Het planetenstelsel, dat onze zon omgeeft, is heel minutieus opgebouwd. Zelfs de kleinste veranderingen (zoals zij onvermijdelijk plaatsvinden) kunnen er toe leiden, dat enkele planeten “al” na 10 miljoen jaar in chaotische banen komen. Dat betekent, dat zij vroeg of laat in het wijde universum verloren gaan of op de zon vallen. Dat ons huidige zonnestelsel sedert 4,5 miljard jaar bestaat, is geenszins zeker.

Sinds Newton in 1683 de wetmatigheden van de zwaartekracht ontdekt heeft, weet men, dat de planeten in het zonnestelsel zeer stabiel in hun banen lopen. Zij gedragen zich zo stabiel als een uurwerk. Daarbij komt, dat de verschillende afstanden tot de zon een wiskundige regel volgen.1 Opmerkelijk is ook, dat Venus een retrograde (tegengestelde richting) asrotatie heeft, wat in tegenspraak is tot de stofschijf-theorie.

Stabiliteit op de lange termijn

Twijfels over de stabiliteit van ons zonnestelsel op de lange termijn zijn pas ontstaan, toen de computerdeskundige Gerald Jay Sussman en de astrofysicus Jack Wisdom met behulp van een speciaal voor zulke berekeningen gebouwde computer konden aantonen, dat het hemellichaam Pluto vanwege storingen door de planeten van ons zonnestelsel zich tegenwoordig al in een chaotische baan bevindt.

Sussman en Wisdom hebben de bewegingen van alle planeten gesimuleerd en vastgesteld, dat zich  de kleine planeten na ongeveer 50 miljoen jaar in chaotische banen moeten bevinden.2 Deze berekeningen heeft de Franse theoreticus Jacques Laskar bevestigd, die onafhankelijk van Sussman en Wisdom, in 1990 tot bijna het zelfde resultaat is gekomen.34

De aanname, dat de planeten van ons zonnestelsel zich al gedurende 4,5 miljard jaar (de vermeende ouderdom van het zonnestelsel) in stabiele omloopbanen bevinden, moet daarom kritisch beschouwd worden.5

Voetnoten

  1. Henry M. Morris, Men of Science, Men of God, Creation-Life Publishers, San Diego, California, 1982, p. 44-46.
  2. Gerald Jay Sussman & Jack Wisdom, Chaotic Evolution of the Solar System, Science 257, 3 Juli 1992, p. 56-62.
  3. Jacques Laskar, A numerical experiment on the chaotic behaviour of the Solar System, Nature 338, 16 Maart 1989, p. 237-238.
  4. Jacques Laskar, The chaotic motion of the Solar System: A numerical estimate of the size of the chaotic zones, Icarus 88, December 1990, p. 266-291.
  5. Hansruedi Stutz, Chaos im Sonnensystem, Factum Januari 1993, p. 43.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

95 Stellingen

Written by

Weliswaar zijn sinds de eerste uitgave van Charles Darwins boek "Het ontstaan van soorten" op 24 november 1859 ontelbare feiten bekend geworden, die heel duidelijk tegen de evolutietheorie spreken, maar het geloof in evolutie, oerknal en een vele miljoenen jaren oude aarde heeft zich diep in het bewustzijn van de moderne maatschappij ingenesteld. Hierbij heeft deze wereldbeschouwing langzamerhand een fundamentalistisch karakter aangenomen. In geen ander gebied van de wetenschap worden kritische stemmen zo onzakelijk en heftig aangevallen als op dit gebied van onderzoek. Wie twijfelt, wordt uit het debat over de oorsprongsvragen uitgesloten en niet zelden bestreden. De eigenwijsheid van de leidende disciplines in wetenschap, onderwijs en media doet denken aan de koppigheid, waarmee de Rooms Katholieke kerk in de Middeleeuwen haar toenmalige wereldbeeld verdedigd heeft. Op 31 oktober 1517 heeft de hervormer Maarten Luther 95 stellingen gepubliceerd, waarmee hij de toenmaals wijdverbreide aflaatpraktijk ter discussie stelde. Deze bemoeienis heeft een kettingreactie veroorzaakt, die uiteindelijk tot de Reformatie leidde. Op gelijke wijze moeten de hier aanwezige 95 stellingen tot een verandering van denken in het oorsprongsdebat bijdragen. Met deze publicatie willen wij ons ervoor inzetten, dat in de discussie over de oorsprong van de mensheid, het aardse leven en de kosmos een open omgang met wetenschappelijke gegevens, interpretaties en wereldbeschouwelijke stellingnamen* mogelijk wordt.

1 Comment

Peter

[Ik] zou [het] prettig [vinden] als er recentere literatuur dan 1982, 1992, 1989, 1990, 1993 aangehaald werd. Wat zijn de ontwikkelingen van de laatste 25 jaar?

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over