidt: Putten, M.M. van, 2012, Stille getuigen. Apostelgraven maken nieuwtestamentische geschiedenis en wat erna gebeurde tastbaar, Weet 17: 18-19.

    Voetnoten

    1. Zie Weet Magazine 10, pag. 24-25

    LEUK ARTIKEL?
    Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

    Written by

    De apostelen leefden echt. Daar hoeft niemand aan te twijfelen. Als je dat toch doet, bezoek dan eens hun graven. Voor een aantal van hen zijn die namelijk bekend.

    Dat de Bijbel historisch betrouwbaar is blijkt uit archeologische vondsten. Die wijzen erop dat genoemde personen echt hebben geleefd.

    ...
    Read more

    3 Comments

    Peter

    “Dat de Bijbel historisch betrouwbaar is blijkt uit archeologische vondsten. Die wijzen erop dat genoemde personen echt hebben geleefd. Je kunt daarbij denken aan oudtestamentische koningen als David en Salomo, maar ook aan bijvoorbeeld de apostelen.”

    Er is onafhankelijke documentatie dat David bestaan heeft, maar zulke documentatie ontbreekt voor Salomo.

    Reply
    Ed Vaessen

    Het is een feit dat de ‘beroemde’ Salomon bij zijn tijdgenoten volstrekt onbekend was.

    Reply
    Chan

    Ik zou er nog de belangrijkste aan toe willen voegen: het graf van de H. Petrus, in de crypte van de St Pieterskerk te Rome, het meest vereerd van alle en archeologisch tot op de bodem onderzocht.

    Reply

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

     tekens over