Van aap naar mens? Video

by | okt 2, 2023 | 06. Biologie, Evolutie, Evolutie van de mens, Logos Basics, Video

Van aap naar mens?

Is de mens maar een toevallige uitkomst van de evolutie van aap naar mens of kun je bewijzen dat het een uniek ontwerp is? In deze video geven Elias en Samuël van het videokanaal ChristenDOM? antwoord op deze vraag.
Deze video is deels gebaseerd op ons gratis kwartaalmagazine Bijbelvast.

Hieronder volgt de tekst die ChristenDOM? gepubliceerd heeft als achtergrondinformatie bij hun video.

De mens is uniek

Menselijke Uniekheid Zoals Bewezen door Voorstanders van Intelligent Ontwerp
Het Ingewikkelde Ontwerp van Menselijk DNA: Een Samensmelting van Denkleiders
Het debat over de oorsprong en complexiteit van menselijk DNA staat centraal voor voorstanders van Intelligent Ontwerp (IO). Deze geleerden, met diverse academische achtergronden en onderzoekstrajecten, zijn het erover eens dat de complexiteit van DNA wijst op een ontwerp in plaats van puur toeval. Dr. Michael Behe, bekend om zijn concept van “onreduceerbare complexiteit”, gaat diep in op de diepgaande complexiteit van moleculaire systemen en benadrukt de wonderen van DNA. Wiskundige en filosoof William Dembski baseert zijn argumenten op de “gespecificeerde complexiteit” die zichtbaar is in de genetische code, waarbij hij DNA gebruikt als bewijs voor zijn beweringen. Dr. Jonathan Wells, met zijn expertise in Moleculaire en Celbiologie, bekritiseert conventionele evolutionaire verhalen en belicht de nuances van DNA en genetica. Dr. Douglas Axe, met zijn diepgaande onderzoek naar moleculaire biologie, benadrukt de nauwe relatie tussen DNA en eiwitvouwing. Onder deze vooraanstaande figuren valt Axe op door zijn directe onderzoek naar eiwitten en hun genetische blauwdrukken. Toch is een gemeenschappelijke draad in hun werken de nadruk op DNA, niet alleen als onderwerp van studie, maar ook als een overtuigend bewijs voor het idee van Intelligent Ontwerp.

Menselijk Ontwerp door de Lens van DNA: Een Synthese van Wetenschappelijke Perspectieven
De complexiteit en verfijning van menselijk DNA zijn al lang een bron van verwondering. Echter, een groep geleerden van de Intelligent Ontwerp-beweging, waaronder professoren Michael Behe, William Dembski, Jonathan Wells, Douglas Axe en Stephen C. Meyer, beweert dat de uniekheid en verfijning die in menselijk DNA te zien zijn, geen producten zijn van toeval maar wijzen op een doelbewust ontwerp. Dit artikel synthetiseert hun perspectieven om dit standpunt te verduidelijken.

  1. De Specificiteit van Informatie: Professor William Dembski benadrukt vaak het concept van “gespecificeerde complexiteit”. In de context van DNA verwijst dit naar de zeer geordende en doelgerichte rangschikking van nucleotiden die enorme hoeveelheden informatie opslaan die nodig zijn voor het leve De kans dat zo’n geordende reeks ontstaat uit willekeurige chemische processen is volgens Dembski astronomisch laag.
  2. Moleculaire Complexiteit: Dr. Michael Behe’s concept van “onreduceerbare complexiteit” stelt dat bepaalde biologische systemen te complex zijn om te zijn geëvolueerd door geleidelijke, stapsgewijze processen omdat ze meerdere onderdelen tegelijkertijd nodig hebben om te functioneren Op het gebied van DNA tonen de verschillende enzymen en processen die nodig zijn voor DNA-replicatie, transcriptie en vertaling deze complexiteit aan. De aanwezigheid van het ene zonder het andere zou het systeem niet-functioneel maken.
  3. Eiwitvorming en de Wisselwerking met DNA: Douglas Axe’s onderzoek richt zich op de onwaarschijnlijkheid dat eiwitstructuren bij toeval ontstaan. Aangezien DNA deze eiwitten codeert, is de precisie die nodig is in DNA-sequenties om functionele eiwitten te produceren verbazingwekkend. Een kleine verandering of mutatie kan een eiwit niet-functioneel maken, wat de precisie van de genetische code onderstreept.
  4. De Holistische Onderlinge Afhankelijkheid van Biologische Systemen: Stephen C. Meyer’s ideeën draaien om het concept van lichaamsplannen en hun ontwikkeling uit de informatie in DNA. Meyer betoogt dat de vorming van complexe organen en structuren een gecoördineerde en gelijktijdige ontwikkeling van verschillende onderdelen vereist. Bijvoorbeeld, de ontwikkeling van een long gaat niet alleen over het longweefsel zelf, maar ook over het ondersteunende circulatiesysteem, het zenuwstelsel voor controle en de skeletstructuur voor bescherming. Een long, geïsoleerd, zonder de gecoördineerde ontwikkeling van deze andere systemen, zou niet-functioneel en schadelijk zijn.
  1. De Blauwdruk van het Leven: Jonathan Wells, met een achtergrond in moleculaire en celbiologie, benadrukt de verfijning van DNA als een blauwdruk voor het leve Het is niet alleen een passief opslagapparaat, maar een actieve deelnemer aan cellulaire functies. De dynamiek en aanpasbaarheid van DNA, terwijl de integriteit van essentiële informatie behouden blijft, wijzen op een systeem dat verre van een louter chemisch ongeluk is.

