Een voornaam wordt zelden gebruikt om er een lichaamsdeel mee aan te geven. Een uitzondering is de persoonsnaam Adam in het woord ‘adamsappel’ (het strottenhoofd). Dit is ontleend aan het verhaal dat er een stukje van de verboden vrucht in Adams keel was blijven steken, toen hij ervan at. Maar dat staat niet in de Bijbel. Evenmin lees je daar dat de verboden vrucht een appel was! Er wordt alleen maar over een ‘vrucht’
gesproken.

Nu is er met het woord ‘adam’ wel iets anders bijzonders aan de hand. Het wordt in twee betekenissen gebruikt. De eerste als ‘mensheid’ of ‘mensen in het algemeen’, zoals in Genesis 1:26, waar God zegt: “Laat Ons adam maken naar Ons beeld.” Dat het hier niet om één persoon gaat, maar om meerdere mensen, blijkt uit het volgende vers, waar staat dat God de mens als man en vrouw schiep. Maar ‘adam’ wordt ook gebruikt als naam van de eerste mens op de aarde, bijvoorbeeld in Genesis 2:20: “Zo gaf Adam namen aan al het vee…” Welke van de twee betekenissen je moet gebruiken, blijkt uit de context.

Nu is dat niet zo vreemd. Is er een betere naam te geven aan de oervoorouder van het menselijk geslacht dan de naam ‘Mens’ (Adam)?

Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Weet Magazine. De volledige bronvermelding luidt: Siebesma, P.A., 2018, Wat betekent ‘Adam’?, Weet 54: 12.

LEUK ARTIKEL?
Bent u blij met dit artikel? Het onderhoud en de ontwikkeling van deze website vragen financiële offers. Zou u ons willen steunen met een maandelijkse bijdrage? Dat kan door ons donatieformulier in te vullen of een bijdrage over te schrijven naar NL53 INGB000 7655373 t.n.v. Logos Instituut. Logos Instituut is een ANBI-stichting en dat wil zeggen dat uw gift fiscaal aftrekbaar is.

Written by en

Prof. dr. P.A. Siebesma studeerde Semitische talen en letterkunde aan de Rijksuniversiteit te Leiden. Daar promoveerde hij ook op een onderwerp over de grammatica van het Bijbels Hebreeuws. Hij is senior docent Oude Testament, Hebreeuws en wereldreligies aan de Christelijke Hogeschool Ede en hoogleraar Godsdienstwetenschappen aan de Evangelische Theologische Faculteit te Leuven. Daarnaast is hij docent Hebreeuws aan het Instituut Da'at in Lunteren en doet o.a. onderzoek naar de rabbijns joodse uitleg van het Oude Testament.