Marnix Medema schrijft over de zijns inziens verfrissende werking van evolutiewetenschap op de theologie (Nederlands Dagblad, 8 mei). Hij stelt dat de informatie in ons DNA er geen twijfel over laat bestaan dat wij een gemeenschappelijke voorouder hebben met de apen. Ik vind dit een ongefundeerde aanname. Wanneer we beseffen dat een en dezelfde Schepper zowel de apen als de mensen heeft geschapen, is het helemaal niet vreemd dat er overeenkomsten zijn in de DNA-structuur. Genesis 1 leert ons bovendien dat apen en mensen op dezelfde scheppingsdag in het leven zijn geroepen. Waarom zou God bij het scheppen van de mens ineens heel ander DNA moeten gebruiken? Het beslissende onderscheid tussen apen en mensen ligt immers niet in de stof waaruit ze beiden genomen zijn, maar in het beeld en de gelijkenis van God (vers 26), dat wil zeggen de gerichtheid van de mens op de relatie met zijn Schepper. God ging door met waar Hij mee bezig was en maakte gebruik van hetzelfde materiaal om het eerste mensenpaar afzonderlijk te scheppen. Op deze wijze blijkt ‘het boek van de natuur’ in het geheel niet in strijd te komen met de klassieke interpretatie van Genesis 1. Ook Medema zegt dat het gaat over de relatie tussen God en mens. Vanwege de bijzondere verbondsrelatie die God met mensen en niet met apen onderhoudt, ging God na intern beraad over tot een afzonderlijke scheppingsdaad, die een cesuur inhoudt ten opzichte van de eerder geschapen landdieren. Wanneer we blindvarend op interpretaties van de wetenschap, de exegese van de Bijbel gaan aanpassen, is de appel van de evolutie niet verfrissend, maar gevaarlijk en schadelijk.

Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit het Nederlands Dagblad. De volledige bronvermelding luidt: Hoek, J., 2017, Vaar niet blind op de wetenschap, Nederlands Dagblad 73 (19532): 13.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by

Marnix Medema schrijft over de zijns inziens verfrissende werking van evolutiewetenschap op de theologie (Nederlands Dagblad, 8 mei). Hij stelt dat de informatie in ons DNA er geen twijfel over laat bestaan dat wij een gemeenschappelijke voorouder hebben met de apen. Ik vind dit een ongefundeerde aanname. Wanneer we beseffen dat een en dezelfde Schepper zowel de apen als de mensen heeft geschapen,

...
Read more

1 Comment

Peter

Het oorspronkelijke stuk in het Nederland Dagblad van 8 mei is niet geplaatst, alleen een reactie. Het stuk is te lang voor hier, dus een deel:

“Nu het bewijs voor evolutie zich in de afgelopen decennia heeft opgestapeld, lijkt er geen ontkomen meer aan. Zoals op grond van DNA feilloos kan worden aangetoond wie iemands vader of moeder is, zo laat de informatie in ons DNA er geen twijfel over bestaan, dat wij een gemeenschappelijke voorouder hebben met de apen. Kunnen we nu nog wel geloven in de vertrouwde verhalen van Adam en Eva en van Noach uit de Bijbel? Jazeker. Maar hoe dan?

Niet door de Bijbel minder serieus te nemen: Gods Woord is geen sprookje, maar door de Geest geïnspireerd om waarheid te brengen. Ook niet door de wetenschap af te serveren: God openbaart zich in het ‘boek van de natuur’ en houdt ons niet voor de gek met wat we zien in zijn schepping. De inzichten uit de wetenschap kunnen zelfs een onverwachte zegen zijn, door ons te helpen Genesis met een frisse blik te lezen en recht te doen aan de historische en literaire context ervan. Dit prachtige Bijbelboek gaat niet over aardlagen, fossielen of dateringen, maar over de relatie tussen God en mens. Het wijst uiteindelijk op Jezus.

En nee, de mens is geen ongeluk. Een baby wordt in de buik van de moeder geweven via allerlei toevalsprocessen, die we op moleculair niveau kunnen beschrijven; tóch geloven we dat God hier dwars doorheen werkt. Zo kunnen we ook geloven dat God schijnbare toevalligheden in de biologische evolutie gebruikt om tot zijn doel te komen. Dat doet niets af aan het wonder; het wekt juist meer verwondering over de grootsheid van de schepping.

Zo is evolutie geen giftige appel, maar een zure appel, waar je even doorheen moet bijten. Daarna werkt het verfrissend.”

Er is geen ontkomen meer aan evolutie. We hebben een gemeenschappelijke voorouder met de apen. Zie verder Lazarus.nl

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over