Terwijl DNA op zichzelf al een wonder is van moleculaire machines, ligt het echte wonder in zijn vermogen om informatie op te slaan en over te dragen die resulteert in de adembenemende complexiteit van de menselijke anatomie en fysiologie. De perspectieven van deze geleerden, gegrondvest op hun respectievelijke onderzoeksgebieden, komen samen op het idee dat de verfijning en onderlinge afhankelijkheid die te zien zijn in menselijk DNA en zijn manifestaties, wijzen op een uniek ontwerp in plaats van een gelukkig chemisch ongeluk.

De Intricaties van Cellulaire Complexiteit: Geïnspireerd door Stephen C. Meyer en James Tour De cel, vaak aangeduid als de fundamentele eenheid van het leven, is een wonder van ingewikkeld ontwerp en functionaliteit. De diepgaande complexiteiten die inherent zijn aan cellulaire mechanismen, zoals beargumenteerd door Stephen C. Meyer en James Tour, dagen het idee uit dat de oorsprong van het leven louter bijproducten zijn van willekeurige chemische reacties. Door diep in te gaan op cellulaire systemen en biochemische paden, belichten Meyer en Tour de moeilijkheden bij het toeschrijven van het ontstaan van het leven aan ongeleide processen.

  1. Het Informatie Paradigma: Stephen C. Meyer’s werk, met name in zijn boek “Signature in the Cell”, benadrukt de informatie-dragende eigenschappen van DNA. DNA is niet alleen een molecuul, maar een molecuul dat nauwkeurige instructieve inhoud draagt. De waarschijnlijkheid dat deze complexe informatie spontaan ontstaat, betoogt Meyer, is zo klein dat het inroepen van toeval als verklarend mechanisme problematisch wordt.
  2. Biochemische Complexiteit: James Tour, een synthetisch chemicus, werpt vaak licht op de extreme complexiteiten van biochemische pade Hij benadrukt dat de synthese van kritieke levensmoleculen, zoals eiwitten, koolhydraten en nucleïnezuren, in laboratoriumomstandigheden zeer gecontroleerde omgevingen, geavanceerde apparatuur en de sturende hand van bekwame chemici vereist. Het is moeilijk voor te stellen dat dergelijke precieze omstandigheden willekeurig voorkomen in de oersoep van de vroege aarde.
  3. De Wisselwerking van Cellulaire Machines: Meyer raakt ook de cellulaire machines aan, met name het ribosoom – een complexe moleculaire machine verantwoordelijk voor het synthetiseren van eiwitten.De precisie van het ribosoom, gekoppeld aan de exacte informatieve inhoud van mRNA, toont een systeem van verbazingwekkende complexiteit. Het ontstaan van zo’n systeem, volledig gevormd en functioneel, stelt uitdagingen aan stapsgewijze evolutionaire verhalen.
  4. Uitdagingen in Abiogenese: James Tour heeft vaak de problemen met abiogenese benadrukt, de theorie dat het leven ontstond uit niet-leven door natuurlijke processen.  Ondanks de vooruitgangin de chemie, staan wetenschappers nog steeds voor aanzienlijke uitdagingen bij het repliceren van de omstandigheden en processen die mogelijk de basisbouwstenen van het leven genereren zonder intelligente tussenkomst. Tour’s nadruk op de “kip en ei” problemen in cellulaire biochemie – zoals welke kwam eerst: eiwitten of de nucleïnezuren die voor hen coderen? – belicht de raadsels die worden geconfronteerd door theorieën over de ongeleide chemische oorsprong van het leven.
  1. De Choreografie van Cellulaire Processen: Naast louter componenten ligt de schoonheid van de cel in de gechoreografeerde processen – DNA-replicatie, eiwitsynthese, metabole paden – die allemaal tegelijkertijd in een geharmoniseerde mode plaatsvinden. Deze choreografie suggereert een ontwerp dat verder gaat dan louter chemische toevalligheden.

