Enige tijd geleden was de Europese ruimtevaartorganisatie ESA uitgebreid in het nieuws. Voor het eerst in de geschiedenis is het gelukt om met een ruimtevaartuig op een komeet te landen. Het ging om de komeet 67P/Tsjoerjoemov-Gerasimenko1.2 Het ruimtevaartuigje Rosetta – dat om de komeet bleef cirkelen – met de lander Philae aan boord legde 6,4 miljard kilometer af om bij de komeet, van 4-6 kilometer doorsnede, uit te komen. Een hele prestatie van de ESA!3 De komeet zelf blijft de onderzoekers verbazen en de resultaten trekken standaardmodellen over de vorming van ons zonnestelsel in twijfel.

Accretiemodel

komeet_67P_churyumov-gerasimenko.wikipedia

Komeet 67P (bron: wikipedia)

67P heeft al vanaf de allereerste resultaten het accretiemodel tegengesproken. Dit model gaat uit van de vorming van het zonnestelsel uit een stofwolk, zo’n 4,5 miljard jaar geleden. Volgens dat model zouden kometen ‘vieze sneeuwballen’ zijn, vooral bestaande uit waterijs en wat stof en puin dat bij de vorming van het zonnestelsel over is gebleven. Komeetinslagen zouden er dan ook voor gezorgd hebben dat er water op aarde is gekomen. Maar het water van 67P (en andere kometen) heeft een hele andere chemische samenstelling. Er zit namelijk veel meer zwaar water (met deuterium, een isotoop van waterstof met een neutron in de kern) in kometen dan in het zeewater op aarde. Dat pleit voor een andere bron. Daarbij blijken kometen minder op een vieze sneeuwbal te lijken dan men vroeger dacht. 67P is namelijk roetzwart!4

Zuurstof

Maar er valt nog meer te vertellen over 67P. Er is namelijk een persbericht uitgegaan van de Nederlandse Onderzoeksschool voor Astronomie in Leiden.5 Daarin staat dat er, tot verbazing van menig wetenschapper, zuurstof in de gaswolk rond de komeet is gevonden. Misschien denk je wel: ‘Zuurstof? Nou en? Dat hebben we hier op aarde toch ook gewoon?’ Dat klopt, maar hier zijn er planten die water omzetten in zuurstof. Op 67P niet. En omdat zuurstof een zeer reactief goedje is, is het verwonderlijk dat het op een komeet gevonden wordt. Zuurstof reageert namelijk snel tot ozon of water. En als het in contact komt met metalen kunnen die metalen oxideren (roesten). Ook verbranding is een resultaat van een reactie met zuurstof.

ROSINA - met dit apparaat kunnen gassen worden gemeten (bron: esa.int)

ROSINA – met dit apparaat kunnen gassen worden gemeten (bron: esa.int)

De Rosetta is uitgerust met een instrument dat ROSINA is genoemd (Rosetta Orbiter Spectrometer for Ion and Neutral Analysis). Die detecteert de gassen in de wolk van de komeet. Dit apparaatje heeft gemeten dat er ongeveer 4 zuurstofmoleculen zijn per 100 watermoleculen. Dat lijkt niet veel (op aarde zijn er 52 zuurstofmoleculen per watermolecuul in de atmosfeer), maar dit is nog steeds 10 keer te veel, volgens de naturalistische modellen. Het zuurstof zou volgens de modellen er helemaal niet mogen zitten!

Ad-hoc-verklaringen

Dat vinden naturalisten natuurlijk niet leuk. Dus moeten ze op zoek naar ad-hoc-verklaringen, om hun model te redden van de feiten. Een ad-hoc-verklaring is een verklaring die je geeft zonder dat je daar direct bewijs voor hebt, om te voorkomen dat je model wordt ontkracht. Dit gebeurt wel vaker wanneer er nieuwe zaken aan het licht komen.
De astronomen uit Leiden beweren namelijk dat de wolk waaruit de zon ontstond warmer was dan gedacht, of dat het zuurstof beschermd in waterijs opgesloten moest zitten. Hun conclusie spreekt boekdelen: “hoe dan ook, deze ontdekking impliceert dat de chemische modellen van ons vroege zonnestelsel herzien moeten worden.”