Het Ontwerp Achter DNA: Een Samensmelting van Wetenschappelijke Inzichten De complexiteit van het leven, van de uitgestrektheid van het heelal tot de microscopische wonderen van DNA, zijn al lang onderwerpen van ontzag en verwondering. Hoewel het debat tussen naturalistische evolutie en intelligent ontwerp al decennia voortduurt, bieden recente inzichten van vooraanstaande wetenschappers zoals Dr. James Tour en Dr. Stephen C. Meyer overtuigende argumenten voor het laatste perspectief.

De Protein Powerball Winnen: Omdat Willekeurige Kans Helemaal Logisch Is!

Eiwitten zijn complexe moleculen die cruciale rollen spelen in het lichaam, van het katalyseren van metabole reacties tot het bieden van structurele ondersteuning in cellen. Ze bestaan uit ketens van aminozuren, en er zijn 20 verschillende soorten aminozuren die in deze ketens kunnen worden gebruikt. De volgorde waarin deze aminozuren zijn gerangschikt, bepaalt de structuur en functie van het eiwit.

De Kansen van Willekeurige Eiwitvorming:
Beschouw een bescheiden eiwit dat bestaat uit slechts 100 aminozuren. Het aantal mogelijke sequenties is 20^100 (20 soorten aminozuren verheven tot de macht van 100 posities in de keten). Dit getal is astronomisch groot, meer dan 10^130. Ter vergelijking, er wordt geschat dat er ongeveer 10^80 atomen zijn in het waarneembare heelal. Dus de kans op een specifieke eiwitsequentie van 100 aminozuren die bij toeval ontstaat, is 1 op 10^130, wat een verbazingwekkend kleine kans is.

Nu zullen niet alle sequenties functionele eiwitten vormen. In feite suggereert onderzoek dat de verhouding van functionele tot niet-functionele aminozuursequenties extreem laag is. Dr. Douglas Axe, een moleculair bioloog, voerde experimenten uit op een specifiek eiwit en schatte dat de kans om een functionele sequentie voor dat eiwit te krijgen 1 op 10^74 is. Dit betekent dat er voor elke functionele sequentie 10^74 niet-functionele sequenties zijn.

De Uitdaging van Eiwitvouwing:
Naast sequentievorming moeten eiwitten in een specifieke driedimensionale vorm vouwen om functioneel te zijn. Deze vouwing is niet zomaar een willekeurige

verkreukeling van de keten, maar een precieze rangschikking die de activiteit van het eiwit bepaalt. Zelfs als we, door een buitengewone kans, de juiste volgorde van aminozuren zouden krijgen, moet het eiwit correct vouwen. Verkeerd gevouwen eiwitten kunnen niet-functioneel of, erger nog, schadelijk zijn. Veel neurodegeneratieve ziekten, zoals Alzheimer, worden bijvoorbeeld in verband gebracht met eiwitmisvouwing.

Gezien het grote aantal manieren waarop een eiwit kan vouwen, zijn de kansen dat het spontaan in de juiste vorm vouwt ook extreem laag. Als we de onwaarschijnlijkheid van de juiste sequentievorming combineren met de uitdaging van het juiste vouwen, worden de kansen zo klein dat het lijkt alsof je meerdere loterijen achter elkaar wint met een enkel ticket voor elk.

De spontane en willekeurige vorming van zelfs het kleinste functionele eiwit, wanneer zowel sequentie als vouwing in overweging worden genomen, lijkt technisch onmogelijk. De enorme onwaarschijnlijkheid van dit evenement onderstreept de uitdagingen waarmee theorieën worden geconfronteerd die uitsluitend op kans vertrouwen voor de oorsprong van de essentiële moleculen van het leven.

DNA: De Ingewikkelde Dans van de Blauwdruk van het Leven
DNA, of Deoxyribonucleïnezuur, wordt vaak vergeleken met de software van het leven. Het is een lang molecuul dat onze unieke genetische code bevat, vergelijkbaar met hoe een computerprogramma codering bevat om de computer te instrueren wat te doen.

Hoe DNA Werkt:
Elk DNA-molecuul bestaat uit twee strengen die om elkaar heen zijn gewikkeld in de beroemde dubbele helixvorm. Deze strengen zijn gemaakt van kleinere eenheden genaamd nucleotiden. Elk nucleotide bestaat uit een fosfaatgroep, een deoxyribose-suiker en een van de vier stikstofbasen: adenine (A), thymine (T), cytosine (C) of guanine (G). De volgorde van deze basen codeert genetische informatie.

Wanneer een cel een eiwit moet produceren, wordt het relevante deel van het DNA “gelezen” door een ander molecuul genaamd RNA in een proces dat transcriptie wordt genoemd. Dit RNA, dat nu de genetische informatie draagt, reist naar een ribosoom.

De Rol van Ribosomen:
Ribosomen zijn complexe moleculaire machines die de RNA-sequentie lezen en vertalen naar een eiwit. Ze doen dit door de RNA-sequentie te matchen met overeenkomstige aminozuren, de bouwstenen van eiwitten, in een proces dat vertaling wordt genoemd. Deze ingewikkelde dans, waarbij de genetische code wordt vertaald naar een functioneel eiwit, is een wonder van cellulaire machines.

De Onwaarschijnlijkheid van Spontane DNA-Vorming:
De spontane vorming van een molecuul zo complex als DNA door willekeurige processen stelt aanzienlijke uitdagingen. Vanuit wiskundig oogpunt zijn de kansen dat zelfs een klein, functioneel eiwit bij toeval ontstaat astronomisch laag. Dr. Stephen C. Meyer en andere voorstanders van Intelligent Ontwerp hebben benadrukt dat voor een eiwit dat bestaat uit 150 aminozuren, de kansen dat het willekeurig ontstaat 1 op 10^164 zijn. Ter vergelijking, er zijn slechts 10^80 atomen in het waarneembare heelal.

Gezien het feit dat DNA codeert voor deze eiwitten, neemt de complexiteit exponentieel toe. De leeftijd van het heelal, geschat op ongeveer 13,8 miljard jaar, is bij lange na niet voldoende tijd voor dergelijke sequenties om bij toeval te ontstaan, zelfs onder de meest gunstige omstandigheden.

Wiskundig Werk aan DNA-Vorming:
Wiskundigen en wetenschappers, waaronder Dr. William Dembski, hebben zich verdiept in de waarschijnlijkheden die verband houden met DNA-vorming. Dembski introduceerde in het bijzonder het concept van “gespecificeerde complexiteit” om sequenties te beschrijven die zowel specifiek (of functioneel) als complex (of onwaarschijnlijk) zijn. Hij betoogde dat wanneer we entiteiten tegenkomen met gespecificeerde complexiteit, intelligent ontwerp de meest plausibele verklaring is.

Chemie en de Oorsprong van het Leven
Dr. James Tour, een gerenommeerd synthetisch organisch chemicus, heeft zich uitgesproken over de uitdagingen waarmee theorieën worden geconfronteerd die een naturalistische oorsprong van het leven voorstellen. In zijn geschriften, zoals die op zijn persoonlijke website en in het artikel “Animadversions of a Synthetic Chemist”, benadrukt Tour de immense complexiteiten die betrokken zijn bij de synthese van de basiselementen van het leven. Hij benadrukt dat de voorwaarden die nodig zijn om zelfs de eenvoudigste levensvormen te produceren zo specifiek en ingewikkeld zijn dat ze onmogelijk door louter toeval kunnen zijn ontstaan.

Bijvoorbeeld, de synthese van kritieke levensmoleculen, zoals eiwitten, koolhydraten en nucleïnezuren, vereist zeer gecontroleerde omgevingen en de sturende hand van bekwame chemici. Tours inzichten in de “kip en ei” problemen in cellulaire biochemie – zoals welke kwam eerst: eiwitten of de nucleïnezuren die voor hen coderen? – belichten de raadsels waarmee theorieën worden geconfronteerd over de ongeleide chemische oorsprong van het leven.