Bijbels model

Naturalisten staan keer op keer verbaasd over de feiten, maar hoe zit dat met het Bijbelse model van een recente, zesdaagse schepping? Hoewel er bij mijn weten geen voorspellingen zijn gedaan over de hoeveelheid zuurstof in de atmosfeer van 67P door creationisten is er een logische verklaring denkbaar: die zuurstof was aanwezig sinds de komeet ontstond (mogelijk bij de schepping) en is nu langzaam maar zeker aan het uitdampen en wegreageren.

Voetnoten

  1. of, als je de Engelse spelling volgt, 67P/Churyumov-Gerasimenko
  2. ESA: Touchdown! Rosetta’s Philae landt op komeet 67P
  3. Dat is dezelfde verhouding als dat een darter de roos raakt van een dartbord dat 25 keer verder van de aarde staat dan de maan.
  4. Heugten, G.J.H.A. van, Hoe land je op een komeet? Rosetta: spectaculaire missie met onverwachte resultaten, Weet Magazine 31: 19-21.
  5. Astronomie.nl: Verrassing: komeet 67P bevat zuurstof

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Gert-Jan van Heugten

Written by

Gert-Jan van Heugten is ir. in de scheikundige technologie en schrijft en spreekt regelmatig over schepping en evolutie. Lees meer van en over hem op zijn eigen site: waaromschepping.nl

Gert-Jan is in 2006 tot geloof gekomen omdat hij overtuigende argumenten te zien kreeg vóór het Bijbelse scheppingsverhaal, en tegen het evolutieverhaal. Sindsdien is hij er van overtuigd dat de Bijbel van kaft tot kaft een betrouwbaar beeld van de geschiedenis weergeeft.
Vier jaar en een hele hoop boeken, DVD’s, lezingen en discussies later is hij begonnen met het verzorgen van presentaties over schepping en evolutie. In 2011 ben is hij als vrijwilliger bij Weet Magazine terecht gekomen, waar hij sinds 2012 met veel plezier in de redactie zit. Na het behalen van zijn ir./M.Sc. titel in 2013 heeft hij het Naventure trainingsjaar gevolgd bij de Navigators. In de zomer van 2014 heeft hij besloten voor zichzelf te beginnen en Waarom Schepping naar een hoger niveau te tillen.
Gert-Jan gaat meestal naar een PKN gemeente in Eindhoven, maar beschouwt zichzelf als ‘non-denominational’. Hij kan zich helemaal vinden in de uitspraak van Kees Kraayenoord: “Ik ben eigenlijk een gereherformeerde evanpinksterbaptoliek.”

1 Comment

Rinus Kiel

Dag Gert-Jan,
De plasmatheorie heeft goede antwoorden. Het s.g. van de komeet is 0,4. Het oppervlak heeft een zeer laag albedo, is dus bijna zwart. Dat kan geen steenachtige (s,g, rond 3,5) of ijs-(s.g. 0,9) klomp zijn. Het materiaal dat het beste pas bij 67P is koolstof. Dat heeft s.g. 0,4. Dat geeft gelijk ook de mogelijke herkomst aan: uit een omgeving een heel eind voorbij Pluto. De Marklund-stromingen die een rol hebben gespeeld bij de vorming van ons zonnestelsel sorteerden de elementen uit naar gemak van ioniseerbaarheid. Zodoende kwamen per planeet de zwaarste elementen in de kern, de lichtere in de mantel, de nog lichtere in de korst en de lichtste (waterstof, zuurstof, helium) in hoofdzaak in de uiterste regionen (atmosfeer). Maar ook voor het zonnestelsel als geheel gold dat. Zodoende heeft de komeet 67P het s.g. van koolstof en bestaat waarschijnlijk hoofdzakelijk uit die stof. Daardoor heeft ook de planeet Mercurius een ijzerkern van 75% van de doorsnede, Venus 60%, Aarde 55%, en Mars 50%. (…)

Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 tekens over