Onreduceerbare Complexiteit en het Wonder van Moleculaire Machines
Het concept van “onreduceerbare complexiteit”, geïntroduceerd door Dr. Michael Behe, stelt dat bepaalde biologische systemen te complex zijn om te zijn geëvolueerd door geleidelijke, stapsgewijze processen. Deze systemen vereisen dat meerdere onderdelen tegelijkertijd aanwezig zijn om te functioneren. In het rijk van DNA tonen de verschillende enzymen en processen die nodig zijn voor DNA-replicatie, transcriptie en vertaling deze complexiteit aan. De aanwezigheid van de een zonder de ander zou het systeem niet-functioneel maken.

Conclusie: De Duidelijke Echo van Intentioneel Ontwerp in Menselijk Bestaan
In de uitgestrekte ruimte van het heelal, waar sterrenstelsels fonkelen en nevels glinsteren, ligt er een blauwe planeet, vol met leven. In het hart van dit leven zit het raadsel van DNA, een molecuul dat de geheimen van ons bestaan fluistert. Naarmate we dieper ingaan op de complexiteit van deze genetische code, worden we geconfronteerd met een complexiteit die verder gaat dan louter toeval en wijst in plaats daarvan op een doelbewuste orkestratie.

Dr. James Tour’s nauwgezette verkenning van synthetische chemie onthult de diepgaande uitdagingen van het repliceren van de essentiële bouwstenen van het leven. Zijn inzichten, wanneer ze naast Dr. Stephen C. Meyer’s diepgaande begrip van de informatie-dragende eigenschappen van DNA worden geplaatst, weven een overtuigend verhaal. Dit verhaal suggereert dat het tapijt van het leven, met zijn ingewikkelde patronen en ontwerpen, niet het resultaat is van willekeurige streken, maar het resultaat van een meesterlijke hand.

De menselijke soort, met zijn cognitieve schittering, emotionele diepte en fysiologische wonderen, staat als een baken van dit intentionele ontwerp. Ons vermogen om over het heelal te peinzen, om de roerselen van liefde en empathie te voelen, en om de mysteries van ons eigen DNA te ontcijferen, hint allemaal naar een doel dat grootser is dan louter overleven.

In dit uitgestrekte kosmische spel, waar sterren worden geboren en zwarte gaten verslinden, komen mensen naar voren niet als onbeduidende stipjes, maar als doelbewust ontworpen acteurs. We zijn niet de vluchtige producten van willekeurige chemische reacties, maar de doelbewuste creaties van een groots kosmisch verhaal. Elke streng van ons DNA, elke hartslag en elke gedachte die door onze geest flitst, resoneert met de echo van intentionaliteit.

Terwijl we aan de rand van wetenschappelijke ontdekking staan, wordt het steeds duidelijker dat ons bestaan geen toeval is. In plaats daarvan zijn we de harmonieuze noten in een groots symfonie, het meesterwerk van een Componist wiens ontwerp in elk facet van ons wezen zichtbaar is.

[1] Jonathan Sarfati, 2020 Refuting Evolution 2, What PBS television and Scientific Ameria don’t want you to know

[2] Kees Fieggen, 2021 –Wie is de mens? – Logos Talks https://www.youtube.com/watch?v=lQ_Wjp6UZZM

[3] Kees Fieggen, 2021 – De uniciteit van de mens – Logoscongres 2021 https://www.youtube.com/watch?v=Jm1w4cE2Kdo

[4] Werner Gitt, 2012 – Differences Between Human Life and Animal Life https://answersingenesis.org/are-humans-animals/44-differences-between-human-life-and-animal-life-ob16

[5] Kees Fieggen, 2021 –Wie is de mens? – Logos Talks https://logos.nl/wie-is-de-mens-eerste-logos-talks-video-online/

[6] Kees Fieggen, 2021 – De uniciteit van de mens – Logoscongres 2021 https://www.youtube.com/watch?v=Jm1w4cE2Kdo

[7] Werner Gitt, 2012 – Differences Between Human Life and Animal Life https://answersingenesis.org/are-humans-animals/44-differences-between-human-life-and-animal-life-ob16

Abonneer je op onze maandelijkse nieuwsbrief!